محرّم زنده می‌کند دل‌ها را

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما مرکز خراسان شمالی؛ با ماه محرّم، سال قمری، جدید می‌شود درست مثل نوروز سال شمسی. محرم روزی نو برای انسان‌های آزاده است. شاید به همین دلیل است که امام خمینی فرمودند: محرم و صفر است که اسلام را زنده نگه داشته است.

برخلاف تصور برخی، محرّم، درس زندگی است، یعنی چگونه زندگی کنی که عزیز آسمان و زمین باشی.

محرم در شرایط کرونا
در موج پنجم کرونا هستیم، فاصله گذاری و عدم تجمعات بیشتر از گذشته تجویز می‌شود برایم سوال بود که محرم امسال در این شرایط کرونایی چگونه برگزار می‌شود حتی یکی دو شب اول محرم را در خانه، پای تلویزیون عزاداری می‌کردم، اما برای من که کشته‌ی صدای یا حسین هیات‌ها هستم خیلی سخت بود. خیلی سخت است که در خلوت عزادار ارباب عالم باشی. غم حسین را نمی‌توان به تنهایی به دوش کشید بخصوص من هیاتی که با محرم، کل سال را انرژی می‌گیرم و به قول هیاتی‌ها روزی می‌خورم. واقعا بدون سینه زدن بر حسین، همه چیز روی سینه آدم سنگینی می‌کند.

در جستجوی هیات عزاداری
در این دو راهی رفتن یا نرفتن بالاخره تصمیم گرفتم به هیات بروم، گفتم اگرکسی رعایت کرد که می‌مانم و گرنه نمی‌توانم بی توجه به شرایط کرونا باشم. یا لااقل می‌گردم هیاتی را پیدا می‌کنم که هم عزاداریش خوب باشد هم اجرای شیوه نامه‌ها در آن مطلوب باشد.

به نزدیک‌ترین هیات محل رفتم، مسجد امام رضا روبروی پارک دانشجو، شب بود مسجد بسته بود فکر کردم خبری نیست و همه چیز تعطیل است، اما از لابلای درختان پارک روبروی مسجد، صدای حزین "یا حسین" به گوشم رسید. من این صدا را خوب می‌شناسم. وقتی روایت بی کسی امام حسین می‌شود، عزادار با سوز و جگر و آهسته می‌گوید "حسین حسین". چون تاریک بود خوب ندیدم، ولی جلو که رفتم با پارچه سیاهی مواجه شدم که اطراف پارک و دور بوته‌های شمشاد همچون دیوار یک و نیم متری کشیده شده بود.

دور تا دور این پارچه‌ی مشکی را دنبال کردم. صدای حسین همچنان می‌آمد و من تندتر می‌رفتم تا درب ورودی را پیدا کنم هر قدمی که دور این پارچه سیاه بر می‌داشتم، احساس یک حاجی را در طواف داشتم. اشکم سرازیر شد. باورم شد که امشب دعوتم، امشب می‌توانم به مجلس عزای امام حسین راه پیدا کنم.

هیاتم را پیدا کردم
بالاخره جلوی درب هیات که شبیه دروازه‌ی مسجد درست شده بود رسیدم، نوجوانی ایستاده بودکه مواد ضد عفونی در دست داشت کارش را خوب بلد بود می‌گفت سال‌های قبل گلاب به عزادارن می‌زده است، اما حالا کارش ضد عفونی دست هاست.

نفر بعدی ماسک داشت هر چند هرکه وارد می‌شد ماسک داشت، اما او همچنان ایستاده بود برای ماسک دادن برخی که محتاط‌تر بودن اینجا داخل این هیات دو ماسکه می‌شدند، اینجا حتی اگر کسی بخواهد شور سینه زنی بگیرد نمی‌شد، درخت‌ها، جوی‌ها، شمشاد‌های داخل به اندازه کافی فاصله ایجاد می‌کند. در میان روضه‌ی بین شمشاد‌های پارک، دلم گرفت و گفتم خدایا به حق رقیه خاتون، کرونا این ویروس منحوس را ببر تا باز صدای بازی کودکان مان را در پارک‌ها بشنویم.

محرم در فضای مجازی
شب که برگشتم، چند عکسی را که از محل عزاداری گرفته بودم داخل فضای مجازی ام منتشر کردم. چیزی زیادی دیده نمی‌شد.

پارچه‌های سیاهی که یا حسین سرخش با تابش روشنایی چراغ‌ها دیده می‌شد. به قول معروف استوری کردم که امسال مجالس عزای امام حسین خود روضه است اولین عزاداری را روی نیم کت‌های پارک را گذراندم پیام‌هایی که می‌آمد این بود که چطور بود؟ می‌شود رفت یا نه؟ و پاسخ من این بود من فقط یک هیات رفتم و این هیاتی که رفتم خوب بود بقیه را نمیدانم باید ببینی چطوره دیگه

در پی هیاتی دیگر
شب دوم من وشب پنجم محرم دوباره عزم هیات کردم. این بار حس محری ام با حس کنجکاوی خبری ام همراه بود. به هیاتی دیگر رفتم، روبروی سینما عمیق. آنجا هم پارک حسینیه شده بود. از تراس خانه‌های اطراف همراهی می‌کردند به نجوای مداح. همه عمیقا عزادار سید و سالار شهیدان بودند. جلوی درب ورودی، برخی خادمان همان کارکنان سینما عمیق بودند که ده شب محرم را نذر نشر جلوه‌های کربلا کرده بودند. وقتی مداح می‌گفت حسین آرام جانم، حسین روح و روانم، پارک برایم به آرامش بخش‌ترین مکان بدل شد. خودرو‌های زیادی جلوی پارک، پارک بود، گفتم حتما مربوط به همین عزاداران بود که داخل هیات بودند، اما وقتی خوب نگاه کردم متوجه شدم برخی داخل خودرو، با نوای حسین همنوا شدند. از یکی از خودرو‌ها که شیشه اش کمی پایین بود پرسیدم چرا اینجا؟ گفت: آمدیم به بوی هیات حسین. می‌گفت هر چه داریم از حسین است و پشت فرمان اشک می‌ریخت. رژه خودرویی دیده بودیم، اما محرم امسال روضه‌ی خودرویی هم دیدم.

خبرنگاری در محرم
شب‌های بعدی محرّم، بیشتر خبرنگار شدم تا مستمع، به خصوص که برخی تصور می‌کنند عزاداران بی خیال شیوه‌های کرونایی اند. در هیات رقیه خاتون که در فضای سرباز بود، امسال خادمان جدید اضافه شده بود. طبل و سنج نداشتند، اما تب سنج داشتند. تعدادی از نیرو‌های هلال احمر، تب عزاداران را کنترل می‌کردند. دمای زیر ۳۷ درجه اجازه ورود داشت و اگر تب کسی بالاتر بود، فقط منع نمی‌شد بلکه با اورژانس تماس گرفته می‌شد تا وضعیتش بیشتر بررسی شود.

کمک‌های حسینی؛
در رفت و امد به هیات‌ها متوجه شدم کمک‌های مومنانه، رنگ حسینی گرفته است. هیات‌ها اگرچه از بسیاری از هزینه‌ها کم کردند، ولی نذر‌های حسینی کم نشده ست. در حسینیه خُراشاهی ها، برای مدیریت نذر‌ها در کنار عزاداری ها، کمک‌های مومنانه جمع می‌شد؛ اقلام معیشتی برای آسیب دیدگان شرایط کرونا در نظر گرفته بودند. دیگر هیات‌ها هم دست شان برای کمک مومنانه پُر بود. این هم از برکت محرم است که آبی زیر پوست محرومان برود. حتی در مجلس شهید لب تشنه کربلا، برخی در تدارک تهیه آب معدنی برای مدافعان سلامت و مراکز درمانی بودند. بخصوص که برخی مراکز درمانی بجنورد اعلان نیاز کردند به آب بسته بندی در بخش‌های کرونایی.

حسین آرام جانم
در این چند شب با افرادی مواجهه شدم که داغدیده بودند و داغشان را با غم حسین بن علی تسکین می‌دادند. وقتی مداح می‌گفت:" اگر برای پدر و مادر و عزیزِ ازدست رفته ات نتوانستی بخاطر کرونا مجلس عزا بگیری، غمگین مباش و بگو یا حسین! هیچ مصیبتی به مصیبت روز عاشورایت نمی‌رسد، " از گریه‌های بلند برخی متوجه می‌شدم چقدر داغدیده در مجلس داریم، با خود می‌گفتم اگر نهادی نتوانسته برای تسکین آلام داغدیدگان کرونا کاری کند، مجلس امام حسین به چه خوبی دارد این کار را انجام می‌دهد؛ واقعا حسین آرام جان هاست.

کمک محرم به توقف امواج کرونا.
یکی از سوالات خبری ام از عزاداران این بود که پیام قیام امام حسین چه بود؟ جواب‌ها مثل هم بود بالاخره بعد این همه پای هیاتی بودن، باید هم همه بلد باشند، اما در میان پاسخ ها، رحیمی رییس شورای امر به معروف و نهی از منکر استان چیزی گفت که مرا به فکر فرو برود، می‌گفت مگر نه این است که امواج کرونا بخاطر رعایت نشدن شیوه نامه هاست، خوب در شرایط کنونی چه معروفی مهم‌تر از رعایت پروتکل هاست، اگر زدن ماسک و فاصله گذاری و دیگر توصیه‌های پزشکان را به هم گوشزد می‌کردیم حالا میانگین رعایت شیوه نامه‌ها به زیر ۵۰ درصد نمی‌رسید، اگرامر به معروف ونهی از منکرقیام امام حسین حتی صرفا در همین موضوع بهداشت و سلامت رعایت می‌شد، حالا گرفتار امواج پی درپی کرونا نمی‌شدیم. حاج آقا رحیمی می‌گفت اگر همه مردم این واجب فراموش شده را اجرا کنند، دنیا برای ما گلستان می‌شود. صحبتش را با این آیه قرآن مستند کرد: "کنتم خیر امت اخرجت للناس تامرون بالمعروف و تنهون عن المنکر" (آل عمران ۱۱۰).

محرم و حاکمیت خوبی‌ها
اینکه بهترین امت شدن به اقامه امر به معروف و نهی از منکر گره خورده، عجیب است. فکرش را هم نمی‌کردم وقتی می‌گویم "به تو چه و یا به من چه؟ با پیام امام حسین بن علی علیه السلام در تناقض است.

در انتهای گزارش محری ام به اینجا رسیدم که بنویسم: محرم می‌گیریم تا بهترین‌ها بشویم، محرم می‌گیریم تا دعوت کنیم به خوبی‌ها و در بدی‌ها را ببندیم.

محرم می‌گیریم تا بی تفاوت نباشیم و چقدر محتاجیم به این پیام محرم در این شرایط کرونایی.
سمانه دشتی