در صورتی که فردی بدون آزادی و اراده خود معامله اکراهی یا اجباری منعقد کند، شرایط حقوقی متفاوتی خواهد داشت.
این موضوع نتیجه اصل حاکمیت اراده و آزادی در قراردادها است. در صورتی که فردی بدون آزادی و اراده خود معاملهای را منعقد کند، شرایط حقوقی متفاوتی خواهد داشت.
معامله اکراهی قراردادی است که در آن شخص تحت تاثیر تهدید، قرارداد را امضا کند. در واقع در این معامله، تهدیدی صورت میگیرد که آنچنان موثر است که باعث میشود فرد از جان و مال و ناموس و آبروی خود بترسد و برای حفظ آنها اقدام به بستن قرارداد کند.
در اینکه چه تهدیدی موثر میباشد عوامل مختلفی اثرگذار است مثل سن، شخصیت و زن و مرد بودن و و مواردی از این دست.
این موضوع در ماده ۲۰۲ قانون مدنی نیز مورد اشاره قرار گرفته و در مورد اکراه آمده است: " اکراه به اعمالی حاصل میشود که موثر در هر شخص با شعوری بوده و او را نسبت به جان یا مال یا آبروی خود تهدید کند به نحوی که عادتاً قابل تحمل نباشد. "
اگر شخصی با اکراه اقدام به انعقاد معاملهای کند، چنین قراردادی غیرنافذ است. علت غیر نافذ بودن این قرارداد این است که فرد در این حالت قصد بستن قرارداد را حتی به واسطه تهدیدی که شده و شرایطی که در آن قرار گرفته است را دارد، اما برای این کار رضایت ندارد.
نتیجه نداشتن رضایت برای بستن معامله، عدم نفوذ قرارداد است. عدم نفوذ قرارداد باعث میشود بعد از اینکه شرایط اکراهی از بین رفت، شخصی که اکراه شده است بتواند با رضایت درباره اینکه میخواهد معاملهای که بدون رضایت بسته است را بپذیرد یا رد کند، تصمیم بگیرد.
در شرایطی که اکراه شونده به طور کلی فاقد اراده باشد، معامله باطل و مشمول موارد بطلان قرارداد است.
منبع: نورنیوز