آلاشت سرزمین زندگی پس از زندگی

۵۰۰ شهروند آلاشتی شهرستان سوادکوه با هدف اهدای عضو در انجمن توسعه پایدار آلاشت ثبت نام کرده اند.

به گزارش خبرگزاری صدا و سیمای مرکز مازندران، منطقه آلاشت شهرستان سوادکوه با طبیعتی خیره کننده و زیبا مشهور به سرزمین جاجیم بافی و دریچه‌ای رو به آسمان، کهکشان، حیات و زندگی است و همچنان زندگی پس از زندگی در این شهر ادامه دارد.

ماجرا از ۲۰ اسفند سال ۱۳۹۶ آغاز می‌شود. روزی که میلاد ذبیحی ۳۰ ساله بر اثر سانحه تصادف مرگ مغزی شد و پدر و مادرش را برای همه عمر چشم انتظار آمدن خود کرد.

اما این پدر و مادر دلسوخته در اقدامی خداپسندانه و انسانی، با اهدای اعضای بدن فرزنشان موافقت کرده و حیات دوباره را به ۱۴ هموطن دیگر هدیه می‌دهند. آری خزان زندگی میلاد بهاری شد برای زندگی دیگران؛ و این بدان معنی است که میلاد ذبیحی پس از زندگی در وجود ۱۴ هموطن به زندگی خود ادامه می‌دهد.

ماجرا در همین جا پایان نیافت، و عروج آسمانی میلاد ذیبحی موجی به راه انداخت تا صد‌ها نفر از مردم منطقه آلاشت به ویژه جوانان، در انجمن توسعه پایدار آلاشت تعهد انسانیت با هدف اهدای عضو دهند.

به یاد داشته باشیم، ۲۵ هزارنفر در کشور در سن‌ن مختلف منتظر پیوند عضو هستند.

بیشتر بخوانید: هر بیمار مرگ مغزی ناجی جان چند نفر است؟

جمله "اهدای عضو، اهدای زندگی" را بار‌ها شنیده و شاید یکبار در زندگی به اهدای اعضای خود پس از مرگ فکر کرده باشیم. اما سوالی مهم ذهنمان را درگیر می‌کند: "چرا اهدای عضو اهمیت دارد؟ "

روزانه تعداد زیادی از هموطنان ما به ویژه مبتلایان نارسایی قلبی و کلیوی، دارای مشکلات کبدی و ...، به دلیل نرسیدن به موقع اعضای اهدایی به ویژه جان خود را از دست داده و این در حالی است که هر بیمار مرگ مغزی با اهدای اعضای خود، جان ۸ انسان دیگر را می‌تواند نجات دهد.

مروری بر تاریخچه نخستین اهدای عضو در ایران

۱۳۱۴: پیوند قرنیه چشم، ۱۳۴۷: پیوند کلیه، ۱۳۶۹: پیوند مغز استخوان، ۱۳۷۲: پیوند قلب و کبد، ۱۳۷۹: پیوند ریه و ۱۳۸۵: نخستین پیوند پانکراس و روده

مراحل اهدای عضو و پیوند اعضا
مرحله نخست: شناسایی افراد
_ نخستین مرحله برای اهدای عضو، شناسایی افرادی است که دچار مرگ مغزی شده و دارای شرایط اهدا عضو هستند. این کار معمولاً به سه شکل انجام می‌شود: در هر مرکز درمانی و با هماهنگی ریاست بیمارستان، یک فرد به عنوان سرپرست، این مسئولیت را بر عهده داشته و با مرگ مغزی بیمار، به واحد اطلاع می‌دهد.

_ تماس تلفنی

_ شناسایی بیماران مرگ مغزی با مراجعه حضوری مسئولان هماهنگی به بیمارستان‌ها

مرحله دوم: ویزیت اولیه

پس از شناسایی بیماران مرگ مغزی، برای معاینه‌های اولیه افرادی به بیمارستان مربوطه اعزام شده و وضعیت بیمار مرگ را بررسی می‌کنند.

مرحله سوم: کسب رضایت خانواده بیمار مرگ مغزی

با تایید مرگ مغزی توسط متخصصان و نداشتن هیچگونه ممنوعیت برای اهدای عضو، به خانواده بیمار مرگ مغزی اطلاع داده شده و در صورت رضایت، همراهان فرم مخصوص را امضا کرده و سپس بیمار از بیمارستان مبدا ترخیص و به بیمارستان دکتر مسیح دانشوری منتقل می‌شود.

پس از آن در لیست انتظار، گیرنده مناسب را بر اساس گروه خونی، وضعیت جسمانی و نوبت آن‌ها (سازگاری گروه خونی، وخیم بودن شرایط بالینی بیمار، مدت ماندن در لیست انتظار، فاصله مکانی فرد تا مرکز پیوند اعضا و مدت زمان رسیدن به مرکز) انتخاب می‌کنند.

مرحله چهارم: انتقال و نگهداری اهدا کننده عضو

پس از انتقال اهدا کننده به بیمارستان مسیح دانشوری، وضعیت فرد با همکاری متخصصان پایدار و مراقبت از او آغاز شده و در دوره نگهداری، وضعیت بیمار مرگ مغزی توسط یک متخصص بیهوشی و پرستاران مستمر بررسی و کنترل خواهد شد.

مرحله پنجم: تایید مرگ مغزی و برداشت عضو

در این مرحله از یک متخصص جراحی اعصاب، مغز و اعصاب، داخلی، بیهوشی و پزشکی قانونی درخواست می‌شود، تا مرگ مغزی بیمار را تایید کرده و علاوه بر آن قانونی بودن همه مراحل اهدای عضو نیز بررسی می‌شود.

پس از تائید نهایی مرگ مغزی توسط هر پنج متخصص تائید کننده، جلسه‌ای با حضور مسئول اهدا عضو، مددکار، روانشناس، هماهنگ کننده و خانواده اهدا کننده برگزار و ضمن توجیه خانواده بیمار، رضایت نهایی برای اهدای عضو از آن‌ها دریافت شده همچنین لازم است تا هماهنگی‌های لازم درباره زمان عمل نیز انجام شود.

مرحله ششم: برداشت عضو و برگزاری مراسم تدفین

در این مرحله بیمار به اتاق عمل منتقل و برداشت عضو انجام می‌شود. لازم به توضیح است که عمل جراحی اهدای عضو هیچگونه تاثیری بر بدن فرد نداشته و محل عمل توسط یکی از جراحان به خوبی ترمیم شده و متوفی برای برگزاری مراسم تدفین، تحویل سردخانه شده و پس از انجام هر مرحله برداشت عضو، گزارش چگونگی انجام آن با همه جزئیات توسط مسئول اهدای عضو ثبت می‌شود.