آب، نقش مهم و حیاتی در تضمین سلامت کوهنورد در صعود و پس از آن دارد.
روشهای مختلفی برای فهمیدن کم شدن آب و الکترولیت بدن در زمان کوهنوردی وجود دارد که به این شرح است؛
تیره، غلیظ یا دردناک بودن ادرار در مقادیر کم، ضربان قلب بالا، ضعف بدنی، خستگی بیش از حد، سرگیجه و کم شدن سریع وزن از نشانههای کم شدن مایعات و الکترولیت است.
هر فرد چه زن و چه مرد در صعود یک روزه بطور متوسط به ۳ لیتر آب نیاز دارد که البته در برخی افراد با توجه به میزان تعریق شاید کمی بیشتر باشد و با توجه به توصیه کارشناسان بهترین دمای آب مصرفی در زمان ورزش و صعود ۸ تا ۱۳ درجه سانتی گراد است.
یادمان باشد؛ آب، نقش مهمی در تنظیم چرخههای تامین انرژی و سوخت و ساز بدن دارد و از این طریق دمای سلامت بدن را حفظ میکند.
آب با کاهش غلظت خون موجب کمک به خروج اسید لاکتیک از عضلات و کمتر شدن احساس خستگی میشود.
در هوای سرد، چون بدن پس از فعالیت دیرتر گرم و کمتر عرق میکند به حفظ سطح آب بدن بی توجهی میشود، حال اینکه حفظ آب و مایعات بدن در هوای سرد که کمتر احساس تشنگی میکنیم، مهمتر است.
قبل از آغاز کوهنوردی یک یا دو لیوان آب، آب میوه یا نوشیدنی ورزشی بنوشید. نوشیدنیهای کافئین دار مثل قهوه و نوشابه را به این دلیل که کافئین؛ از دست رفتن مایعات بدن را افزایش میدهد کم و محدود کنید، در هوای گرم حداقل ساعتی حدود یک لیتر آب یا مایعات بنوشید، بخشی از آب بدن خود را با نوشیدنیهای ورزشی حاوی کربوهیدرات یا الکترولیت تامین کنید، بیشتر مواقع از آب طبیعی استفاده کنید. برای جایگزین کردن آب از دست رفته نوشیدن مایعات را بعد از کوهنوردی هم ادامه دهید، به دلایل مختلف ممکن است پس از رفع تشنگی همچنان آب از دست رفته به صورت کامل تامین نشود بنابراین بیش از اندازهِ رفع تشنگی بصورت مکرر آب بنوشید.
سدیم و پتاسیم تشکیل دهنده مایع الکترولیت بدن است، تلاش کنید با میل کردن موز و مرکبات مانند آب پرتقال به افزایش جذب سدیم و پتاسیم در خون کمک کنید.