پرنده کمیاب بادخورک کوهی یا بادخورک شکم سفید، پس از سالها در استان گیلان مشاهده شد.
عباس عاشوری ، مسئول دبیرخانه تالابهای استان درخصوص پرنده بادخورک کوهی که به آن بادخورک شکم سفید هم میگویند گفت: سال هاست که این پرنده در گیلان مشاهده نشده است.
وی افزود: اگرچه در حال حاضر و با توجه به زمان مشاهده نمیتوان با قطعیت در خصوص جوجهآور یا عبوری بودن این تعداد پرنده در این منطقه اعلام نظر کرد، اما به احتمال بسیار زیاد بادخورک کوهی در ارتفاعات صخرهای منطقه شکارممنوع اشکورات و منطقه حفاظتشده سرولات و جواهردشت، آشیانهسازی و جوجهآوری دارد و برای اثبات جوجهآوری آن لازم است از بهار سال آینده بررسیهای میدانی بیشتر در ارتفاعات کوهستانی این مناطق انجام شود.
وی افزود: در صورت مشاهده آشیانه فعال این پرنده در منطقه اشکورات، این محدوده نخستین مکان جوجهآوری بادخورک کوهی در استان است و این در حالی است که پیش از این تصور میشد بادخورک کوهی، یک پرنده مهاجر عبوری کمیاب است.
طول بدن بادخورک کوهی ۲۰ تا ۲۲ سانتیمتر و گستردگی بالهایش بین ۵۴ تا ۶۰ سانتیمتر است.
پرنده بالغ، سر، رو تنه و بالهای یکدست قهوهای دارد. دور چشمهایش لکه سیاهرنگی دیده میشود و چانه، گلو و شکماش سفیدرنگ است و با یک نوار سینهای به رنگ قهوهای از هم تفکیک شده است.
این گونه برآمدگیهای صخرهای، شکاف سنگها، غارها و صخرههای ساحلی گاهی نیز سوراخ درختان را به عنوان زیستگاه بر میگزیند و از مناطقی با موانع طبیعی و انسانساخت نظیر درختها و ساختمانها پرهیز میکند.
رفتارش تا حد زیادی شبیه به سایر بادخورکها است، ولی پرواز آرامتر و قویتر همراه با مانورهای نه چندان سریع دارد و در ارتفاع بالاتر در هوا به شکار حشرات میپردازد.