آشنایی با جرائم رایانه‌ای

به گزارش گروه وب گردی خبرگزاری صدا و سیما؛ در حال حاضر جرایم اینترنتی به اشکال مختلفی صورت می‌پذیرد که عبارتند از:
کلاهبرداری اینترنتی، سوءاستفاده از شبکه تلفنی، سوءاستفاده از کارت‌های اعتباری، وارد کردن ویروس به کامپیوتر‌های دیگر، پولشویی و…”هر عمل مثبت غیر قانونی که کامپیوتر در آن ابزار یا موضوع جرم باشد جرم کامپیوتری میباشد”نهایتاً می‌توان جرائم کامپیوتری را چنین تعریف نمود: هرگونه عمل خلاف قانون که با سوء نیت، از طرف شخص یا اشخاص با بکارگیری از کامپیوتر صورت پذیرد جرائم کامپیوتری نامیده می‌شود.

 

 

در یک تقسیم بندی کلی می‌توان جرائم رایانه‌ای را به شرح ذیل احصاء نمود:

۱: جرائم سنتی که شامل: جاسوسی، سابوتاژ، جعل، کلاهبرداری، تخریب، افتراء، پولشوئی و قاچاق مواد مخدر می‌باشد.
۲: جرائم ناظر به کپی رایت برنامه‌ها
۳: جرائم علیه حمایت از داده‌ها
۴: جرائم در تجارت الکترونیکی
۵: جرائم در بانکداری الکترونیک
۶: جرائم مخابراتی و ماهواره‌ای
۷: جرائم علیه اطفال و زنان
۸: ترور کامپیوتری
در حال حاضر سه گروه اصلی در مورد جرائم کامپیوتر وجود دارد که عبارتند از:

جرائم کامپیوتری علیه اشخاص

هرگونه عمل خلاف قانون که با سوء نیت، از طرف شخص یا اشخاص با بکارگیری از کامپیوتر صورت پذیرد جرائم رایانه ای گفته می‌شود.

جرائم کامپیوتری علیه اموال و دارائی اشخاص یا جرائم کامپیوتری اقتصادی
جرائم کامپیوتری علیه دولت‌ها یا وظائف دولتهامکالمات تلفنی خود را با هزینه‌های مشترکین دیگر انجام دهند. نوع دیگر سوء استفاده از شبکه تلفنی، از طریق تجارت با شماره‌های کارت تلفن انجام می‌شود که از طریق کامپیوتر مورد نفوذ یافتگی قرار می‌گیرد.

 

بررسی قوانین کیفری ایران پیرامون جرائم رایانه‌ای
متأسفانه در ایران موضوع تخلفات وجرائم کامپیوتری دیرتر از کشور‌های دیگر نمودار گردیده و شاید علت آن ناشناخته بودن فن آوری اطلاعات در ایران بوده است. با توسعه فن‌آوری اطلاعات و فراگیر شدن آن در بین عموم مردم، توجه مدیران کشور به وجود قوانین لازم احساس گردید. اولین مرجع رسمی کشور که لزوم توجه به حقوق رایانه‌ای را احساس نمود شورایعالی انفورماتیک وابسته به سازمان برنامه و بودجه کشور بوده است. اولین قانونی که پیرامون جرائم کامپیوتری در ایران تصویب شد به سال ۱۳۷۹ بر می‌گردد که مجلس شورای اسلامی «قانون حمایت از پدید آورندگان نرم افزار‌های رایانه‌ای» را تصویب نمود.

در سال ۱۳۸۱ نیز طرح قانون تجارت الکترونیکی تهیه که نهایتاً متن آن در سال ۱۳۸۲ به تصویب نهایی مجلس شورای اسلامی رسید. از جمله موارد مهمی که می‌توان به آن‌ها شاره نمود عبارتند از: جرم انگاری جعل، کلاهبرداری کامپیوتری، حمایت کیفری از حقوق مصرف کننده، حمایت از داده‌ها و کپی رایت.

نتیجه‌گیری
با توجه به پیشرفت تکنولوژی و اطلاعات، بطور یقین افرادی سود‌جو و فرصت طلب نیز با فراگیری دانش در صدد سوء استفاده از تکنولوژی می‌باشد که این افراد سود‌جو، امکاناتی را که توسعه تکنولوژی برای جامعه بشری به ارمغان می‌آورد دست خوش امیال و اغراض خود ساخته و باعث ایجاد مشکلاتی برای استفاده کنندگان از تکنولوژی گردیده و باعث ایجاد شبهه و تردید برای استفاده صحیح از این امکانات و تکنولوژی شده‌اند تا جائیکه امروزه توجه دولتمردان، حقوقدانان، متخصصین در امر تکنولوژی را به خود معطوف کرده است. هرچه بیشتر تکنولوژی کامپیوتری توسعه یابد جرائم کامپیوتری نیز توسعه پیدا خواهد نمود. ولی قوانینی که بتواند با این جرائم برخورد نماید پاسخگو نخوهد بود و دولت‌ها می‌بایستی قوانین خود را متناسب با جرائم نمایند. زیرا جرائم کامپیوتری با جرائم غیر کامپیوتری و کلاسیک اختلاف اساسی دارند.