سوره معروف به امام حسین (ع) کدام سوره است؟
کدام سوره، معروف به سوره امام حسین (ع) است؟
به گزارش گروه وبگردی خبرگزاری صدا و سیما، نامگذاری سورهها بیمناسبت نیست. برخی از سورهها علاوه بر نام معروف خود، عنوان ویژهای نیز دارند. سوره «فجر» یکی از این سورهها است.
امام جعفر صادق، علیهالسلام فرمودهاند:
«اقرؤا سورة الفجر فی فرائضکم وَ نوافِلِکم، فانّها سورةُ الحسین (ع) وَارْغَبُوا فیها»
سوره فجر را در نمازهای فریضه و نافله خویش بخوانید که آن، سوره حسین (ع) است و به آن رغبت و اشتیاق نشان دهید.
راستی چرا سوره فجر، سوره امام حسین بن علی (ع) است؟
مگر در سوره فجر، چه موضوعی مطرح است که با حضرت سیدالشهدا علیهالسلام تناسب دارد؟
در این سوره، به فجر و شبهای دهگانه و به جفت و تاق و به شب که فرا میرسد، سوگند یاد شده است.
یادکردی است از قبیله یا سرزمین ارم، با آن ساختمانهای بزرگ و قصرهای افراشته پر ستون و بیمانند و عذابی که خداوند به قوم ثمود و فرعون طغیانگر و شکنجهگر نازل کرد و بر آنان که در سرزمینها طغیان و فساد فراوان کردند تا آنکه خدایی که در کمین ستمگران است، تازیانه عذاب خویش را بر آنان فرود آورد و هلاکشان ساخت.
این سنت الهی است که وقتی قومی طغیان و ستم را به اوج رسانند، خداوند زمینه هلاک و نابودی آنان را فراهم میسازد.
تازیانههای ستم فرعونی سالها بر گرده بنی اسرائیل محروم نواخته میشد. خداوند، موسی (ع) نجاتبخش را مأمور رهایی آنان کرد و فرعونیان در نیل، غرق شدند. قوم عاد و ثمود نیز در فساد و تباهی به نهایت رسیده بودند که خداوند، با صاعقه عذاب و صیحه آسمانی نابودشان ساخت.
امویان نیز به نابودی دین خدا، کمر بسته بودند و با عترت پیامبر صل الله علیه و آله، دشمنی میکردند. طغیان امویان که به اوج رسید، موج خون از کربلا به راه افتاد و سلطه اموی را ویران ساخت.
اگر حکومت شوم بنی امیه را شام مرگ و تیرگی ظلمت بهشمار آوریم، نهضت حسینی و خون شهدای کربلا، فجری بود که دیوار ظلمت ظلم را شکافت و روزنهای به روز بیداری و فجر رستگاری گشود.
امام حسین بن علی (ع) با عاشورای خویش، فجری از ایمان و عقیده و حریت را در ظلمت ظلم و در سیاهی ستم پدید آورد. آری، فجر امامت و ایمان، در «غَسَقِ سلطنت آل امیه»!
تاریخ انقلاب اسلامی ما نیز نسبتها و مناسبتهایی با این سوره دارد:
سوره فجر از شبهای دهگانه پیروزی انقلاب اسلامی، یاد میکند.
شبهای دهه محرم نیز فجرآفرین انقلاب اسلامی بود و ظلمتشکن و ستمسوز.
سوره فجر، از فرعون مصر یاد میکند که قدرت و سلطهای چشمگیر داشت؛ وقتی بینات موسوی از طور تجلی تابید، محو و نابودی فرعون ذی الأوتاد (صاحب میخهای محکم) رقم خورد.
دهه فجر انقلاب اسلامی نیز بساط سلطنت طاغوت را در هم نوردید و آنگونه که حضرت سیدالشهدا علیهالسلام، خورشیدی بودند که با فروغ ایشان، فجر ایمان و جهاد در دلها دمید، امام امت نیز به ایران بازگشتند و این دهه فجر و لیالٍ عشر، زوال ابدی سلطه شاهان را رقم زد.
دهه فجر، جان سیراب زمان از کوثر ولایت فقیه است. سوره فجر، سوره پیروزی عدالت مظلوم و نوید صبح صادق صدق و راستی است.
میان شب ظلمانی و فجر نورانی، درگیری همیشگی جاری است، اما آنچه سینه سیاه شب را میدرد، تیغ سحر و فجر است.
عاشورای حسینی، همان تیغ شبشکن تاریخ در سینه ظلمت ستم است.
آنها که در رکاب خون خدا جان باختند، جانهای خدایی داشتند و شمع جمع آنها امام حسین بن علی (ع) بود، آن نفس مطمئنه الهی!
پایان سوره فجر، خطاب به نفس مطمئنه است تا راضی و مرضی به سوی خدا بازگردد و در بهشت برین جای گیرد.
در فجر عاشورا، نفس مطمئنه حسینی، به ملکوت خدا و بهشت برین پر گشود. یاران شهید ایشان نیز هاله مقدس آن فروغ خدایی بودند که به سوی جنت موعود، پر کشیدند.
بازمیگردیم به این پرسش که چرا این سوره به نام امام حسین بن علی (ع) مشهور است؟
والفجر که سوگند خدای ازلی است. روشنگر حقی است که با آل علی (ع) است.
این سوره به گفته امام جعفر صـادق (ع) مشهور به سوره حسین بن علی (ع) است.
رمز این نامگذاری را نیز امام جعفر صادق (ع) چنین فرمودهاند:
«فَهُو ذو النفس المطمئنّة الرّاضیة المرضیةِ و اصحابُه مِن آلِ محمّدٍ هم الرّاضُونَ عَنِ اللّه یومَ القیامةِ و هو راضٍ عَنهم».
امام حسین (ع)، صاحب نفس مطمئنه، راضیه و مرضیه و یاران ایشان نیز از دودمان رسالت، در روز رستاخیز از خداوند راضی هستند. خداوند نیز از آنان راضی است.
بنابر این، پیروان آل محمد (ع)، به توصیه حضرت امام جعفر صادق (ع) در نمازهای مستحب و واجب خویش، سوره «والفجر» را میخوانند که سوره امام حسین (ع) است تا از ایشان، درخشش در ظلمت شب، شکافتن سینه ستم، آغازگر بودن روز روشن ایمان و امید، مبارزه با طاغوت و شعله افکندن در خرمن فساد را الهام بگیرند.
به این ترتیب، «فجر» سوره امام حسین بن علی علیهالسلام است.