تالاب لیپار با توجه به طبیعت منحصر به فردی که دارد به عنوان یکی از اصلی ترین جاذبه های چابهار شناخته شده و تنها ۴ نمونه ی مشابه از آن در جهان وجود دارد.
به گزارش خبرگزاری صداوسیما؛ مرکز سیستان و بلوچستان ،چابهار شهری بندری که همانطور که از نامش مشخص است شهری با آب و هوای بهاری است که از نظر اقتصادی و گردشگری بسیار مورد توجه عموم مردم دارد.
به احتمال زیاد شناختهشدهترین دریاچه صورتی ایران، تالاب لیپار است که در استان سیستان و بلوچستان، ۲۰ کیلومتری جاده چابهار به خلیج گواتر واقع شده است.
تالاب لیپار یکی از جاذبه های منحصر به فردی است که در کرانه دریای عمان ایران قرار دارد و تنها چهار نمونه ی مشابه از آن در سراسر جهان مشاهده شده است.
این دریاچه به علت پدیده کشند قرمز، مثل زمانهایی که تولید مثل و تراکم جمعیت فیتوپلانکتونها زیاد میشود، تغییر رنگ میدهد و طیف رنگهایی بین، آبی، صورتی، نارنجی و قرمز به خود میگیرد.
اما به دلیل کوچکتر بودن این دریاچه نسبت به دریاچه مهارلو، تبخیر آب در فصل تابستان تاثیر واضحتری را بر جا میگذارد.
هرچند بهترین زمان برای بازدید از تالاب لیپار از اوسط زمستان تا بهار است که رنگ و میزان آب به قدر کافی جذاب و گیرا است.
از آنجایی که این تالاب به آوازه بالایی دست یافته بومیان چابهار به ویژه اهالی روستای رمین، کسب و کارهای مبتنی بر گردشگری مانند دست فروشی، شتر سواری را بوجود آوردهاند که به تفریحات این جاذبه میافزاید.
این دریاچه به دلیل رنگ صورتی که دارد بسیار مورد توجه قرار گرفته است.
از نظر زیست محیطی بسیار امن و فوق برای تعداد زیادی از گونههای جانوری به شمار میروند؛ ولی بعضی از این تالابها در دیگر نقاط جهان که شاید شمارشان به تعداد انگشتان یک دست باشند، به دلیل رنگ خاص خود از بقیه متمایز شدهاند.
آب این تالابها بنا به دلیل وجود باکتریها و پلانکتونهای گیاهی به رنگ شیر – توت فرنگی است و از اینرو، برای نوشیدن به نظر مناسب می رسند، ولی در واقعیت جزو شورترین آبگیرهای جهان هستند.
به شدت توصیه می شود که این آب را میل نکنید.
علاوه بر گیاهان متنوعی که در این منطقه رشد می کنند حیوانات متنوعی هم در آن دیده می شود که این حیوانات شامل پرندگانی چون چنگر، فلامینگو، کشیم، انواع حواصیل، طاووسکن، باقرقره، تیهو، عقاب دشتی، زیبایی این منطقه را دوچندان کرده است.
علاوه بر این در این منطقه پنبههای وحشی میروید که مردم منطقه از آن تشک و بالشت تهیه میکنند.
نحوه ی اکوسیستم تالاب در چابهار به صورت جذر و مد قرمز انجام می شود که همین خود یکی از دیدنی های سواحل جنوبی استان سیستان و بلوچستان به شمار می رود و برای بازدیدکنندگان بسیار تعجب آور است.
اوج زیبایی این پدیده در دره لیپار قابل مشاهده است، جایی که به آن تالاب صورتی میگویند.
در مورد رنگ قرمز این پدیده که محصول فعالیت پلانکتونها است.
تالاب لیپار یکی از جاذبههای خاص طبیعت ایران است که به دلیل رنگ خاصی که دارد از سایر دریاچهها و تالابها متمایز شده است. این تالاب صورتی در تنگه و درهای صخرهای مشرف به کوه، در مسیر جاده ساحلی چابهار به گواتر در ساحل دریای عمان (۱۵ کیلومتری شرق چابهار در نزدیکی روستای رمین و در مسیر جاده ساحلی چابهار- گواتر) قرار دارد.
همانطور که گفتیم رنگ صورتی این تالاب به دلیل وجود فراروان پلانکتون های گیاهی است که در آن وجود دارد و به رنگ قرمز دیده می شود.
چیزی حدود ۹۰ درصد از پلانکتون های گیاهی در این حوزه دیده می شوند.
وفور مواد آلی و معدنی ای که از طریق رودخانه و خورهای متصل به خلیج به این حوزه نیز هدایت می شوند.
همین موضوع خود سبب افزایش زیاد تولیدات بیولوژیکی در بعضی از فصول می شود، به طوری که این عوامل به همراه جریانات دریایی حاصل از طوفانهای مونسون که از ویژگیهای منحصربهفرد حوزه اقیانوسی دریای عمان است، موجب افزایش بیش از حد تعداد پلانکتونهای گیاهی در ماههای بعد از فصل مونسون (از اواسط خرداد تا اواسط شهریور ) میشود؛ این تعداد در آذرماه به حداکثر میزان خود میرسد.
در ماههای بهمن، اسفند، فروردین، شهریور و مهر شاهد پدیده جزر و مد قرمز در منطقه خلیج گواتر هستیم که عامل اصلی آن گونه نوکتیلوکا میلیاروس است که در ماههای بهمن، اسفند و فروردین تعداد آن به شدت افزایش مییابد.
فرآیند «رد تاید» یا «کشند قرمز» از جمله فرآیندهای بیولوژیکی در محیطهای آبی است که توسط پلانکتونهای گیاهی به وقوع میپیوندد و نقش عمدهای در زنجیرههای غذایی و انرژی در اکوسیستمهای آبی این منطقه دارد.