تشکیلات خودگردان و تکرار اشتباه گذشته

بر اساس گزارش پایگاه خبری النشره، تشکیلات خودگردان فلسطین پس از از سرگیری همکاری امنیتی با رژیم صهیونیستی اعلام کرد از موضع کمیته چهار جانبه بین المللی که ازسرگیری روابط رام‌الله با رژیم صهیونیستی را گامی مهم در مسیر فراهم کردن زمینه احیای روند مذاکرات میان دو طرف خوانده است استقبال می کنیم.
این موضع تشکیلات خودگردان فلسطین پس از آن اعلام شد که گفتگو ها میان جنبش فتح و جنبش مقاومت اسلامی فلسطین حماس به بن بست رسید و دو طرف در نشست اخیر گفتگو های آشتی ملی در قاهره به نتیجه نرسیدند.
یکی از دلایل نتیجه ندادن گفتگو های قاهره، اعتراض حماس و دیگر گروههای مقاومت به از سرگیری همکاری های امنیتی  تشکیلات خودگردان با رژیم صهیونیستی بود.
تشکیلات خودگردان فلسطین پس از اینکه دولت ترامپ طرح معامله قرن را به اجرا گذاشت در مخالفت با این طرح و الحاق کرانه باختری به سرزمین‌های اشغالی، همکاری های امنیتی خود را با رژیم صهیونیستی قطع کرد و به گفتگو با گروههای مقاومت روی آورد اما مواضع اخیر این گروه این تردید را به وجود آورده است که این تشکیلات قصد فریب افکار عمومی را داشته و همچنان از الگوی شکست خورده مذاکرات سازش و دادن فرصت برای قرار دادن فلسطینی ها در برابر عمل انجام شده پیروی می کند.
به نظر می‌رسد آنچه سبب شد تا دست تشکیلات خودگردان رو شود و در تصمیم این تشکیلات به روی آوردن دوباره به مذاکرات سازش تاثیر بسزایی داشته، نتیجه انتخابات ریاست جمهوری در آمریکا بوده است.
شاید تشکیلات خودگردان فلسطین و مقام های این تشکیلات تصور می کنند که با پیروزی جوبایدن در آمریکا و مواضع او درباره تشکیل دو کشور و دو دولت، این فرصت وجود دارد تا دوباره آرمان حداقلی تشکیل کشور فلسطینی در مرزهای 1967 از طریق مذاکرات فراهم شود.
اما تجارب گذشته چه در دوره ریاست جمهوری دموکراتها و چه جمهوری خواهان یک اصل ثابت را نشان داده و آن اینکه آمریکا یک میانجی بی طرف در مذاکرات نیست و همواره منافع رژیم صهیونیستی در اولویت اول این کشور است.
در طول مذاکرات چند دهه گذشته, فلسطینی ها شاهد بوده‌اند که نتیجه مذاکرات چیزی جز از دست دادن زمان و دادن فرصت به رژیم صهیونیستی برای اشغال سرزمین‌های بیشتر فلسطینی نبوده است.
با این حال به نظر می‌رسد تشکیلات خودگردان فلسطین هیچگاه نمی خواهد از گذشته درس بگیرد و دوباره قصد دارد در مسیری وارد شود که نتیجه آن چیزی جز از دست دادن فرصت ها نخواهد بود.
بر این اساس به نظر می‌رسد در دوره ریاست جمهوری جوبایدن باید شاهد شکاف بیشتر ميان تشکیلات خودگردان فلسطین با گروههای مقاومت و دادن فرصت بیشتر به رژیم صهیونیستی برای اشغال سرزمین‌های بیشتری از فلسطینی ها باشیم. اما سوال اینجاست که با تنگتر شدن حلقه محاصره فلسطینی ها در کرانه باختری، آیا تشکیلات خودگردان همچنان می تواند از حربه فریب افکار عمومی برای تسلیم شدن در قالب مذاکره با رژیم صهیونیستی استفاده کند؟
البته بد نیست در مورد علت دیگر تصمیم مقام های تشکیلات خودگردان فلسطین به اتخاذ رویکرد سازش اشاره کرد. این نکته مبتنی بر شخصیت های فاسدی است که امور این تشکیلات را به عهده دارند، بیشتر آنها به دلیل دریافت رشوه های کلان مادی و داشتن منافع اقتصادی در کشور های غربی از جمله آمریکا، مسئله فلسطین برای آنها مسئله اصلی نیست و در واقع آنها نقش مهره‌هایی را بازی می‌کنند که باید دیکته های کاخ سفید را اجرا نمایند.
در این ارتباط می توان به قرارداد های انحصاری فرزندان محمود عباس با شرکت های آمریکایی نظیر شرکت دخانیات فالکون و همچنین شرکت های متعددی که خانواده عباس در سایه ریاست او بر تشکیلات خودگردان در دوحه قطر تحت تملک دارند اشاره کرد.
در این ارتباط همچنین به گزارشی از رویترز اشاره می شود که به دهها سند دست یافته است که نشان می دهد آژانس توسعه بین المللی چطور از دولت عباس حمایت مالی می کرد بدون اینکه نقش خود را در آن فاش کند.
آیا تشکیلاتی که مقام های آن با کمک مالی آمریکا و رشوه های برخی کشورهای عربی سازشکار نظير عربستان به ثروت اندوزی روی آورده اند می‌توانند به آرمان فلسطین وفادار باشند یا اولویت آنها حفظ ثروتهای نامشروعشان از طریق فروش آرمان فلسطین خواهد بود؟

-----------------------------------------------------------

رضا محمدمراد