خجالت در کودکان عیب و نقص نیست، بلکه یک خصوصیت اخلاقی است که نیازی به تنبیه والدین و شرمندگی آنها ندارد.
اغلب کودکان خجالتی در احوالپرسیهای معمول روزانه با دیگران مشکل دارند، هنگام احوال پرسی پشت والدینشان پنهان میشوند و بدون هیچ حرفی ساکت میایستد. تنها کمی حمایت از طرف والدین، کودکان خجالتی میتوانند به مدیریت کم رویی شان بپردازند. پس شما به عنوان والدین کودک خجالتی بهتر است با مطالعه دقیق این بخش مهم از نمناک راههای کمک به کودکتان را بیابید.
کمک کنید کودکان خجالتی با همسالان خود ارتباط برقرار کنند
استاندارد رفتار شناختی، درمانی برای اضطراب است که شامل کمک به افراد در مواجهه با شرایط بیمناک میباشد، بنابراین آنها میتوانند با ایجاد اطمینان این شرایط را کنترل کنند.
با این حال، زیر مجموعه فرزندان خجالتی که توسط روانشناسی گزل شناسایی میشوند، به وضوح نشان میدهد که نمیتوانیم کودکان خجالتی را به موقعیتهای اجتماعی وارد کنیم. برای کودکان خجالتی نابالغ و خجالتی پرخاشگر، نگرانی آنها در رابطه با تعامل با هم سن و سالان به خوبی ایجاد شده است؛ همسالان آنها واقعا تمایل به واکنش منفی با آنها دارند!
تعامل با کودک خجالتی و گوشه گیر به جای مقابله
علایق کودک را دنبال کنید
کودکان با انجام کارهای سرگرم کننده با هم دوست میشوند. فعالیتی که کودک از آن لذت میبرد میتواند گامی برای دوستی باشد. اگر کودک بر فعالیتهای سرگرم کننده متمرکز است، او کاری برای انجام دادن و صحبت کردن در مورد همسالان خود دارد و کمتر نگران احتمال تنهایی یا رد شدن است.
دستورالعملهای اجتماعی را آموزش دهید و تمرین کنید
بر روی تعامل تمرکز کنید
بسیاری از کودکان خجالتی احساس راحتی بیشتری نسبت به یک فرد دارند. استراحت کردن و حضور در بازی میتواند به کودک خجالتی فرصتی برای تمرین مهارتهای اجتماعی و تعمیق دوستی بدهد. داشتن حتی یک دوست که آنها را دوست بدارد به کودکان کمک میکند تا احساس شادی کنند و کمتر مورد تهدید قرار بگیرند. در صورت نیاز به فرزند بگویید تا قبل از رسیدن مهمان چگونه رفتار کنند.
زمانی که دیگران صمیمی هستند، واکنش دهید
زمانی که بچههای خجالتی قادر به پاسخگویی به پیشنهادهای دوستانه دیگر کودکان باشند ، زمان اجتماعی آسان تری خواهند داشت. به کودک کمک کنید که مراقب رفتارهای محبت آمیز کودکان دیگر باشد. این کار میتواند نشانه دوستی اولیه باشد، به کودک کمک کنید تا به گرمی پاسخ دهد.
صبور باشید
بسیاری از کودکان خجالتی هستند. اگر درک کنید این عبارت واقعا چه معنایی دارد، ممکن است تصمیم بگیرید که داشتن کودک خجالتی، چنین کیفیت منفی ندارد. خجالت میتواند کمک یا مانع برای کودک باشد و این بستگی به نحوه مدیریت آن دارد.
زمانی که خجالت به کودک کمک میکند
خجالت یک ویژگی شخصیتی است نه یک عیب. بعضی از بهترین آدمهایی که تا به حال در دنیا وجود داشته اند خجالتی هستند. این افراد تمایل دارند که شنوندگان دلسوز و افراد خصوصی باشند که حتی بدون گفتن یک کلمه، حضور خوشایند را از خود نشان میدهند.
بسیاری از افراد، خجالتی بودن را درک نمیکنند و خجالتی بودن را با مشکل برابر میدانند. آنها بر این باورند که کودک خجالتی از تصویر ضعیف خود رنج میبرد. بیشتر اوقات این برچسب بیش از پیش ناعادلانه است، بسیاری از کودکان خجالتی مفهوم رفتار خود را درک میکنند.
وقتی خجالت مانع است
رفع خجالت در کودکان
برخی از کودکان پشت برچسب کودک خجالتی پنهان میشوند و بنابراین مجبور نیستند خود را به کسی نشان دهند که دوست ندارند. ایمنتر این است که هیچ چیزی رو نشان ندهیم، برچسب "خجالتی" بهانهای برای توسعه ندادن مهارتهای اجتماعی و دلیلی برای عدم استفاده از آنها میشود.
کودک میتواند از "خجالت" به عنوان دفاع در برابر تلاش سختتر و بهانهای برای ماندن در همان سطح رشد مهارت استفاده کند. برای این کودکان خجالتی بودن نقص است و عزت نفس ضعیف آنها را تقویت میکند. برای درمان خجالت باید عزت نفس او را افزایش دهید، این کودک به والدینی نیاز دارد که بتواند به آنها اعتماد کند.
مهارتهای اجتماعی را به کودک آموزش دهید:
مهارتهای اجتماعی زیادی را میتوانید به کودک آموزش دهید تا بر خجالت خود غلبه کند. به او یاد بدهید که چگونه:
با افراد جدید ملاقات کند ، به دیگران خوشامد بگوید ، گفتگوها را آغاز کند ، در بازی شرکت کند ، ارتباط چشمی برقرار کند
و شنونده خوبی باشد
میتوانید از عروسک ها برای ایفای نقش در وضعیتهای مختلف استفاده کنید. به او یاد دهید چطور از عبارتهای خاص مانند "سلام، اسم من ... " و "آیا من هم میتوانم بازی کنم؟ " استفاده کند.
به کودک کمک کنید تا ارتباط اجتماعی و دوست داشته باشد:
در طول تعاملات اول، به فرزندتان کلماتی را که نیاز دارد با دوستان جدید صحبت کند را آموزش دهید. این کار را میتوانید به طرق مختلف انجام دهید، در اینجا چند گزینه وجود دارد:
کسب تکلیف از او به طور مستقیم، مانند "به او بگویید که دوست دارید به آنها کمک کنید، " یا "بپرسید چه بازی میکنند".
برای تشویق مکالمه با هر دو کودک صحبت کنید. مثلا ممکن است بگویید " محمد ، میدانم که شما دوست دارید نقاشی کنید. علی هم نقاش بزرگی است. "
اهداف را مشخص کنید و به پیشرفت خود پاداش دهید:
با فرزندتان کار کنید تا اهداف رفتاری را تعیین کرده و پیشرفت او را پی گیری کنید. اقدامات کوچکی را شروع کنید و به تدریج بسازید. زمانی که فرزندتان به هدفتان میرسد، آن را روی نمودار پیشرفت مشخص کنید.
مهارتهای اجتماعی جدید را تقویت کنید تا کودک یاد بگیرد. وقتی او را میبینید که سعی دارد بر خجالت غلبه کند، او را با محبت و گرمی تحسین کنید. مراقب باشید که این کار را در عموم انجام ندهی، زیرا کودک به احتمال زیاد خجالت زده میشود. به جای آن به او بگویید که در خلوت چه کار کرده است.
عزت نفس کودک را بسازید:
کودکانی که احساس خوبی نسبت به خود دارند، کمتر خجالتی هستند. نقاط قوت فرزندتان را مشخص کنید و آنها را بسازید. آیا او خلاق است؟ ورزش کار است؟ ترویج این مهارتها به کودک امکان میدهد که خود را فردی با استعداد و توانا ببیند. این حس اعتماد میتواند به او کمک کند تا در موقعیتهای اجتماعی شجاعتر شود.
با معلمان ارتباط برقرار کنید: