والدگری چیست؟

به گزارش خبرگزاري صدا وسيما ؛ در ادبیات علوم تربیتی و روان شناسی، واژگان Parenting به دوصورت ترجمه شده است. برخی آن را به «والدگری» و گروهی دیگر آن را به «فرزندپروری» ترجمه کرده اند. بر اساس تعریفی که مطرح است، والدگری عبارتست از «گونه‌ای از ارتباط والد-فرزندی است که شامل باورها، اصول و روش‌ها و رفتار‌های ویژه می‌شود و عاملی موثر در شکل گیری رفتار‌های دورنی شده و برونی شده فرزندان است.».

در تعریف دیگر ، فعالیت پیچیده‌ای شامل روش‌ها و رفتار‌های ویژه است که به طور مجزا یا در تعامل با یکدیگر بر رشد کودک تاثیر می‌گذارد. در واقع پایه و اساس شیوه فرزند پروری مبین تلاش‌های والدین برای کنترل و اجتماعی کردن کودکان شان است.

در اصل می‌توان فرزندپروری را داشتن مهارت‌هایی دانست که در این مهارت ها، روش‌های به کارگیری توانایی‌ها در حوزه تربیت فرزند به شمار می‌آید. به سخنی دیگر همانطور که برای اداره هر سازمان و نهادی نیاز به دانستن روش‌های مدیریت و به کارگیری درست آنهاست، فرزندان نیز از این امر مستثنی نیستند و باید برای رشد و تربیت ایشان راه‌های درست را کشف و به کار گرفت.

اهمیت توجه به والدگری
در دوران کودکی، شخصیت انسان بر اساس تربیتی که در خانواده وجود دارد، شکل می‌گیرد. اصلی‌ترین مولفه‌های شکل گیری شخصیت انسان مربوط به همین دوران ابتدایی زندگی انسان درنهادی به نام خانواده است. برخي روانشناسان معتقدند ، از تولد تا یک سالگی سن شکل گیری اعتماد انسان نسبت به دنیاست. در این دوران مهم‌ترین فردی که در این اعتمادسازی نقش دارد، مادر هست.  اگر مادری در این دوران به نیاز‌های کودک، خوب رسیدگی نکند، و افراط و یا تفریط داشته باشد، می‌تواند زمینه ساز یک شخصیت بی اعتماد در تمامی دوران زندگی کودک شود.از همین روی لازم است، والدین شیوه‌های درست تربیت فرزندان را به کار بگیرند تا بتوانند پرورش، اجتماعی کردن و انتقال ارزش‌های فرهنگی و اخلاقی و ایده آل‌های والدین به فرزندان به درستی صورت بگیرد.
خانواده به عنوان اولین نهاد اجتماعی‌ای که انسان در آن قدم می‌گذارد می‌تواند، جامعه پذیری و در گام عالی‌تر آن فرهنگ پذیری را در شخصیت انسان نهادینه کند، دو امری که نهاد‌های دیگر اجتماعی تاثیرات شان به نسبت کمتر از نهاد خانواده است.

عوامل موثر بر والدگری
عوامل متعددی بر والدگری تاثیر دارند که از مهم‌ترین این موارد می‌توان به وضعیت اجتماعی-اقتصادی، فرهنگ، نگرش والدین به والدگری و ویژگی‌های شخصیتی والدین همچون ذهن آگاهی و فراوالدگری اشاره کرد. در اصل می‌توان یک چیز را بسیار در این میان مهم دانست و آن شخصیت والدین است. این سخن برگرفته از نظریه یادگیری مشاهده ایست که در حوزه «روان شناسی یادگیری» بدان پرداخته می‌شود.
خودآگاهی والدین نیز به عنوان یک مولفه شناختی، دارای اهمیت بسیاری در والدگری است. برخی تحقیقات نشان از آن دارد که ذهن آگاهی، در سلامت روان و نیز روابط موثر با دیگران و نیز والدگری نقش بسیار قابل توجهی دارد..