تحلیل روز؛ مسئله فلسطین از نکبت تا موشک

  به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صداوسیما، رژیم نامشروع صهیونیستی از بدو پیدایش خود در سایه حمایت‌های همه جانبه آمریکا و برخی کشور‌های غربی و سکوت و انفعال نهاد‌های بین المللی همواره برنامه‌های توسعه‌طلبانه داشته است؛ اما در سال‌های اخیر در جنگ‌های مختلف با مقاومت فلسطین و حزب‌الله لبنان دچار شکست شده است.
بیش از ۷۰ سال پیش زمانی که نطفه منحوس رژیم جعلی صهیونیستی در منطقه غرب آسیا کاشته شد کسی تصور نمی‌کرد سازمان ملل و مدعیان دروغین حقوق بشر در برابر جنایات بی شمار صهیونیست‌ها در حق ملت مظلوم فلسطین و مردمان کشور‌های منطقه تا این حد منفعل عمل کنند.
با این وجود، از زمان شکل گیری رژیم جعلی صهیونیستی در ۱۵ مه ۱۹۴۸ که با عنوان «روز نکبت» مطرح است، معادلات منطقه‌ای و بین المللی به سود صهیونیست‌ها در جریان نیست و این رژیم علاوه بر بحران‌های داخلی و مشروعیت بین المللی با سد نیرو‌های مقاومت فلسطین روبه رو است و معادله قدرت نیز به سمت ایجاد قدرت بازدارندگی محور مقاومت فلسطین پیش رفته است.

بحران داخلی رژیم صهیونیستی؛ از آب دهان نتانیاهو بر صورت صهیونیست‌ها تا پرونده‌های فساد
رژیم صهیونیستی از سال ۱۹۴۸ تاکنون، با بحران‌های زیادی مواجه بوده است اما در سال‌های اخیر این ر‍ژیم در بدترین بحران سیاسی خود قرار دارد. در پی فروپاشی کابینه بنیامین نتانیاهو در اواخر سال ۲۰۱۸، نخستین انتخابات زودهنگام پارلمانی رژیم صهیونیستی نهم آوریل ۲۰۱۹ برگزار شد، اما نتانیاهو در تشکیل ائتلاف شکست خورد. شش ماه بعد، ۱۷ سپتامبر ۲۰۱۹ دومین دور انتخابات در اراضی اشغالی برگزار شد، اما باز هم احزاب سیاسی برای تعیین نخست وزیر و تشکیل دولت توافق نکردند.
دوم مارس ۲۰۲۰، سومین انتخابات پارلمانی در اراضی اشغالی برگزار شد که نتیجه آن تشکیل دولت اضطراری بود. قرار شد مقام نخست وزیری رژیم صهیونیستی بطور چرخشی میان رهبران حزب لیکود (نتانیاهو) و ائتلاف آبی و سفید (گانتس) جابجا شود، اما این ایده خیلی زود شکست خورد؛ زیرا شکاف میان احزاب صهیونیست بیش از آن بود که تاکنون تصور می‌شد.
۲۳ مارس ۲۰۲۱ چهارمین انتخابات پارلمانی در سرزمین‌های اشغالی طی دو سال اخیر برگزار شد و رئیس‌جمهوری رژیم صهیونیستی بار دیگر بنیامین نتانیاهو را موظف به تشکیل کابینه کرد. او تا روز ۴ مه فرصت دارد که با جناح‌های سیاسی دیگر صاحب کرسی در پارلمان برای تشکیل دولت به ائتلاف برسد. در غیر این صورت، این احزاب مخالف خواهند بود که فرصت خواهند یافت تا برای تشکیل دولت جانشین دست به کار شوند.
نتانیاهو تاکنون نتوانسته احزاب سیاسی را برای تشکیل کابینه جدید متقاعد کند و در مقابل از طرح انتخاب مستقیم نخست‌وزیر به جای انتخابات پارلمانی و پیروزی حزبی، حمایت کرد. اما در مقابل «بنی گانتس» وزیر جنگ رژیم صهیونیستی در توئیتی نوشت: نتانیاهو در صورت اسرائیلی‌ها آب دهان می‌اندازد و بنا به انگیزه‌های شخصی، آن‌ها را به سمت انتخابات جدیدی می‌کشاند. وی افزود: نتانیاهو مانع از تصویب بودجه در زمان بحران اقتصادی می‌شود و اسرائیل را بدون وزیر دادگستری رها کرده است.
بنیامین نتانیاهو نخست وزیر کنونی رژیم صهیونیستی همچنین در طول سال‌های اخیر درگیر ۴ پرونده فساد مالی است. نخستین پرونده موسوم به «پرونده ۱۰۰۰» به دریافت هدایا از تجار ثروتمند مربوط است. پرونده دوم موسوم به «پرونده ۲۰۰۰» نیز مربوط به توافق نخست وزیر رژیم صهیونیستی با مالک روزنامه صهیونیستی «یدیوت آحارونوت» برای پوشش بهتر اخبار کابینه اش در مقابل ایجاد محدودیت‌هایی بر روزنامه رقیب (اسرائیل هیوم) است. در پرونده سوم موسوم به «پرونده ۳۰۰۰» هم نتانیاهو به زد و بند در جریان خرید زیردریایی‌های اتمی از آلمان متهم است. همچنین در پرونده چهارم موسوم به «پرونده ۴۰۰۰» نتانیاهو متهم به پرداخت میلیون‌ها دلار تسهیلات مالی به «شاؤول الویچ» مالک شرکت «بزک» است.
با تداوم مبارزه و گسترش عرصه جهاد در همه سرزمین‌های فلسطین، بی‌گمان وضعیت رژیم صهیونیستی در آینده سخت‌تر خواهد شد. «محمدرضا تقی زاده» کارشناس مسائل غرب آسیا در این خصوص تصریح کرد: رسانه‌ها و مقامات رژیم صهیونیستی سعی می‌کنند وجود بحران سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی، درمانی و بهداشتی در سرزمین‌های اشغالی را به عملکرد ضعیف نتانیاهو ربط دهند، اما واقعیت این است رژیم صهیونیستی به دلیل مشروعیت نداشتن، ضعف ساختاری و مقاومت مردم فلسطین، در آستانه نابودی کامل قرار دارد و با تغییر نخست وزیر هم این رژیم نمی‌تواند از نابودی خود جلوگیری کند.
تقی زاده خاطرنشان کرد: با توجه به طولانی شدن بحران‌ها و تشدید آن در سال‌های اخیر، خروج رژیم صهیونیستی از چالش‌های سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و بهداشتی بعید به نظر می‌رسد و صهیونیست‌ها درصدد ترک سرزمین‌های اشغالی و افزایش مهاجرت معکوس خواهند بود.

بحران مشروعیت رژیم صهیونیستی و آشکار شدن هویت واقعی حکام برخی کشور‌های عربی
بر اساس آمار «آژانس یهود»، ۷۰ درصد صهیونیست‌ها بر این باورند که اگر امکانات مادی برای آن‌ها در کشور‌های دیگر به وجود آید، سرزمین‌های اشغالی را ترک خواهند کرد. براساس این آمار، ۶۸ درصد صهیونیست‌ها درصدد گرفتن تابعیت کشور‌های دیگر هستند و ۷۳ درصد نیز معتقدند که مقام‌های تل‌آویو نمی‌توانند آینده‌ی روشنی را برای کودکان و نوجوانان آن‌ها به وجود آورند.
در همین حال، «ناخوم برنیع» از تحلیلگران ارشد روزنامه‌ی عبری زبان «یدیعوت احرونوت» درباره‌ی ناامیدی و عدم اعتماد صهیونیست‌ها به آینده‌ی این رژیم می‌گوید، با وجود اینکه اسرائیل این روز‌ها از نظر نظامی و اقتصادی قدرتمند است، اما مردم آن به آینده‌ی این رژیم و تداوم موجودیتش امید و اعتمادی ندارند.
سران رژیم صهیونیستی از زمان اشغال سرزمین‌های فلسطینی در سال 1948 همواره درتلاش بوده اند تا با استفاده از ابزار‌ها و مولفه‌های اقتصادی، نظامی، سیاسی و حتی با تحریف تاریخ و از بین بردن نماد‌ها و فرهنگ اصیل و میراث کهن فلسطینی، هویتی نو برای خود ایجاد و مشروعیت منطقه‌ای و جهانی کسب کنند؛ اما با وجود حمایت‌های آمریکا و انگلیس و تلاش مزدوران صهیونیستی برای نابودی تاریخ و مولفه‌های فرهنگی فلسطین آنان موفق به این توطئه نشده و بسیاری از مردم جهان به خصوص ملت‌های منطقه غرب آسیا همچنان صهیونیست‌ها را اشغالگر و بدون هویت و فلسطینیان را صاحبان ابدی و اصلی این سرزمین می‌دانند.
صهیونیست‌ها در تلاش بوده اند تا با ایده منحوس «از نیل تا فرات» به آرزو‌های غیر قابل تحقق پایه گذاران این رژیم جعلی جامه عمل بپوشانند، اما نه تنها نتوانسته‌اند از سرزمین‌های اشغالی عبور کنند بلکه از توان مقابله با مقاومت فلسطین در داخل سرزمین‌های اشغالی نیز عاجز مانده‌اند به گونه‌ای که پس از سال‌ها اشغال بخش‌هایی از سرزمین‌های فلسطینی به ناچار و با خفت از مناطقی مانند باریکه غزه خارج شدند.
از سوی دیگر در سال‌های اخیر جنبش‌ها و نهاد‌های خودجوش، برخلاف سازمان‌ها و نهاد‌های مدعی حقوق بشر، جنایات و بحران مشروعیت رژیم صهیونیستی را بیش از پیش آشکار کرده‌اند. یکی از این نهاد‌های خودجوش بین المللی، جنبش بایکوت و تحریم اسرائیل (BDS) است؛ این پویش جهانی از جولای ۲۰۰۵، به منظور تغییر رفتار صهیونیست‌ها برای پایان دادن به شهرک‌سازی در مناطق اشغالی و به رسمیت شناختن حق بازگشت فلسطینیان به سرزمین‌های خود به پیشنهاد بیش از ۱۷۰ نهاد غیردولتی فلسطینی آغاز به کار کرد و بسرعت با استقبال گسترده جهانی رو به رو شد.
این پویش متشکل از سه مرحله «قطع روابط» با رژیم صهیونیستی، «عدم سرمایه‌گذاری» در سرزمین‌های اشغالی و «اعمال تحریم» بر شرکت‌ها و مؤسسات صهیونیستی است که از حمایت بسیاری از نهاد‌ها و مردم جهان برخوردار و خشم صهیونیست‌ها را به دلیل آشکار شدن جنایاتشان به همراه داشته است.
در همین حال، دیدبان حقوق بشر که یک نهاد غیر دولتی و بین‌المللی مستقر در نیویورک است، در گزارشی که امروز (سه شنبه) منتشر شد، رژیم صهیونیستی را «آپارتاید» خواند و خواستار تحریم مقام‌های آن شد.

تلاش‌های ناکام برای یهودی سازی سرزمین فلسطینی
از مهمترین اقدامات صهیونیست‌ها برای هویت زدایی فلسطین و ایجاد فرهنگ یهودی در این سرزمین حفاری‌های آنان در شهر قدس از منطقه سلوان تا مسجدالاقصی با هدف برپایی هیکل موهوم بر ویرانه‌های نزدیک محل عروج پیامبر (ص) و ایجاد موزه‌ای بزرگ است موضوعی که با مخالفت شدید کشور‌های اسلامی و سازمان علمی، آموزشی و فرهنگی ملل متحد (یونسکو) مواجه شد.
تلاش‌های مذبوحانه مقامات صهیونیستی در سال ۱۹۷۲ و اجازه داده به یهودیان برای اجرای آیین‌های مذهبی در مسجد ابراهیمی در شهر الخلیل برای تجاوز فرهنگی به هویت اسلامی این سرزمین نیز نتوانست اهداف متجاوزان را محقق سازد و با شهادت ده‌ها فلسطینی هویت فرهنگی این مسجد حفظ شد.
نظامیان این رژیم همچنین فرهنگیان و شخصیت‌های ادبی و فرهنگی را نیز تحت تعقیب قرار داده و زندانی کرده و از انتشار بسیاری از روزنامه‌ها و مجلات فلسطینی در کرانه باختری و باریکه غزه جلوگیری می‌کند و تعداد زیادی از مراکز انتشاراتی و فرهنگی را هدف قرار داده است.
در همین حال حتی سبک آموزشی رژیم صهیونیستی و مواد درسی ارائه شده در مدارس این رژیم سهم عمده‌ای در تحریک دانش‌آموزان و تقویت نفرت آن‌ها نسبت به مسلمانان و عرب‌ها داشته است. نتایج مطالعات و بررسی‌های متعدد انجام شده از سوی کارشناسان و تحلیلگران عرب و یهودی نشان می‌دهد که عمق کینه و نفرت صهیونیست‌ها و خشونت و نژادپرستی آن‌ها نسبت به مسلمانان و اعراب در این آموزش‌های نژادپرستانه ریشه دارد.
با تمام این تلاش‌ها و با وجود حمایت‌های بی دریغ و آشکار آمریکا از رژیم صهیونیستی و حتی خروج واشنگتن از یونسکو، مردم جهان همچنان فلسطین را متعلق به فلسطینیان و این سرزمین را میراث عظیم ساکنان اصلی آن شامل مسلمانان، مسیحیان و کلیمیان می‌دانند.

قدرت نمایی گروه‌های مقاومت فلسطین با وجود محاصره همه جانبه
اواخر سال گذشته میلادی (۲۹ دسامبر ۲۰۲۰) در حالی که برخی رژیم‌های عربی برای عادی‌سازی روابط با رژیم صهیونیستی در سطوح بالاتر در رقابت بودند، مقاومت فلسطین در نوار غزه مانور نظامی با عنوان «الرکن الشدید» برگزار کرد. در این مانور که برای نخستین بار با حضور ۱۲ شاخه نظامی از گروه‌های مختلف مقاومت از جمله حماس و جهاد اسلامی برگزار شد، گروه‌های مقاومت ضمن تمرین آمادگی، اقدام نظامی متحد را در قالب مانور تجربه کردند.
گردان‌های «القسام» شاخه نظامی حماس، گردان‌های «المقاومه الوطنیه» شاخه نظامی جبهه دموکراتیک برای آزادی فلسطین، «سرایا القدس» شاخه نظامی جهاد اسلامی، گردان‌های «ابوعلی مصطفی» شاخه نظامی جبهه مردمی برای آزادی فلسطین، تیپ «الناصر صلاح‌الدین» شاخه نظامی کمیته مقاومت مردمی، گردان‌های «شهدا الاقصی» از شاخه‌های نظامی تابع جنبش فتح، «جیش العاصفه» از شاخه‌های نظامی تابع جنبش فتح، گروه شهید «ایمن جوده» زیرمجموعه گردان‌های شهدا الاقصی، گردان‌های شهید «عبدالقادر الحسینی» از شاخه‌های نظامی تابع جنبش فتح، گردان‌های «المجاهدین» شاخه نظامی جنبش مجاهدین، گردان‌های «الانصار» شاخه نظامی جنبش «الاحرار» و گردان‌های شهید «جهاد جبریل» از شاخه‌های نظامی جبهه مردمی برای آزادی فلسطین در رزمایش «الرکن الشدید» حضور داشتند.

فرماندهان مقاومت در توصیف اهداف این مانور، آن را یک مانور دفاعی برای مقابله با دشمن صهیونیست و کمک به ملت فلسطین برای رسیدن به اهداف حقیقی و به حق خود تعریف کردند. اینکه گروه‌های مقاومت گروه‌هایی جنگ طلب نیستند، ولی برای مقابله با دشمنی که سرزمین آن‌ها را غصب کرده و جز زبان زور نمی‌فهمد مجبور شده‌اند دست به سلاح شوند و در این مسیر حق مطلب را ادا خواهند کرد.
در همین حال، براساس نظرسنجی‌ها، صهیونیست‌ها حتی زرادخانه‌های هسته‌ای را ضامن امنیت این رژیم نمی‌دانند و مقامات این رژیم تاکنون نتواسته‌اند با این اقدام غیرقانونی، مشکل عدم امنیت اسرائیلی‌ها را حل کنند. حضور نیرو‌های مقاومت در شمال و جنوب سرزمین‌های اشغالی و اخیراً نیز عبور موشک شلیک شده از پیچیده‌ترین لایه‌های دفاعی و انفجار آن در اطراف راکتور هسته‌ای دیمونا در صحرای نقب تاکیدی بر توانمندی گروه‌های مقاومت در پاسخ کوبنده به جنایات رژیم صهیونیستی است.

جمع بندی
بیش از ۷۰ سال است که صهیونیست‌ها فلسطین را اشغال کرده‌اند و در طول این سال‌ها هیچگاه نتوانستند به شرایط مطلوب زندگی دست یابند. اوضاع نابسامان اقتصادی، بیکاری و همچنین فساد مالی و اقتصادی سران رژیم صهیونیستی که از حمایت‌های مالی و اقتصادی آمریکا و اروپا برخوردارند، نشانه‌های افول این رژیم است.
سعی اشغالگران برای یهودی سازی سرزمین فلسطینی و عادی سازی روابط با کشور‌های اسلامی نیز خوابی است که با گذشت بیش از هفت دهه همچنان بی تعبیر مانده و با وجود نرمش‌های خائنانه برخی کشور‌های منطقه در ایجاد رابطه و مراوادت سیاسی و اقتصادی با دشمن فلسطینی هیچگاه محقق نخواهد شد.
مردم فلسطین در سال‌های پس از اشغال سرزمین‌هایشان توسط صهیونیست‌ها روحیه مقاومت خود را حفظ کرده و در سال‌های اخیر نیز این محور را تقویت کردند، اما رژیم صهیونیستی این روز‌ها گرفتار مشکلات سیاسی و اقتصادی، اجتماعی و همچنین انزوای جهانی و انزجار عمومی و حتّی دانشگاه‌های اروپایی است. در واقع می‌توان گفت امروز رژیم صهیونیستی از همیشه منفورتر، ضعیف‌تر و منزوی‌تر، و حامی اصلی‌اش آمریکا از همیشه گرفتارتر و سردرگم‌تر است.