والیبال ایران از المپیک حذف شد؛ در حالیکه رئیس فدراسیون، سکوی این رقابتها را هدف قرار داده بود.
محمدرضا داورزنی پیش از معاون وزیر شدنش بارها درباره هدف و برنامه این فدراسیون صحبت کرد و سکوی المپیک توکیو را هدف اصلی برنامه اش عنوان کرد این هدف با بازگشتش به والیبال تغییری نکرد و بر آن تاکید کرد.
تیم ملی والیبال با کولاکوویچ جواز حضور در المپیک توکیو را در ژاپن گرفت و این موضوع همزمان شد با همه گیری کرونا، در این اوضاع و احوال داورزنی تصمیم گرفت کولاکوویچ را کنار بگذارد در حالیکه کولاکوویچ ارتباط فنی و روحی خوبی با بازیکنان ایران برقرار کرده بود و به قول ورزشیها به چم و خم والیبال ایران آگاه بود.
کولاکوویچ را کنار گذاشتند و به دنبال سرمربی تراز اول جهانی رفتند، چه زمانیکه برای یافتن سرمربی به هدر نرفت دسته آخر پیش از لیگ ملتهای والیبال الکنو را که سابقه قهرمانی المپیک با روسیه را داشت معرفی کردند و او شد سکاندار، اما اول توتولو دستیار ایتالیایی اش به ایران آمد و یک ماه بعد خودش به ما ملحق شد.
سرمربی روس در نشست خبری در فاصله ۴ روز به اعزام به لیگ ملتها در پاسخ به خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما، گفت: انگیزه ام برای آمدن به ایران و برعهده گرفتن هدایت این تیم، تجربه چهارمین حضورم در المپیک است! میخواهم بعد از المپیک استراحت کنم.
آیا این انگیزه مناسبی است برای این که یک مربی هدایت تیمی مانند ایران را بر عهده بگیرد؟ آیا درست است مربیانی در این سطح اظهارنظر اینچنینی داشته باشند؟
بازیکنان به لیگ ملتها رفتند چه نتایج تعجب برانگیزی که رقم نخورد در حالیکه میتوان دعوت و حضور صابر کاظمی، میثم صالحی، علی اصغر مجرد را از نقاط قوت تیم ملی در لیگ ملتها دانست. بسیاری سردرگمی و نتایج ضعیف و دور از ذهن را ناشی از ناهماهنگی ترکیب جدید و دریافت ضعیف میدانستند تیم ملی در این رقابتها در روز اول به ژاپن باخت آن هم با نتیجه عجیب و باورنکردنی ۳-۰ پرسش اینکه ژاپن پیشرفت کرده یا والیبال ایران پس رفت کرده است.
تیم برگشت، آلکنو برنگشت در یک اقدام عجیب دو بازیکن در حالیکه گفته میشد با الکنو هماهنگ شده به اردوی تیم ملی دعوت شدند چه دلایلی که نیاوردند برای توجیه این دعوت یک بازیکن نیامده عذرش خواسته شد دیگری به المپیک نرسید.
جای پرسش است که اگر به قول سرمربی تیم ملی در فاصله لیگ ملتها تا المپیک فقط ۸ جلسه زمان تمرین دارد چرا با این اقدامات نسنجیده آرامش تیم گرفته میشود و حاشیه را بر متن غالب میکنند.
ملی پوشان به المپیک رفتند مسابقه اول برابر لهستان، تیمی که ملی پوشان در لیگ ملتها به آنها باخته بودند ایران به زانو در آورد شادابی و نشاط و عملکرد خوب ملی پوشان چشم نواز و نوید عملکرد خوب آنها در مسابقات دیگر را داد و تحقق هدف رئیس.
مسابقه دوم ونزوئلا اسپانیایی زبانهای آمریکای جنوبی که برابر بلندقامتان ایران حرفی برای گفتن نداشتند، اما کانادا در عین ناباوری ملی پوشان ایران را شکست داد و ایتالیاییها هم با زایتسف نصفه و نیمه والیبال ایران را مغلوب کردند و بالاخره رسیدیم به ژاپن اضطراب، فشار روحی و روانی زیاد بر روی بازیکنان تیم ملی.
پیش از بازیهای المپیک توکیو سرپرست و پزشک تیم ملی خداحافظی پس از المپیک را خبر داده اند از گوشه و کنار به گوش میرسد سیدمحمد موسوی و سعید معروف هم میخواهند پس از المپیک خداحافظی کنند سرمربی تیم ملی هم که از پیش گفته است میخواهم استراحت کنم و شما خود حدیث مفصل بخوانید از این مجمل.
به مسابقه ژاپن برگردیم چه کاشته ایم که میخواهیم برداشت کنیم و به سکوی المپیک برسیم فشار روحی داخل زمین مسابقه را معروف هم نمیتواند کنترل کند با بازیکنان صحبت میکند، اما آرامش بر نمیگردد ۳-۲ و شکست برابر ژاپن، خداحافظ المپیک! داورزنی میگوید از مردم عذرخواهی میکنم، آلکنو میگوید هیچکس فکر این نتیجه را نمیکرد! پاسخ اینکه با این شرایط اگر نتیجه دیگری رقم میخورد باید تعجب میکردیم در ورزش نوین جهان هیچ موفقیتی با اما و اگر بدست نمیآید.
| رضا نیک قدم منش خبرنگار گروه ورزشی، خبرگزاری صدا و سیما |
