۲۲آبان، یادآور پرپر شدن قلمای است که غم انسانیت، غم یاری مظلوم داشت.
به گزارش خبرگزاری صداوسیما مرکز خراسان شمالی ۲۲آبان، یادآور پرپر شدن قلم ای است که غم انسانیت، غم یاری مظلوم داشت.
شهید محسن خزائی هر جا پای مردانگی بود، حاضر بود از حوادث سیستان و بلوچستان گرفته تا زلزله بم، چه در آوارگی مردم عراق و چه در سوریه، همه جا از مقاومت، ایستادگی و همدلی گزارش می کرد.
✳️به جای دست بالا بردن و یا دست روی دست گذاشتن، او حکایت دست به کاری زدن را روایت می کرد.
✳️ در حین ارتباطات قوی، میکروفن را فدای هیچ تسامح و مصلحتی نکند.در ماجرای آرسنیک برنج وارداتی، شجاعتش الگوی اصحاب خبر شد.
✳️وقتی صحنه های بودنش را مرور می کنم، او همیشه جایی بود که احتمال تقسیم غنیمت شهادت بود وقتی خبرنگار جوانش، محسن ذوالفقاری در دشت تاسوکی شهید شد او مدام در غبطه عاقبت بخیری "شهید محسن اش" بود. چه کسی می دانست او خود زمانی "شهید محسن" اهل قلم می شود.
✳️ همیشه بر آن بود تا یک خط از دیگران به خطر نزدیکتر باشد دوربین شهید محسن خزائی مایه شرف ما که شد، بماند، او برای تمام رسانه های جهان آبروداری کرد، برای همه خبرگزاری هایی که در جهان پلاتوی حقوق بشر می خوانند اما در سوریه غایب بودند و یا هم پیاله ی داعش شدند، آبروداری کرد.
✳️بی بی سی، سی ان ان، فاکس نیوز و...اگر به اندازه حضورشان بر سر هیچ و پوچ در دیگر کشورها، در سوریه حاضر می شدند و یک تصویر از مظلوم و ظالم گزارش می دادند حالا نصف نیروهای تحریریه شان سینه ی قبرستان بود.
✳️جور این غیبت تاریخی رسانه های جهان را در سوریه، شهید محسن خزایی و امثال او به دوش کشیدند.
✳️بیهوده نیست که این همه، نظام سلطه از رسانه ملی ما بیم دارد، چون باب میل تفکر غربزدگی نیست بیم آنها از رسانه ملی ما بخاطر بودن امثال شهید محسن خزایی در رسانه ملی است.
✳️محسن هم مداح اهل بیت بود، هم خبرنگار و هم بسیجی. محسن با این سه خصلت شهادت را تصاحب کرد.
یادداشت: احمد ملاشاهی