شوید گیاهی است متعلق به تیره چتریان یا Umbelliferaeو نام علمی آن Anethum graveolens L. میباشد. این گیاه بومی جنوب اروپا بوده، یکی از سبزیهای فصل خنک میباشد.
بریدگیهای بر آن به قدری طولانی است که آنها را به صورت رشتهای باریک در آورده است و حالت پر مانند دارد. ارتفاع بوته آن از 60 تا 120 سانتیمتر متغیر است و گاهی به 150 سانتیمتر هم میرسد. ساقه اصلی آن بسیار طولانی شده که تعداد زیادی شاخههای فرعی از آن جدا میگردند. در انتهای شاخههای فرعی و ساقه اصلی چتر مرکب به وجود میآید که گاهی قطر آن به بیش از 15 سانتیمتر میرسد. گلهای شوید زرد رنگ هستند.
برگهای شوید دارای اسانس بسیار معطر و قوی میباشند که از آن در تهیه سوپ و غذا و در تهیه خیارشور و ترشیجات استفاده میشود. همچنین بذر شوید دارای اسانس برگ میباشد که آن را پودر کرده، در تهیه ادویهجات مصرف مینمایند بذر شوید خواص دارویی دارد و اغلب به عنوان داروی مدر، ضدر درد، بادشکن و پایین آورنده چربی خون مورد استفاده قرار میگیرد. از بذور شوید در تهیه داروهای برای نوزادان و کودکان به منظور از بین بردن یا کم کردن نفخ معده، درد معده و سکسکه استفاده میشود. در آمریکا از بذر شوید در صنعت در تهیه غذاهای آماده، خیارشور، نوشیدنیها و شیرینیها استفاده میشود. آزمایشها نشان داده است که بذر شوید دارای ترکیبات زیر میباشد:
پروتئین ۱/۳۱ درصد، چربی ۹/۱۷ درصد، کربوهیدرات ۷/۳۵ درصد، ترکیبات معدنی ۹/۹ درصد، فیبر ۷/۲۰ درصد و ویتامینهای مختلف از قبیل A، B۱، B۲، B۳ و C.
همانطور که گفته شد شوید یک سبزی فصل خنک است، بنابراین زمان کشت آن موقع کشت سبزیهای فصل خنک میباشد. بذور آن به طور مستقیم در ردیفهایی که 60 تا 90 سانتیمتر از یکدیگر فاصله دارند، کشت میشوند. فاصله دو بوته به نحوه مصرف آن بستگی دارد. اگر منظور برداشت برگ باشد، فاصله بوتهها کمتر در نظر گرفته میشود. چنانچه هدف تولید بذر باشد فاصله دو بوته بیشتر در نظر گرفته میشود و گاهی این فاصله به 30 سانتیمتر میرسد. زمینهای قوی، حاصلخیز، آفتابگیر یا زهکشی خوب برای کشت شوید مناسب است. بهترین خاک برای شوید، لومی شنی میباشد.
