روش‌های پیشگیری از ابتلا به آلزایمر

 

تغییر سبک زندگی، مهم‌ترین عامل در پیشگیری از زوال عقل و آلزایمر است. پیروی از برنامه غذایی سالم، کاهش وزن، تحرک و فعالیت فیزیکی، خواب کافی و خودداری از استرس را می‌توان از مهم‌ترین عوامل در این زمینه دانست. در ادامه، ۹ راهکار مؤثر در پیشگیری از ابتلا به این بیماری، مورد بررسی قرار گرفته‌اند.

 

 

به گزارش نشریه Neurology، دوزبانه بودن می‌تواند مهارت‌های شناختی را به طور کلی تقویت کند و به طور میانگین، پیشرفت این بیماری را به میزان چهار سال به تأخیر بیاندازد.

 

 

به گفته محققان مرکز آلزایمر راش در آمریکا، افراد سالمندی که به طور مستمر به مطالعه کتاب و روزنامه می‌پردازند، جدول و معما حل می‌کنند یا بازی‌های فکری انجام می‌دهند، احتمال خطر ابتلا به آلزایمر را به میزان ۴۷ درصد کاهش می‌دهند.

 

 

بر اساس تحقیقات دانشگاه کلمبیا، برنامه غذایی غنی از سبزیجات، میوه‌ها، ماهی و چربی‌های غیر اشباع با کاهش ۴۸ درصدی احتمال خطر ابتلا به بیماری‌های شناختی، ارتباط دارد.

 

برنامه غذایی مدیترانه‌ای به طور معمول شامل چربی‌های اشباع نشده، مانند روغن زیتون، آجیل و آووکادو، همراه با سبزیجاتی مانند کرفس، اسفناج و هویج است. این سبزیجات، غنی از نیتریت و نیترات هستند و ترکیب این دو گروه غذایی باعث تشکیل اسید‌های چرب نیترو می‌شود.

 

در برنامه غذایی مدیترانه‌ای، جایی برای گوشت قرمز، غذا‌های فراوری شده و قند‌های مصنوعی وجود ندارد. استفاده از مقدار زیاد میوه، سبزیجات، روغن زیتون، لوبیا و غلات و محصولات لبنی کم چرب در این برنامه غذایی توصیه شده است.

 

 

به گزارش نشریه Alzheimer Disease افرادی که روزانه ۳ تا ۵ فنجان قهوه مصرف می‌کنند، احتمال خطر ابتلا به زوال عقل و آلزایمر را به میزان ۶۵ درصد کاهش می‌دهند.

 

 

بر اساس گزارش نشریه American Medical Association Neurology کنترل فشار خون، قبل یا در مراحل نخست ابتلا به آلزایمر می‌تواند عوارض این بیماری را به تأخیر بیاندازد و کاهش دهد.

 

 

 

ـ فشار خون یک وضعیت جدی پزشکی است که میزان خطر بروز بیماری‌های قلبی، مغزی، کلیه و سایر بیماری‌ها را افزایش می‌دهد.

 

ـ حدود ۱.۱۳ میلیارد تن در سراسر جهان به فشار خون بالا مبتلا هستند که حدود دو سوم این آمار در کشور‌های فقیر و کم‌درآمد زندگی می‌کنند.

 

ـ فشار خون بالا علت اصلی مرگ زودرس در سراسر جهان است.

 

ـ یکی از مهم‌ترین اهداف بهداشت جهانی در زمینه بیماری‌های غیر مسری، کاهش فشار خون بالا به میزان ۲۵ درصد تا سال ۲۰۲۵ میلادی است.

 

 

- کاهش مصرف نمک به میزان کمتر از پنج گرم در روز

 

- استفاده از میوه و سبزی در برنامه غذایی روزانه

 

- ورزش منظم

 

- مصرف نکردن دخانیات و الکل

 

- خودداری از مصرف غذا‌های چرب

 

- خودداری از مصرف چربی‌های ترانس

 

- بررسی روزانه فشار خون

 

- جلوگیری از استرس

 

- درمان فشار خون در صورت افزایش

 

 

 

استفاده از اسید‌های چرب امگا ۳ که در ماهی سالمون، کولی، مغز گردو و سایر مواد غذایی یافت می‌شوند، با کاهش احتمال خطر ابتلا به آلزایمر و کند شدن اختلال‌های شناختی، ارتباط دارند.

 

 

به گزارش نشریه Archives of Internal Medicine احتمال خطر ابتلای افرادی که در میانسالی سیگار می‌کشند، به بیماری آلزایمر، ۱۵۷ درصد بیش از افراد غیر سیگاری است. همچنین، ترک سیگار در سن پایین‌تر، به طور کلی موجب کاهش خطر احتمال ابتلا به زوال عقل می‌شود.

 

 

به گفته محققان دانشگاه ایلینوی، تمرینات هوازی متوسط مانند پیاده‌روی می‌توانند اتصالات موجود در مدار‌های مغزی را تقویت کنند و قابلیت‌های شناختی از جمله برنامه‌ریزی، اولویت‌بندی، انجام همزمان امور و تدوین راهبرد را بهبود دهند.

 

 

به گزارش نشریه Neuroscience تجربیات استرس‌زا در زندگی با تشدید بیماری آلزایمر در ارتباط هستند. با وجود این، فعالیت‌های کاهش دهنده استرس، مانند یوگا و مدیتیشن می‌توانند موجب بهبود کارکرد‌های شناختی و کاهش شدت بیماری آلزایمر شوند.

 

 

 

- زوال عقل، سندرمی است که منجر به انحطاط تفکر، حافظه، رفتار و انجام فعالیت‌های روزمره می‌شود.

 

- گرچه زوال عقل بیشتر در دوران سالمندی عارض می‌شود، اما این اختلال یک بخش طبیعی از پیری نیست.

 

- در حال حاضر حدود ۵۰ میلیون تن در سراسر جهان به زوال عقل مبتلا هستند و هر سال نزدیک به ۱۰ میلیون تن به این آمار افزوده می‌شود.

 

- آلزایمر شایع‌ترین نوع زوال عقل است.

 

- زوال عقل، یکی از مهم‌ترین دلایل ناتوانی و وابستگی سالمندان در سراسر جهان است.

 

- زوال عقل، نه تنها تأثیر جسمی، روانی، اجتماعی و اقتصادی بر مبتلایان دارد، بلکه خانواده و جامعه را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد.

 

 

 

بسته به پیشرفت بیماری و شرایط بدنی و محیطی هر فرد، نشانه‌های آلزایمر و زوال عقل متفاوت است، اما به طور کلی می‌توان آن‌ها را در سه مرحله مورد بررسی قرار داد.

 

 

در این مرحله، معمولا نشانه‌ها به‌تدریج نمایان می‌شوند، گرچه از جانب بیمار و اطرافیان، جدی گرفته نمی‌شوند. مراحل نخستین این بیماری، شامل فراموشی‌های روزمره، از دست دادن توانایی ردیابی زمان و گم‌شدن در مکان‌های آشنا است.

 

 

در این مرحله، معمولا افراد با نشانه‌های زیر روبرو می‌شوند:

 

فراموش‌کردن رویداد‌های اخیر و نام افراد

 

گم‌شدن در خانه

 

مشکل در مهارت‌های ارتباطی

 

نیاز به کمک افراد برای انجام امور مختلف

 

تغییر رفتار، از جمله سرگردانی و سؤال مکرر

 

 

این مرحله معمولا با وابستگی کامل بیمار به افراد، آغاز می‌شود. مشکل حافظه در این مرحله، کاملا جدی است و بیمار، کاملا کم‌تحرک می‌شود. برخی از نشانه‌های دیگر عبارت‌اند از:

 

غافل‌شدن از زمان و مکان

 

مشکل در شناختن اطرافیان

 

مشکل در راه‌ رفتن

 

تغییر رفتاری، به‌ویژه پرخاشگری