آیت الله سیدمحمد ضیاءآبادی مفسر قرآن کریم و از علمای اخلاق بود که اخیراً به بیماری کرونا مبتلا و مدتی در بیمارستان بستری شده بود.
آیت الله سید محمد ضیاء آبادی عالم شیعه و استاد حوزه علمیه بر اثر ابتلا به کرونا درگذشت.
آیت الله سید محمد ضیاء آبادی در سال ۱۳۴۷هـ ق (۱۳۰۷هـ ش) در قریه ضیاءآباد واقع در ۴۵ کیلومتری شهرستان قزوین و در خانوادهای روحانی دیده به جهان گشود.
سادات ضیاءآباد از سادات جلیل القدرحسینی منطقه قزوین هستند و به شغل کشاورزی مشغول میباشند. پدرش سید محمود ضیاءآبادی از روحانیان متقی، مورد اعتماد، محل پناه مردم و خوشنام بود که در کنار تبلیغ، اقامه نماز و مطالعه روزانه کتب مذهبی، مخارج خانواده نه نفری خود را با کشاورزی تامین میکرد.
او سحرها قبل از اذان صبح مشغول شب زنده داری میشد و بعداز اقامه فریضه اذان صبح با آهنگ خوش، قرآن تلاوت میکرد. مادر ارجمندش هم از زنان پارسا و آشنا به مسائل اسلامی بود.
نسب شریف سید محمد و همه سادات ضیاءآباد به امام حضرت زین العابدین (ع) میرسد. سادات ضیاءآباد در گذشته هنگام هجوم امراض فراگیری مانند طاعون و وبا، پناهگاه اهالی بودند.
سید محمد از دوران کودکی در کشاورزی به والدین کمک میکرد و در کنار آن نزد پدر قرآن و خواند و نوشتن را فرا میگرفت. پدر وقتی در محافل مذهبی شرکت میکرد، سید محمد را همراهش میبرد.
سید محمد از دوران کودکی در کشاورزی به والدین کمک میکرد و در کنار آن نزد پدر قرآن و خواند و نوشتن را فرا میگرفت.
آیت الله سید محمد ضیاءآبادی بعد از مدتی اقامت در حوزه قزوین، در سال ۱۳۲۸هـ ش راهی حوزه علمیه قم شد و به مدت ۱۲ سال از محضر اساتید این شهر استفاده کرد. وی یکی از شاگران امام خمینی (ره) است.
آیت الله ضیاءآبادی وقتی در حوزه قزوین بود، هر کتابی را که تحصیل میکرد، مراحل پایینتر آن را برای طلاب تدریس میکرد. وقتی هم که به قم آمد ضمن تحصیل، بارها کتب معالم، قوانین و لمعه را برای جمعی از طلاب و فضلاء در یکی از اتاقهای صحن نو و یا در مدرس زیر کتابخانه مدرسه فیضیه تدریس کرد. آیت الله ضیاءآبادی در سال ۱۳۴۰هـ ش و بعد از رحلت آیتالله بروجردی به تهران مهاجرت کرد.
بعد از اقامت در تهران آیتالله حاج شیخ احمد مجتهدی تهرانی از وی دعوت کرد برای طلاب مدرسه علمیه تحت مدیریتش تدریس کند. او بیش از ۴۰ سال است در این حوزه به تدریس علوم اسلامی شامل مطول، معالم، لمعتین، رسایل و مکاسب و کفایة الاصول پرداخت.
آیتالله مجتهدی درباره مقام علمی و معنوی او گفت: «عالم ربانی در روایات و اخباری که از ائمه معصومین علیهالسّلام به ما رسیده است دارای مقام ویژه و شان خاصی میباشد. به آن کس عالم ربانی میگویند که دنبال دنیا و مقام و ریاست و شهرت نیست و بلکه برای رضای خدا و خدمت به دین و یاری امام زمان عجّلاللهفرجهالشریف کار میکند و یا منبر میرود و یا هرگونه خدمت دیگری که از دست اش برمی آید، هرچند در ظاهر کوچک و ناچیز باشد انجام دهد. برای اثبات عالم ربانی میتوانم از مدرسه خودمان و در میان اساتید بزرگوار حضرت آیتالله جناب آقای ضیاءآبادی حفظه الله که وجودی ارزشمند و با برکتی هستند را مثال بزنم. این مرد بزرگوار و شخصیت ربانی از عالمان بزرگ و صاحب تالیفات عدیدهای هستند و سالیان متمادی در این مدرسه تدریس مینمایند. بدون دریافت حق التدریس نه تنها برای تدریس مبلغ دریافت نمیکند بلکه برای نماز و منبر و سایر امور دینی پول نمیگیرند. یاد دارم یک زمانی شخصی یک ساعت تلفنی با ایشان صحبت کرده بود و تلاش میکرد که آیتالله ضیاءآبادی را برای تدریس به حوزه علمیه دیگری ببرند و طلاب محترم آنجا از وجود ارزشمند ایشان بهرهمند شوند.»
این عالم دینی درحالی از دنیا رفت که تا پیش از شیوع ویروس کرونا مشغول تدریس تفسیر سوره رعد بود.