هراس دشمن از حضور مردم در صحنه انتخابات

به گزارش سرویس پژوهش خبرگزاری صدا وسیما: دانشمندان و صاحب نظران علوم اجتماعی و علوم سیاسی، نظریه‌های گوناگونی درباره مشارکت سیاسی و عوامل مؤثر بر مشارکت سیاسی مطرح کرده و هر کدام عامل و یا عواملی را مؤثر بر مشارکت سیاسی فرض کرده اند.

 

می‌توان این نظریات را در سه دسته طبقه بندی کرد: ساختارگرا، اجتماعی – اقتصادی و روان شناختی. مردم و حق دخالت آنان در تعیین سرنوشت و انتخاب کارگزاران در سطوح مختلف - از شورا‌های شهر و روستا گرفته تا نمایندگان مجلس و رئیس جمهور – پایه و رکنی اساسی در نظام جمهوری اسلامی است.

از ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی که مردم طی یک همه پرسی نوع نظام سیاسی را انتخاب کردند تاکنون هر چند وقت یکبار کشور شاهد برگزاری انتخابات برای تعیین کارگزاران نظام است.

 

به تعبیری مردم و آرای آن‌ها نقش مهم و کلیدی در نظام جمهوری اسلامی دارند. حتی مقام رهبری که بالاترین مقام کشور است از طریق آرای غیرمستقیم مردم و نمایندگان آن‌ها در مجلس خبرگان رهبری تعیین می‌شود. این سطح از دخالت مردم در تعیین سرنوشت خود در کمتر کشوری رخ می‌دهد.

 

در کشور‌های زیادی هنوز نظام حاکم، اقتدارگرا و تمامیت خواه است و خبری از مراجعه به آرای عمومی نیست و نظام به شکل سلطنتی و یا از طریق دموکراسی حداقلی و مهندسی شده اداره می‌شود. حتی در کشوری مثل ایالات متحده سالهاست رقابت اصلی صرفاً بین دو چهره از دو حزب مرسوم با نگرش لیبرال و سیاست‌های کلان یکسان یعنی دموکرات و جمهوری خواه برقرار است و نمایندگان سایر احزاب و گروه‌های مردمی جایگاهی در انتخابات این کشور ندارند.

انقلاب اسلامی به سبب طرح شیوه جدیدی از حکومت داری در جهان مورد شدیدترین هجمه‌ها از جانب نظام‌های سیاسی شرقی و غربی قرار گرفت و از ابتدای پیروزی تاکنون که چهل و دو سال از آن می‌گذرد انواع و اقسام توطئه‌های سیاسی، نظامی، اقتصادی و فرهنگی و رسانه‌ای علیه این انقلاب مردمی به کار گرفته شده است. از اواخر دهه چهارم و اوایل دهه پنجم انقلاب اسلامی و با روی کارآمدن دونالد ترامپ در ایالات متحده آمریکا به عنوان اصلی‌ترین مخالف و دشمن انقلاب اسلامی، هجمه‌ها علیه ایران به بالاترین حد ممکن رسید.

این فشار‌ها که در قالب پروژه «فشار حداکثری» رخ داد، بی سابقه‌ترین فشار‌های سیاسی و اقتصادی علیه یک کشور و نظام سیاسی در طول تاریخ بوده است. همزمان با این فشار‌های اقتصادی که بخشی از آن با همه گیری بیماری کشنده کووید ۱۹ همزمان شد حتی تأمین داروی مورد نیاز بیماران سرطانی و پروانه‌ای ایران نیز تحت تأثیر قرار گرفت.

 

فروش نفت ایران به عنوان منبع اصلی درآمد کشور به کمترین میزان ممکن رسید، مبادلات بانکی ایران و جهان به طور کامل قطع شد، صنایع و معادن اصلی کشور از جمله مس، فولاد و... تحریم و فرمانده بزرگ نظامی کشور سپهبد قاسم سلیمانی و دانشمند برجسته هسته‌ای کشور پروفسور محسن فخری زاده به طور آشکار و با دستور مستقیم مقامات آمریکایی و اسرائیلی ترور شدند.

 

این فشار حداکثری که با هدف به زانو درآوردن نظام اسلامی، ایجاد شکاف اعتمادی بین مردم و مسئولان و نهایتاً شکستن مقاومت ۴۲ ساله ملت ایران طراحی و دنبال می‌شد با شکست ترامپ در انتخابات به اعتراف خود مقامات آمریکایی و غربی شکست خورد.

از آنجا که وضعیت اقتصادی مردم یکی از مؤلفه‌های اثرگذار بر مشارکت سیاسی مردم است، رسانه‌های آمریکایی و غربی همزمان با اعمال تحریم‌های بی سابقه از سوی دولت‌های خود علیه مردم ایران، تلاش کردند مردم را نسبت به وضعیت کنونی کشور ناراضی و نسبت به آینده آن ناامید کنند. این تلاش‌ها به طور همزمان در رسانه‌های اجتماعی و شبکه‌های تلویزیونی ماهواره‌ای آن‌ها در تمام این سال‌ها دنبال شده و در سال‌های اخیر به خصوص در ماه‌های گذشته و در آستانه سیزدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری شدت گرفته است.

 

آن‌ها در حالی که دولت هایشان عامل بخش اعظمی از مشکلات معیشتی و اقتصادی کنونی در ایران هستند تلاش می‌کنند وضع موجود را متوجه نظام اسلامی کنند و این نظام را با وجود مقاومت بی نظیر در برابر فشار حداکثری ایالات متحده و شرکای بین المللی و منطقه‌ای آن ناکارآمد جلوه دهند.

این عملیات رسانه‌ای که به طور مداوم و از طریق بزرگ نمایی مشکلات، کوچک نمایی دستاوردها، تحریف واقعیت‌ها و تکرار و تأکید مداوم دنبال می‌شود بر آن است تا مطابق با نظریه «اثربخشی سیاسی» به مردم القا کند که مشارکت سیاسی آن‌ها و اساساً آرایشان تأثیری بر تغییر شرایط موجود و بهبود شرایط اقتصادی ندارد.

مشهور است که رسانه‌ها نمی‌توانند به مردم بگویند چگونه بیاندیشند، اما می‌توانند بگویند درباره چه چیزی فکر کنند. در ماه‌های اخیر تلاش رادیو‌ها و تلویزیون‌های خارجی و تیم‌های سایبری آن‌ها توجه دادن مردم به این گزاره است که مشارکت در انتخابات آتی حداقلی است. اساساً یکی از نقش‌های مهم رسانه شکل دهی الگو‌های فکری جامعه است و از این طریق در تلاشند تا مانع از حضور مردم پای صندوق آرا و تغییر شرایط موجود شوند. بر هیچ شهروند آگاهی پوشیده نیست که علیرغم همه مشکلات موجود که بخشی از آن ناشی از فشار گسترده خارجی و بخشی از آن ناشی از ضعف مدیریت داخلی است، مشارکت سیاسی در انتخابات پیش رو از جهات مختلفی حائز اهمیت است و در سرنوشت کشور نقش جدی دارد.

مشارکت گسترده آحاد جامعه که هم یک حق شهروندی و هم یک تکلیفی شرعی است علاوه بر ارسال پیامی مقتدرانه به بیگانگان موجب مأیوس سازی دشمن و عقب نشینی اش در بعد بین المللی و تحول مدیریتی با بروی کارآمدن دولتی جوان، باانگیزه و پرنشاط در بعد داخلی می‌شود. در مقابل تسلیم شدن در برابر خواسته‌های دشمن و عدم مشارکت در انتخابات، دشمن را به تداوم فشار حداکثری ترغیب می‌کند بر همین اساس دین اسلام همواره مردم را به حضور و دخالت حداکثری در مسائل و مناسک اجتماعی دعوت نموده و در مقابل پراکندگی و گسست بین مردم را تقبیح کرده چناتچه در خطبه‌ای از امیرمؤمنان علیه السلام آمده که انسان‌های تنها بهره شیطان هستند چنانچه گوسفند تک رو طعمه گرگان است. این روز‌ها گرگ‌های جهانی مترصد خالی شدن عرصه از حضور مردم هستند تا برای به زانو درآوردن کشور مصمم‌تر از پیش وارد میدان شوند.

در کارزار گسترده رسانه‌ای بیگانگان برای دلسرد کردن مردم از مشارکت در انتخابات، اما عده‌ای هم در داخل کشور که برای سال‌ها مدیریت کشور در ید قدرت آن‌ها بوده و به نوعی بخشی از وضعیت نامطلوب اقتصادی فعلی حاصل عملکرد نامناسب آنهاست حال که اقبال عمومی به خود را شاهد نیستند در تلاشند تا با هجمه به ساختار انتخاباتی کشور، مشارکت سیاسی مردم را تحت شعاع قرار دهند و به عبارتی منافع ملی و مصالح عمومی را فدای منافع گروهی خود کنند.

 

این اقدام خطرناک به نوعی مشروعیت زدایی و زیرسئوال بردن سامان سیاسی کشور است. این اقدام از آن جهت که همسو با جریان‌های خارجی و بین المللی است به هیچ وجه قابل توجیه نیست حتی اگر به ظاهر از دید خود این گروه‌ها موجه باشد. علیرغم تمام تلاش‌های بیگانگان و دنباله‌های داخی آن‌ها مردم بار دیگر دشمن را مأیوس می‌سازند و حضور چشمگیر آن‌ها پای صندوق آرا نمایشی از اقتدار ملت ایران خواهد شد.

پژوهشگر: محمد حسین آزادی