بخشی از مشکل به ناکارآمدی وسیع در نظام مدیریت واکسن در آمریکا باز میگردد که فاقد سیستم معتبری در ایالتها برای ثبت توزیع واکسن است.
روزنامه نیویورک تایمز در سرمقاله خود نوشت: یک داروساز به نام کاترین چند هفتهای که از شغل نیمه وقتش برای واکسیناسیون کارکنان و افراد بستری در خانه سالمندان در برابر ویروس کرونا گذشته بود، متوجه شد در پایان هر نوبت واکسیناسیون تقریبا ۱۵ تا ۲۰ عدد از واکسنها دور ریخته میشدند. علت این بود که تعداد دوزهایی که او و همکارانش – طبق پروتکل مدیرشان در داروخانه سی وی اس –برای تزریق آماده کرده بودند، اغلب بطور چشمگیری بیش از تعداد افرادی بود که برای تزریق واکسن حاضر میشدند.
کاترین که نخواست نام خانوادگی اش فاش شود، با همکارانش به این نتیجه رسید که اگر هر بار فقط یک یا دو دوز بجای ۲۰ دوز یا بیشتر که به آنها گفته میشد، آماده کنند بطور بطع میتوانند از به هدر رفتن اکثر دوزهای واکسن جلوگیری کنند. اما وقتی کاترین از مدیرش در سی وی اس درباره امکان تغییر پروتکل سوال کرد، درخواست او و همکارانش رد شد.
نمیتوان گفت که آیا این یک تجربه موردی بوده یا نه، چون نمیتوان هیچ اظهارنظر قطعی درباره نحوه توزیع واکسن در آمریکا داشت. ماه گذشته راشل والنسکی مدیر جدید مراکز کنترل و پیشگیری از بیماریها (سی دی سی) گزارش داد که به علت قصور در برنامه ریزی و نظارت، دولت فدرال در اصل خبری از سرنوشت حدود ۲۰ میلیون دوز واکسن که در زمان تصدی دولت قبلی به ایالتها تحویل داده شد، وجود ندارد.
به نظر میرسد بخشی از مشکل به ناکارآمدی وسیع در نظام مدیریت واکسن در آمریکا باز میگردد که فاقد سیستم معتبری در ایالتها برای ثبت توزیع واکسن است و نیز مراکز درمانی در بسیاری ایالتها ملزم نیستند میزان هدر رفتن واکسنها را گزارش دهند.
همین اشکالات در زمینه رعایت عدالت و برابری در واکسیناسیون هم وجود دارد. طبق اطلاعات موجود، حدود ۳۲ میلیون واکسن که تاکنون مصرف شده است بطور نامتناسبی به آمریکاییهای ثروتمندتر و سفیدتر تزریق شده است. اما دقیقا معلوم نیست دامنه این نابرابری تا چه حد گسترده است. اطلاعات نژادی فقط برای حدود نیمی از واکسیناسیونهایی که تاکنون انجام شده، موجود است و معلوم نیست چه عاملی در پس این شکاف است. برخی این نابرابری در توزیع و تزریق واکسن را به تعلل در جوامع حاشیهای یا مشکلات سیستمهای ثبت نام و ساعات کار کلینیکهای تزریق واکسن نسبت میدهند که دسترسی به واکسن را برای آمریکاییهای کم درآمد دشوار میسازد.
مشکل واکسیناسیون تنها دغدغه مقامات درمانی نیست. آنها همچنین نمیدانند گونههای جهش یافته ویروس کرونا در کجاها و با چه سرعتی در حال گسترش هستند. سی دی سی اکنون قصد دارد ژنوم حدود شش هزار نمونه ویروس را در هر هفته ثبت کند که پیشرفت خوبی برای ردیابی این مسئله خواهد بود. با این حال در برخی ایالتها حتی در جریان همه گیری وسیع که ممکن است ناشی از گونههای مسریتر ویروس باشد، فقط بخش ناچیزی از ژنوم ویروس ثبت و گزارش میشود.
جا دارد که همه قصورهای صورت گرفته در واکنش به این همه گیری را به دولت قبل نسبت دهیم، اما دولت جدید و کل کشور مجبور خواهد بود با مشکلاتی دست و پنجه نرم کند که به قبل از روی کار آمدن دونالد ترامپ رئیس جمهور سابق باز میگردد.
در درازمدت، اصلاح جامع نظام کنترل و شناسایی بیماری ها، ارتقای وسیع زیرساختار دادهها و بازتعریف اختیارات در زمینه سلامت عمومی در جریان یک بحران جهانی همگی منظم و قاعدهمند خواهد شد. اما در کوتاه مدت به اقدامات فوری کنگره و دولت برای مدیریت چالشهای موجود برای فائق آمدن هر چه سریعتر بر این بحران نیاز است.