پیدا شدن علائم زندگی در قمر سیاره زحل

 

در مقاله منتشر شده در مجله Nature Astronomy این منبع می‌تواند موجود زنده باشد.

 

فضاپیمای کاسینی با عبور از یک توده بزرگ آب که از سطح قمر سیاره زحل، فوران می‌کند، غلظت نسبتاً زیادی از مولکول‌های خاص، از جمله دی هیدروژن، متان و دی اکسید کربن را کشف کرد که با فعالیت هیدروترمال در کف اقیانوس‌های کره زمین، مطابقت دارد. در عین حال، غلظت متان به‌طور غیر منتظره‌ بالا بود که ممکن است نشانه‌ای از فعالیت موجودات زنده باشد.

 

دانشمندان، الگوهای ریاضی را جهت محاسبه احتمال انجام فرایند‌های مختلف از جمله متانوژنز بیولوژیکی ایجاد کرده‌اند که می‌توانند ناهنجاری موجود داده‌های کاسینی را توضیح دهند.

 

این الگوها ترکیب ژئوشیمی فرایند‌های گرمابی و محیط زیست میکروبیرا تلفیق می‌کنند. معلوم شد که تصویر دیده شده یا با فعالیت موجودات زنده سازگار است یا با فرایند‌های شیمیایی که روی زمین، ایجاد نمی‌شوند.

 

ابتدا محققان تخمین زدند که چه میزان هیدروژن موجود در انسلادوس باید با مشاهدات کاوشگر کاسینی، مطابقت داشته باشد و آیا این مقدار می‌تواند وجود جمعیتی از میکروارگانیسم‌های متان زای هیدروژنوتروفیک مشابه موجودات روی زمین را پشتیبانی کند.

 

آنها همچنین آزمایش کردند که آیا مجموعه شرایط خاص شیمیایی مانند غلظت دی هیدروژن در جریان گرمابی و دما می‌تواند محیط مناسبی جهت رشد جمعیت این میکروب‌ها فراهم کند؟ معلوم شد که فرضیه منشأ منحصراً غیر بیولوژیکی متان، نمی‌تواند غلظت مشاهده شده را توضیح دهد. بنابر این، نمی‌توان روایت وجود حیات در قمر انسلادوس را بعید دانست.

 

همچنین، این احتمال نیز وجود دارد که متان در نتیجه تجزیه شیمیایی مواد آلی اولیه، تشکیل شده باشد که ممکن است در هسته انسلادوس وجود داشته است و از راه یک فرایند هیدروترمال تا حدی به دی هیدروژن، متان و دی اکسید کربن تبدیل شود.

 

این فرضیه را می‌توان تأیید کرد، اگر معلوم شود که قمر سیاره زحل در نتیجه تجمع مواد آلی به‌وجود آمده است و ستارگان دنباله‌دار نیز متشکل از آن‌ها هستند.