به گزارش حسن عبدالملکی خبرنگار سرویس بین الملل
خبرگزاری صدا و سیما از دهلی نو؛ قطارهایی با واگنهای پر از مسافر یا با مسافران آویزان از درب، پنجره وسقف و نیز سوار شدن مردم در حین حرکت، تصاویر ذهنی اغلب ما از سامانه حمل و نقل ریلی هند است.
این در حالی است که تصاویر قطار پنهان شده در زیر جمعیت مربوط به بنگلادش پیش از شیوع کرونا در ایام اجتماع جهانی مراسمی مذهبی است.
البته در شهرهای پر جمعیت هند ازدحام مسافران در برخی ساعتها و مناسبتها بسبار زیاد است.
در هند حدود ۱۳ هزار قطار با بیش از ۲۹۳ هزار واگن مسافران را جابهجا میکند.
حدود ۵۰ درصد این قطارها برقی ۴۸ درصد با دیزل و کمتر از دو درصد آنها با بخار کار میکنند. طول کل راه آهن موجود در هند بیش از ۱۲۶ هزار کیلومتر است.
گاه برخی از مسافران جوان و نوجوان برای تفریح روی قطار مینشینند.
قطار یکی از ارزانترین بخشهای حمل و نقل کالا و مسافر در هند است.
قطار محلی یا درون شهری، قطار بین شهری که ویژه شهرهای نزدیک و قطار بین شهرهای با مسافت طولانی سه نوع قطار موجود در این کشور است.
در یک قطار انواع واگنها وجود دارد که هزینه بلیت هر یک از آنها متناسب با امکانات آنها بسیار متفاوت است.
قطاری که فقط صندلی دارد، بدون کولر و ارزانترین است.
پس از آن واگنی با امکانات تبدیل شدن صندلی به تختخواب که کمی گرانتر است.
واگنهای کولردار از این دو نوع قبلی گرانتر است، اما همین واگنهای کولردار نیز خود به سه درجه تقسیم میشوند بلیت واگن درجه یک کولر دار به اندازه بلیت هواپیمای همان شهر است.
برخی قطارهای گردشگری بسیار شیک و تشریفاتی نیز وجود دارند که هزینه بلیت آنها بین دهها تا صدها میلیون تومان متغیر است.
با وجود تنوع زیاد واگنها و قطارها در هند، اما بیش از ۸۰ درصد مردم این کشور با همان قطار عادی ارزان مسافرت میکنند.