هفتم مهرماه در ایران به عنوان روز بزرگداشت شمس تبریزی و همچنین روز جهانی عرفان نامگذاری شده است .
به گزارش خبرگزاری صداوسیما مرکز سیستان و بلوچستان، روز بزرگداشت مولوی هشتم مهر بوده روز هفتم را نیز به نام شمس نامیدند، مولوی یکی از مریدان شمس بود و او را استاد خود میدانست.
محمد بن علی بن ملکداد تبریزی، ملقب به شمسالدین، یا شمس تبریزی حدود سال ۵۸۲ هجری قمری از صوفیانِ مسلمان مشهور سدهٔ هفتم هجری است.
شمس بسیار اهل سفر بود.
او در ۲۶ جمادیالثانی ۶۴۲ (معادل ۶ دسامبر ۱۲۴۴ میلادی و ۱۶ آذر ۶۲۳ هجری خورشیدی) به قونیه رسید و با جلالالدین محمد بلخی معروف به مولانا، شاعر بزرگ ایرانی، ملاقات کرد و با شخصیت نیرومند و نفس گرمی که داشت مولانا را دگرگون کرد.
حسادت اطرافیان باعث میشود که شمس قونیه را چندین بار ترک کند و سرانجام در سال ۶۴۵ شمس تبریزی بی آنکه کسی آگاه شود قونیه را رها کرد و راه سفر در پیش گرفت؛ و دیگر کسی نشانی از او نیافت.
سخنان شمس تبریزی را که در مجالس مختلف بر زبان آورده، مریدان وی گردآوری کردهاند که به نام «مقالات شمس تبریزی» معروف است.
در تقویم رسمی کشورایران روز هشتم مهر ماه به عنوان «روز بزرگداشت مولوی» ثبت شده است.
عارف و شاعر بزرگ قرن هفتم هجری –قمری . هم اوست که می گوید :
هر نفس آواز عشق می رسد از چپ و راست
مـا بـه فلک می رویم عزم تماشا کـه راست
مـا بـه فلک بوده ایم یار ملک بودهایم
باز همان جا رویم جمله کـه آن شهر ماست …
عارف و شاعری ایرانی با شهرت جهانی که آثار و اندیشههایش جهانی را به شگفتی وا داشته است .
می توان گفت؛ مولوی به نوعی پیوند دهنده ی ملت هاست . در کلیه آثارش از شرافت ووجدان انسانی سخن گفته و تا دنیا وجود دارد ، مردم روزگار ازآن بهره مند خواهند بود .
علت نامگذاری زادروز مولانا و روز بزرگداشت وی؛ در سال ۲۰۰۷ که به نام سال جهانی مولانا ازسوی یونسکو به ثبت رسیده است .
سر زمین ایران ازدیر باز مرکز علم و دانش بوده و بزرگانی که از این سر زمین برخاسته اند اثارشان تا ابد بر تارک اندیشه های بشری می درخشد . از این رو در طی قرون و اعصار ؛ایران نام آوران بی شماری در عرصۀ های گوناگون به ویژه عرفان و تصوف در دامن خود پرورش داده است . یکی از این بزرگان نام آور مولانا جلال الدین محمد مولوی است .
مولانا در ششم ربیع الاول سال۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر او مولانا بهاء الدین ولد از علما و دانشمندان عصر بود .
بهاء ولد از اکابر صوفیه و اعاظم عرفا بود و خرقۀ اوبه احمد غزالی می پیوست.
