حاج قاسم فرهنگ محبت را در قلب‌ها به وجود آورد

یکی از مجاهدان همراه این فرمانده بزرگ می‌گوید در روابط خود با حاج قاسم و مدتی که با ایشان همراه بودم حتی یک بار آثار خشم و ناراحتی در چهره ایشان ندیدم. رفتار وی با دوستان رفتاری محبت آمیز و حتی با دشمنان نیز رفتاری همراه با رأفت بود. وی می‌گوید به یاد می‌آورم یکی از شب‌ها پس از شکستن محاصره یکی از مناطق، با ایشان در خودرو بودیم که شهید سلیمانی تعدادی از کودکان را در کنار جاده دید که علامت محاصره و جنگ و فقر در چهره آن‌ها پدیدار بود. وقتی آن‌ها را دید از راننده خواست توقف کند و با دستان خودش به آن‌ها خوراکی داد. این مجاهد همراه شهید سلیمانی می‌گوید ایشان تفاوتی بین نیرو‌های ارتش و نیرو‌های سوری، ایرانی، عراقی، پاکستانی، لبنانی و افغانستانی در سوریه قائل نبود، زیرا همه آن‌ها با تروریسم می‌جنگیدند و از نظر وی همه آن‌ها مجاهدان راه خدا بودند و با همه آن‌ها به یک شکل رفتار می‌کرد و به قومیت مجاهدان اهمیتی نمی‌داد.
این مجاهد همراه حاج قاسم می‌افزاید وی همه جزئیات را با دقت بررسی می‌کرد و پیوسته به ضرورت توجه به مردم و فقرا و خانواده‌های شهدا توصیه می‌کرد. همیشه درباره خواسته‌ها و مشکلات آن‌ها سوال می‌کرد و به این مسئله خیلی اهمیت می‌داد و توصیه می‌کرد برای اهالی نبل و الزهرا که منازل خود را از دست داده بودند به رایگان منازلی بنا کنیم.
حاج قاسم سلیمانی انسانی استثنائی بود که بی اجازه وارد دل‌ها می‌شد.