دبیر انجمن شرکتهای راهسازی ایران گفت: بودجه اختصاص یافته به نگهداری راهها در کشور ما کمتر از یک درصد ارزش راههاست در حالیکه در دنیا حداقل ۴ درصد ارزش راهها به نگهداری آنها اختصاص مییابد.
وی میزان زیرساختهای کشور را از نظر راه و جاده، راه آهن، فرودگاه، راههای درون شهری و مترو معادل کشورهای توسعه یافته دانست و گفت: پیش از انقلاب اسلامی، طراحی زیرساختها بر عهده مشاوران خارجی و اجرای آن بر عهده شرکتهای داخلی بود، اما پس از انقلاب اسلامی که مشاوران خارجی از کشور رفتند، جامعه فنی مهندسی کشورمان توان طراحی و اجرای این زیرساختها را ایجاد کرد و اکنون این توان در سطح بسیار عالی در کشور ما وجود دارد.
دبیر انجمن شرکتهای راهسازی ایران افزود: در زمینه صادرات خدمات فنی مهندسی به دیگر کشورها ظرفیت بالایی در کشور وجود دارد و حتی این خدمات را در گذشته به کشورهایی، چون هند، آفریقای جنوبی و کشورهای آمریکای جنوبی نیز صادر میکردیم، اما آنچه مورد نیاز ماست، بخشی از ماشین آلات جدید راهسازی است، چون در مواردی به ماشینآلات جدید نیاز داریم.
دبیر انجمن شرکتهای راهسازی همچنین راه را اولین زیرساخت توسعه همه جانبه کشور دانست و گفت: راهها در همه دنیا مشکلاتی دارند و، چون راه سرمایه ملی است، باید برای نگهداری و حفاظت آن هزینه شود، اما به دلایلی و از جمله تحریم ها، بودجه مناسبی برای نگهداری راهها تخصیص نمییابد.
آزاد همچنین با بیان اینکه برای انجام طرحهای زیرساختی و توسعه آنها باید هم کیفیت، هم قیمت و هم زمان اجرا بهینه باشد گفت: به علت نبود امکان تخصیص بودجه لازم به پروژههای عمرانی، تعداد این پروژهها در کشور افزایش یافته است و در نتیجه، امکان تخصیص بودجه در زمان شروع قراردادها اصلاً میسر نیست و پروژههایی که قرار است دو ساله تمام شوند زمان اجرای آنها به بالای ۱۲ و ۱۳ سال میرسد که خود این عامل، باعث خرابی و کیفیت پایین پروژهها نیز میشود بنابراین دولت باید با توجه به توانمندیهای مالی خود، پروژهها را تعریف کند و به عبارت دیگر وقتی پول لازم را نداریم چرا باید در کشور پروژههای عمرانی زیادی ایجاد شود.
وی افزود: امروز با ۸۰ هزار پروژه نیمه تمام سطح استانی و ۶ هزار پروژه نیمه تمام سطح ملی روبرو هستیم.
دبیر انجمن شرکتهای راهسازی یکی از دلایل وجود طرحهای نیمه تمام استانی و ملی را دخالت برخی نمایندگان مجلس در تعریف پروژههای عمرانی در حوزه انتخابیه آنها دانست و پیشنهاد کرد: در خصوص ساخت پروژههای عمرانی، یک طرح آمایش سرزمینی به عنوان سند ملی داشته باشیم که طرحهای جامع دیگر از جمله در بخش راهها و ... جزو آن باشند و بر اساس طرح آمایش سرزمین، طرحهای عمرانی دیگر تعریف شود تا از این پس شاهد ایجاد و افتتاح یک شبه پروژهها و طرحها نباشیم.
آزاد همچنین تخصیص بودجه لازم را در زمان مناسب، یکی از عوامل مهم در بهبود کیفیت راهها دانست و گفت: به طور مثال در فصل زمستان به جز در شهرهای جنوبی کشور نمیتوانیم راهی را آسفالت کنیم و اگر بودجه آسفالت راههای مناطق شمالی کشور در این فصل تخصیص یابد، طبیعی است که کار خراب شده و کیفیت راه پایین میآید.