آموزش استفاده از توالت به گاوها با آلایندگی کمتر!

 

دانشمندان کشف کرده‌اند که گوساله‌ها می‌توانند سریع‌تر یاد بگیرند که چگونه از توالت استفاده کنند و به همین دلیل امیدوارند این کار به کاهش آلودگی هوا و ایجاد مزارع مناسب‌تر برای حیوانات کمک کند.

 

در مزرعه‌ای که گاو‌ها آزادانه هنگام چریدن، خود را راحت می‌کنند، انباشته و پخش شدن فضولات حیوانی، اغلب آلودگی خاک و آبراه‌های محل را در پی دارد.

 

این موضوع می‌تواند با محدود کردن گاو‌ها به ماندن در طویله‌ها کنترل شود، اما در مکا‌ن‌های بسته نیز ادرار و مدفوع با هم ترکیب می‌شوند و آمونیاک تولید می‌کنند که یکی از گاز‌های گلخانه‌ای غیر مستقیم است.

 

گرچه آمونیاک حاصل از فضولات در گاو‌ها، مستقیم به تغییرات آب‌ و هوایی دامن نمی‌زند، وقتی به داخل خاک نشت کند، میکروب‌ها آن را به اکسید نیتروژن تبدیل می‌کنند که سومین گاز گلخانه‌ای مضر، پس از متان و دی‌اکسید کربن است.

 

کشاورزی و دامداری، بزرگ‌ترین منبع انتشار آمونیاک هستند و صنعت دامداری در پدید آمدن بیش از نیمی از این آلودگی‌ها مسئول است.

 

محققانی از آلمان و نیوزیلند، روندی را کشف کردند که آموزش مولو (MooLoo) نام گرفته است و در آن به گوساله‌ها یاد می‌دهند در ازای دریافت پاداش، فضولات خود را دفع کنند.

 

دکتر جان لانگبین، روانشناس حیوانات از مؤسسه تحقیقاتی زیست‌شناسی حیوانات مزرعه در آلمان، می‌گوید: «معمولا تصور می‌شود که گاو امکان کنترل ادرار و مدفوع کردن خود را ندارد. گاو، مانند سایر حیوانات یا حیوانات مزرعه، بسیار با هوش است و می‌تواند چیز‌های زیادی بیاموزد. پس، چرا نتواند یاد بگیرد که چگونه از توالت استفاده کند؟»

 

این گروه، کار خود را با مهندسی معکوس شروع کرد و ابتدا وقتی گوساله‌ها در آبریزگاه ادرار کردند، به آن‌ها جایزه داد. سپس، به گوساله‌ها اجازه دادند که وقتی به ادرار کردن نیاز دارند، از محیط بیرون به آبریزگاه‌ها نزدیک شوند.

 

دکتر لانگبین، می‌گوید: «شما باید حیوانات را نیز در مطالعه خود وارد کنید و به آن‌ها یاد دهید از آن‌چه باید بیاموزند، پیروی کنند. ما حدس زدیم که می‌شود به حیوانات آموزش داد، اما نمی‌دانستیم تا کجا می‌توانیم پیش برویم.»

 

محققان، جهت تشویق گوساله‌ها به استفاده از آبریزگاه‌ها، می‌خواستند آن‌ها ادرار کردن خارج از لگن را با تجربه‌ای ناخوشایند مربوط بدانند.

 

دکتر لانگبین، گفت: «جهت تنبیه، ما نخست از یک بلندگوی داخل گوش استفاده کردیم و هر بار آن‌ها خارج از آبریزگاه ادرار کردند، صدای ناخوشایند بلندی در گوش آن‌ها پخش کردیم. فکر کردیم این کار، حیوانات را به روش نه‌چندان بد، تنبیه خواهد کرد، اما آن‌ها به صدا اهمیتی ندادند. در نهایت، آب پاشیدن به آن‌ها نتیجه داد و به‌عنوان تنبیه نرم و کارآمد، عمل کرد.»

 

در چند هفته، گروه پژوهش، با موفقیت توانستند که ۱۱ گوساله از ۱۶ رأس حاضر در آزمایش را آموزش دهند.

 

دکتر لانگبین، خوش‌بین است که با آموزش بیشتر، نرخ موفقیت این آموزش بهبود یابد.

 

او گفته است: «پس از ۱۰ تا ۲۰ سال پژوهش درباره گاو می‌دانیم که حیوانات نیز شخصیت دارند و به روش‌های متفاوت با امور مختلف روبرو می‌شوند. همه آن‌ها رفتار یکسان ندارند.»

 

اکنون که پژوهشگران می‌دانند چگونه به گاو‌ها توالت رفتن را یاد دهند، می‌خواهند نتایج به‌دست‌آمده را به گله‌های واقعی گاو و دامداری‌های فضای باز، گسترش دهند.

 

دکتر لانگبین، امیدوار است در مدت چند سال، همه گاو‌ها به توالت بروند.

 

نشریه علمی Current Biology، این پژوهش را منتشر کرده است.