چگونه هارد اکسترنال مناسب بخریم؟

به گزارش گروه وب گردی خبرگزاری صدا و سيما، در حالی‌که استفاده از سرویس‌های ذخیره‌سازی ابری (Cloud Storage) راحت است، ولی تضمین نمی‌کند همیشه در دسترس باشد.

هنوز بسیاری از کاربران به فضا‌های ذخیره‌سازی ابری اعتماد ندارند یا مشکلات فنی مانند سرعت و قیمت اینترنت اجازه نمی‌دهد صد‌ها گیگابایت اطلاعات شخصی خود را روی آن‌ها قرار دهند.

در نهایت، هارددیسک‌های اکسترنال بهترین گزینه برای پشتیبان‌گیری از اطلاعات و حمل آن‌ها با خود به مکان‌های مختلف هستند.

وقتی یک نسخه از اطلاعات خود روی یک هارددیسک اکسترنال پشتیبان‌گیری می‌کندی؛ دیگر مهم نیست برای کامپیوتر و لپ‌تاپ شما چه اتفاقی می‌افتد یا اتصال اینترنت شما قطع شده است.

یک روش پیشنهادی خوب، استفاده از هارددیسک اکسترنال به عنوان مدیای پشتیبانی نخست و سرویس‌های ابری برای مدیای دوم است.

حالا اگر تصمیم گرفتید یک هارددیسک اکسترنال برای خودمان بخرید؛ مشکل تازه شروع شده است. چون در بازار، انواع هارددیسک اکسترنال با مشخصات، قیمت و اشکال مختلف وجود دارد!

در اینجا نکات مهم انتخاب و خرید یک هارددیسک اکسترنال مناسب کار و نیازتان را مرور کردیم:

ظرفیت ذخیره‌سازی
مهم‌ترین ویژگی برای یک هارددیسک اکسترنال، ظرفیت ذخیره‌سازی یک محصول است. هرچقدر یک درایو خوب باشد و از رمزنگاری یا سرعت بالایی سود ببرد، ولی ظرفیت لازم و کافی مورد نیاز شما را نداشته باشد؛ خوب نیست!

از یک سو نمی‌توانید درایوی بخرید که تمام اطلاعات شما روی آن ذخیره نمی‌شوند و از سوی دیگر نباید درایوی بخرید که ۵ سال دیگر هم پر نخواهد شد. پس، چه اندازه و ظرفیتی مناسب نیاز شما است؟

اگر دنبال خرید یک هارددیسک اکسترنال برای جابه‌جایی فایل‌ها، اسناد، عکس و اطلاعات کاری و پروژه‌های خود هستید یا صرفا می‌خواهید یک هارددیسک برای گسترش فضای ذخیره‌سازی لپ‌تاپ خود بگیرید؛ شاید یک درایو فلش میان‌رده ایده‌آل باشد.

برای این کاربری، بزرگ‌ترین درایو‌های خارجی ظرفیتی ۲ ترابایت دارند، ولی گران‌قیمت هستند و احتمالا برای شما ظرفیت زیادی محسوب شود.

در بازار می‌توان درایو‌هایی با ظرفیت ۶۴ گیگابایت هم یافت که ارزان‌قیمت هستند و قابلیت حمل بسیار آسانی دارند. با پرداخت ۲۰ دلار بیشتر می‌توانید درایو‌هایی با ظرفیت دو برابر بیشتر بخرید.
اما اگر یک هارددیسک خارجی برای نگهداری دائمی پرونده‌ها و اطلاعات خود نیاز دارید؛ بهتر است یک درایو یک ترابایتی خریداری کنید. خرید چنین درایو تا حدودی آینده‌نگرانه هم هست و می‌توانید برای چندین سال، نیاز‌های آینده شما را هم تامین کند.

برای نگهداری آرشیو فیلم‌ها و سریال‌ها یا مجموعه‌ای از دی‌وی‌دی‌ها هم باید سراغ درایو‌های پرظرفیت بازار بروید. درایو‌های سری Backup Plus سیگیت ظرفیت‌هایی از ۱ تا ۵ ترابایت دارند. مدل ۱ ترابایت قیمتی ۹۰ دلار و مدل ۵ ترابایت قیمتی ۱۶۰ دلار دارند.

HDD یا SSD
دو نوع درایو خارجی داریم: HDD و SSD. تفاوت اساسی میان این دو نوع درایو از نظر روش ذخیره‌سازی اطلاعات و دستیابی به آن‌ها وجود دارد.

درایو‌های HDD که مخفف hard drive disk هستند؛ از دیسک‌های مغناطیسی چرخان برای ذخیره‌سازی اطلاعات استفاده می‌کنند. هد‌های خواندن و نوشتن در این دیسک‌ها متفاوت است و هنگام کار کردن آن‌ها، صدایی تولید می‌کنند که برای گوش‌های بسیاری از کاربران آشنا است.

درایو‌های SSD یا solid-state drives از گیت‌های ترانزیستوری بسیار کوچکی در سلول‌های حافظه استفاده می‌کند که براساس پالس‌های الکتریکی می‌توانند روشن یا خاموش شوند. این درایو‌ها اصلا بخش متحرکی ندارند و بسیار سبک‌تر و سریع‌تر هستند.

درایو‌های SSD به همان اندازه که سریع‌تر از HDD هستند؛ گران‌تر هم هستند. درایو‌های HDD بزرگ‌تر و ارزان‌تر هستند؛ کندتر هستند و به راحتی آسیب می‌بینند.

به جز در شرایط خاص، برای درایو خارجی بهتر است مدل‌های SSD انتخاب شود.

سرعت انتقال
ظرفیت درایو‌ها همه‌چیز نیست. به‌ویژه، در درایو‌های خارجی بحث سرعت انتقال اطلاعات بسیار مهم است. اگر پوشه‌ها و فایل‌های زیادی داشته باشید که باید مرتبا نوشته و خوانده شوند؛ یک هارددیسک خارجی کند می‌تواند فاجعه‌بار باشد.

دو عامل اصلی در تعیین سرعت درایو خارجی شما موثر هستند؛ فناوری ذخیره‌سازی اطلاعات و کانکتور ارتباطی!

از نظر فناوری، اگرچه در این زمینه استثنا‌هایی هست، ولی به طور کلی درایو‌های SSD سریع‌تر از HDD هستند. خرید یک درایو SSD با ظرفیت بالا می‌توان گران تمام شود، ولی درایو‌های SSD خارجی با ظرفیت مناسب و قیمت متعادل‌تر در بازار یافت می‌شود.

از نظر کانکتور ارتباطی، امروز بیشتر درایو‌های خارجی از رابط USB استفاده می‌کنند. چندین نسل از رابط‌های USB داریم که از نظر سرعت با هم متفاوت هستند.

رابط USB ۲.۰ یک استاندارد قدیمی است و جز برای انتقال اطلاعات در حجم کم و پرونده‌های کوچک، نباید سراغ آن بروید. حداکثر سرعت انتقال اطلاعات با این رابط به ۴۸۰ مگابیت می‌رسد.

پس از رابط USB ۲.۰، شاهد مجموعه‌ای از رابط‌های سری USB ۳.۰ هستیم که هر فردی را گیچ و سردرگم می‌کنند. از USB ۳.۰ و USB ۳.۱ Gen۱ بگیرید تا USB ۳.۲ Gen۱ که معمولا سرعت یکسانی دارند و حداکثر نرخ انتقال اطلاعات آن‌ها به ۵ گیگابیت می‌رسد. معمولا این درگاه‌ها با رنگ آبی مشخص می‌شوند.

دو رابط USB ۳.۱ Gen۲ و USB ۳.۲ Gen۲ هم داریم که مشخصه آن‌ها رنگ قرمز و سرعت ۱۰ گیگابیت بر ثانیه است. سریع‌تر از آن‌ها رابط‌های سری USB ۳.۲ با سرعت ۲۰ گیگابایت بر ثانیه هستند.

درگاه USB-A در درایو‌های خارجی بسیار قدیمی استفاده می‌شد و درایو‌های جدید از USB-C استفاده می‌کنند که جدیدتر، کوچک‌تر و دو طرفه است.

برخی درایو‌ها از کانکتور USB-C استفاده می‌کنند، ولی پروتکل Thunderbolt ۳ را اجرا کرده تا سرعت انتقال اطلاعات به مرز ۴۰ گیگابیت برسد. برخی درایو‌های قدیمی هم از رابط eSATA و Firewire یا DisplayPort برای خروجی ویدئو سود می‌برند.

در وهله اول، دنبال درایوی با رابط کاربری Thunderbolt ۳ باشید. اگر این درایو‌ها خیلی گران هستند یا در بازار گیر نمی‌آیند؛ سراغ درایو‌های USB-C بروید و در وهله دوم نگاهی به درایو‌های USB ۳.۱/۳.۲ Gen ۲ داشته باشید.

قابلیت حمل و دوام
برای ذخیره‌سازی اطلاعات و پشتبان‌گیری در خانه بهتر است سراغ دستگاه‌های NAS بروید که از درگاه‌های شبکه اترنت پرسرعت و پروتکل‌های شبکه پشتیبانی می‌کنند و بهترین گزینه برای به اشتراک‌گذاری اطلاعات در شبکه و استفاده چندین نفر به طور همزمان هستند.

وقتی صحبت از درایو خارجی می‌کنیم؛ معمولا درایو‌های قابل حمل به ذهن‌مان می‌آیند که سبک و کوچک هستند. درایو‌های اکسترنال را می‌توانید در جیب، کیف و کوله قرار دهید و به راحتی با خود حمل کنید. در یک حالت ایده‌آل، به درایو‌هایی نیاز دارید که کابل برق هم نداشته باشند.

بسیاری از درایو‌های اکسترنال موجود در بازار چنین قابلیتی دارند و در عین اینکه ظرفیت بالایی داشته، ولی وزن و ضخامت بسیار کمی دارند. درایو Samsung T۵ اگرچه در ظرفیت‌های بالایی عرضه شده، ولی از نظر اندازه و وزن بسیار مناسب مصارف قابل حمل است.

درایو‌های SSD نیز سبک‌تر و کوچک‌تر هستند؛ چون در مقایسه با هارددیسک‌ها از دیسک‌های مغناطیسی استفاده نمی‌کنند.

همین‌طور، درایو‌های SSD از نظر دوام و استحکام عملکرد بهتری نسبت به HDD دارند. بسیاری از درایو‌های امروزی از قاب‌ها و پوشش‌هایی برخورداراند که به صورت یک محافظ برای درایو اصلی است. اگر این قابلیت را در نظر نگیریم؛ به طور کلی درایو‌های HDD آسیب‌پذیرتر بوده و زودتر خراب می‌شوند.

امنیت
هر کاربری، اطلاعات حساس و حیاتی خود را روی درایو‌های خارجی ذخیره می‌کند. پس، رمزنگاری اطلاعات یک ویژگی مهم محسوب می‌شود که خوش‌بختانه امروزه در غالب این دستگاه‌ها موجود و قابل استفاده است تا از سرقت و لو رفتن اطلاعات جلوگیری شود.

برای افرادی که دنبال یک لایه امنیتی بالاتر هستند و می‌خواهند از سخت‌افزار‌های رمزنگاری نیز استفاده کنند؛ ابزار‌هایی مانند Apricorn Aegis Padlock در بازار یافت می‌شود که برای ورود به درایو اکسترنال رمزعبور تعیین می‌کنند.

همین‌طور، در بازار درایو‌های فلشی مانند Kingston’s Ironkey داریم که با یک لایه امنیتی ثانویه ادغام شده و هک آن‌ها بسیار سخت و تقریبا غیرممکن است. اما این حافظه‌های فلش از ظرفیت‌های زیادی بالایی برخوردار نیستند و اصولا برای حمل چند گیگابایت اطلاعات بسیار حیاتی مفید واقع می‌شوند.

سازگاری سیستم‌عاملی
هر درایو خارجی برای استفاده در یک پلتفرم فرمت‌بندی اولیه یا پیش‌فرض می‌شود. مثلا، یک درایو HDD برای استفاده در ویندوز ۱۰ و یک درایو دیگری برای کامپیوتر‌های مک ارائه شده است. برخی درایو‌ها هم برای استفاده در سیستم‌عامل لینوکس پیکربندی شدند.

اما شما می‌توانید با فرمت مجدد هر درایو خارجی، آن را برای سیستم‌عامل و پلتفرم مورد نظر خودتان آماده کنید.

گیمینگ
اگر بخواهید یک درایو اکسترنال برای گیمینگ بخرید. یعنی فضای ذخیره‌سازی یک کنسول را افزایش دهید یا بازی‌های روی آن نصب و همیشه همراه خود داشته باشید؛ ماجرا کمی متفاوت می‌شود.

در اینجا سرعت انتقال اطلاعات بسیار مهم بوده و ضمن اینکه حتما باید یک درایو SSD بخرید؛ بلکه مدت زمان انتظار و پاسخگویی آن هم اهمیت دارد. حتما باید یک درایو با رابط USB ۳.۱/۳.۲ تهیه کنید؛ چون کنسول‌های بازی جدید غالبا از رابط USB-C برای دسترسی به سریع‌ترین سرعت انتقال اطلاعات استفاده می‌کنند.

گیمر‌ها باید به دنبال ویژگی‌هایی مانند پشتیبان‌گیری خودکار و ویژگی‌های استاندارد و سازگار با کنسول‌های بازی و سیستم‌های گیمینگ باشند. برخی مدل‌ها مانند Armor A۶۰ سیلیکون پاور دارای فضای داخلی برای کابل‌ها و برخی حفاظت‌های نظامی هستند.

برخی درایو‌های خانواده Game Drive سیگیت با طراحی و رنگی ارائه شدند که کاملا با کنسول PS۴ سازگاری و هارمونی داشته باشند. برخی دیگر از درایو‌های خارجی گیمینگ با کنسول‌های ایکس‌باکس هم‌رنگ و هم‌شکل می‌شوند.

ویژگی‌های دیگر
اگر همه نکات گفته شده در بالا را بدانید و در انتخاب یک درایو اکسترنال لحاظ کنید؛ باز هم برخی ویژگی‌ها و قابلیت‌ها هست که باید مدنظر داشت. چون ممکن است این ویژگی‌ها به طور کلی مسیر خرید شما را تغییر دهند.

مثلا باید به مدت زمان گارانتی شرکت سازنده محصول دقت کنید. گارانتی در درایو‌های خارجی فوق تصور شما ارزشمند است و می‌تواند ده‌ها دلار هزینه شما را نجات دهد.

کابل همراه درایو خارجی را بررسی کنید. اگر لپ‌تاپ یا گوشی شما از درگاه USB-C یا Thunderbolt ۳ پشتیبانی می‌کند، ولی درایو شما از کابل و کانکتور USB-A برخوردار است؛ باید دنبال درایو دیگر یا یک کابل دیگر باشید.

مدل‌های پیشرفته‌تر از وای‌فای، درگاه شبکه اترنت و قابلیت شارژ مجدد با یک کابل شارژ ساده USB برخوردار هستند.