شکل گیری آرایش های تهاجمی و دفاعی جدید در قالب جنگ نرم

بلافاصله بعد از به قدرت دولت دموکرات به ریاست جمهوری جوبایدن در امریکا، آلکسی ناوالنی مخالف و منتقد سرشناس روسی به سرعت به روسیه بازگشت و در پی آن موج جدیدی از تظاهرات ضد پوتین در این کشور رقم خورد که به شدت از سوی غرب اعم از دولت نوپای بایدن واروپا حمایت سیاسی و تبلیغاتی می شود و شاید روزی نباشد که مقامات غربی علیه روسیه حرفی نزده باشند و یا در رسانه های غربی خبری درباره این تظاهرات تبلیغاتی به راه نیفتاده باشد.
در پی این تحولات بامداد دوشنبه به ناگهان خبری منتشر شد مبنی بر اینکه در میانمار کودتایی از سوی ارتش علیه دولت غرب گرای این کشور صورت گرفته و خانم آنگ سان‌سوچی  بازداشت و زندانی شده و ارتش قدرت را در دست گرفته است. حال سوالی که پیش می آید این است که آیا بین این رخداد در میانمار با حملات نرم غرب به روسیه بلافاصله بعد از شروع کار دولت دموکرات بایدن می تواند ارتباط وجود داشته باشد؟ 
بی تردید اگر هریک از این تحولات در بستر داخلی آنها بررسی و تحلیل شود شاید نتوان ارتباطی بین آنها قائل شد اما اگر در بستر و چارچوب نظام بین الملل بررسی شود این ارتباط تا حدودی آشکار می شود چراکه در این عرصه رفتار و قواعد بازیگران بخصوص قدرت های بزرگ تا حدودی مشخص است و همین رفتارها و قواعد هستند که نظام بین الملل را در اغلب موارد شکل می دهند مگر اینکه یک مورد استثنایی پیش بیاید.  از این منظر این احتمال که چین به یک اقدام  پیشدستانه در میانمار دست زده باشد بعید نیست. چین علاوه بر تهدیدهای نرم در معرض تهدیدهای سخت غرب بخصوص امریکا قرار دارد و مهار چین به یک هدف مشترک هر دو حزب رقیب دموکرات و جمهوریخواه تبدیل شده است. 
تاکنون پروژه های نرم زیادی در پوشش حمایت از تبتی ها، اویغورها، هنگ کنگی هاعلیه چین اجرا شده که درهمه این موارد دولت چین به تدابیرلازم دست زده و آمادگی های لازم  را ایجاد کرده است و در این میان دولت غرب گرای میانمار می توانست به محملی برای دور جدید تحرکات علیه چین باشد. از این نظر این احتمال بعید نیست که در پشت اختلاف نظرهای موجود در داخل میانمار در خصوص سلامت انتخابات آبان ماه گذشته که به پیروزی 83 درصدی حزب اتحادیه ملی دموکراسی به رهبری آنگ سان سوچی انجامید، رقابت ها و تسویه حساب های امریکا - غرب و چین وجود داشته باشد.  
در مجموع آن چه ازقرائن و شواهد موجود بر می آید با به قدرت رسیدن دولت دموکرات بایدن قواعد بازی در عرصه نظام بین الملل تا حدودی تغییر می کند و تهدیدهای نرم جای تهدیدهای سخت را می گیرد و آرایش های تهاجمی و دفاعی جدیدی از این جنس شکل می گیرد و حتی این احتمال نیز وجود دارد که پروژه هایی از جنس انقلاب های رنگی و بهار عربی نیز در دستور کار باشد. 
روسیه و چین تاکنون سازمان شانگهای را برای مقابله با تهدیدهای سخت غرب و ناتو ایجاد کرده و در قالب آن به ائتلاف نظامی هم دست یافته اند اما به نظر می رسد این سازمان برای مقابله با تهدیدهای نرم نیاز به تکمیل دارد و در صورتی که تهدیدهای نرم غرب در دوره جدید با همان شدت و حدتی که بلافاصله بعد از به قدرت رسیدن بایدن شروع شده است، ادامه یابد چین و روسیه در چارچوب این سازمان به هماهنگی های جدیدی برای مقابله با تهدیدهای جدید دست خواهند زد هرچند که نباید از این واقعیت نیز غافل شد که سیاست ایجاد تفرقه و اختلاف در بین رقبا و دشمنان غرب هم به صورت یک پروژه موازی دنبال می شود. 
-----------------------------------------------
احمد کاظم زاده