بررسی روش‌های تغییر در میزان واپاشی هسته‌ای

به گزارش خبرگزاری صداوسیمای مرکز خراسان جنوبی، عضو هیأت علمی گروه آموزشی فیزیک دانشگاه بیرجند گفت: ثابت واپاشی (decay constant)، یک ثابت معروف در تبدیلات و واپاش‌های هسته‌ای است که با استفاده از آن پارامتر‌های اولیه ذرات ناپایدار هسته‌ای از جمله نیمه عمر و عمر متوسط تعریف می‌شود.

محمدمهدی فیروزآبادی با بیان اینکه  در دنیا دانشمندان زیادی از گذشته‌های دور تاکنون روی این موضوع تحقیق‌های زیادی انجام داده‌اند افزود: در گروه فیزیک دانشگاه بیرجند تحقیقی به مدت دو سال به‌صورت پایان‌نامه دکتری فرشید غلامیان دانشجوی دوره دکتری دانشگاه انجام که تحقیقات این پایان‌نامه منجر به چاپ سه مقاله بین المللی پژوهشی شد.

وی گفت: میزان واپاشی (decay rate) و دستیابی به فناوری تغییر میزان واپاشی هسته‌ای از مسائل علمی مهم و روز فیزیک به شمار می‌آید و فناوری تغییر میزان واپاشی در موضوعات مختلفی کاربرد خواهد داشت، به عنوان مثال، در انتقال رادیودارو‌ها که از نظر زمانی محدودیت وجود دارد تغییر میزان واپاشی می‌تواند این محدودیت را کمتر کند و یا در شرایط ایده‌آل این محدودیت کاملاً برداشته شود.

عضو هیأت علمی گروه آموزشی فیزیک دانشگاه بیرجند افزود: از دیگر کاربرد‌های تغییر میزان واپاشی می‌توان به کاهش و یا رفع مشکلات ناشی از زباله‌های هسته‌ای اشاره کرد و به طور کلی تغییر میزان واپاشی، در زمینه‌های فیزیک هسته‌ای، فیزیک پزشکی، اختر فیزیک و زمین شناسی اهمیت دارد.

فیروزآبادی گفت: مواد رادیو‌اکتیو برای رسیدن به پایداری، واپاشی می‌کنند و عامل انتشار پرتو‌ها از این مواد همین واپاشی‌ها هستند و میزان این واپاشی در رشته‌ی فیزیک هسته‌ای به صورت یک مقدار مشخص بیان می‌شود.

وی گفت: در پایان نامه دکتری تحت عنوان "تأثیر عوامل محیطی بر تغییرات میزان واپاشی هسته‌ای" تلاش شد تا عوامل مختلفی که بر میزان واپاشی می‌توانند مؤثر باشند بررسی شود و اثر عواملی همانند محیط شیمیایی، فشار، محصورسازی و میدان الکتریکی تاکنون بررسی شده‌اند.

عضو هیأت علمی گروه آموزشی فیزیک دانشگاه بیرجند گفت: اگر چه موفقیت‌های فعلی در اعمال تغییر در میزان واپاشی هسته‌ها، زیاد چشم‌گیر نیست، اما می‌تواند نوید دهنده این تغییر در نیمه عمر مواد رادیواکتیو در آینده نزدیک باشد.