مسجد جامع گلپایگان الگویی از معماری ایرانی، اسلامی
مسجد جامع گلپایگان از مساجد مهم تاریخی دوران سلجوقی و از مساجد بزرگ ایران زمین است. مسجد جامع گلپایگان از زمان سلجوقیان تاکنون پابرجاست؛ مسجدی که معماری آن در ایران بی نظیر است و از قدیمیترین مساجد ایران محسوب میشود. این مسجد در نهم مرداد سال ۱۳۱۱ خورشیدی در فهرست آثار ملی ایران ثبت شد.
به گزارش
گروه عکس خبرگزاری صدا و سیما: مسجد جامع گلپایگان از مساجد مهم تاریخی دوران
سلجوقی و از مساجد بزرگ
ایران زمین است که با توجه به تاریخ ساخت آن شاید بتوان گفت معماری
ایرانی - اسلامی این مسجد الگویی بودهاست برای ساخت مسجدهای بزرگ دیگر به ویژه مناطقی که در قلمرو
حکومت سلجوقیان بودند . این مسجد دارای صحن و
شبستان وسیع و گنبد بزرگ آجری میباشد و متعلق به زمان محمد بن ملکشاه سلجوقی میباشد. ازخصوصیات
مسجد و گنبد آن دارا بودن کتیبههای آجری متعدد و تزئینات فراوان دوره سلجوقی است. در متن کوفی گنبد، نام محمد بن ملک شاه خوانده میشود و اطراف محراب بزرگ زیر گنبد در متن کتیبهای نام بانی آن بنای عظیم را،
ابونصربن محمد بن ابراهیم آوردهاند. همچنین بر بدنههای مختلف
شبستان نام بزرگان دین و جملات مذهبی را به
خط کوفی آجری نوشتهاند. با همت
شهرداری گلپایگان این مسجد در حال
مرمت و بازسازی میباشد.