سایه سنگین فقر و گرسنگی بر افغانستان

به گزارش  بهنام یزدانی خبرنگار سرویس بین الملل­ ­­خبرگزاری صدا و سیما از کابل ؛ در آستانه فصل زمستان، مردم افغانستان با فقر و گرسنگی شدید دست و پنجه نرم می‌کنند.

در مکانی نه چندان دور از کابل صد‌ها کارگر مشغول به کارند تا مانع از ورود سیلاب به پایتخت شوند. با کارگری مشغول به گفتگو می‌شوم نامش عطا محمد و تخلص او «روستایی» است، او می‌گوید خوشنویس است و شاگردان زیادی را آموزش داده و آثار فراوانی هم خلق کرده است، اما این آثار امروز به کارش نمی‌آید، آقای روستایی و بسیاری از کارگران دیگر برای تهیه لقمه نانی اینجا کار می‌کنند آنچه که امروز این افراد را وادار به انجام کار‌های سخت و شاقه کرده است، شرایط بحرانی اقتصادی و انسانی به وجود آمده در افغانستان در نتیجه بیست سال جنگ و اشغالگری است.
سرپرست کارگران می‌گوید در بین آن‌ها پزشک، مهندس و حتی ژنرالان‌دولت سابق وجود دارد که بحران اقتصادی آن‌ها را مجبور به کارگری کار در برابر گندم کرده است.
کمی بیشتر در نزد آن‌ها می‌مانم، از تمدن مشترک فارسی می‌گویند و از سریال‌های ایرانی پخش شده در افغانستان، ظاهرا امروز اینجا تاریخ تکرار می‌شود، اما تفاوت آن این است که در اینجا کسی نیست مردم را از قحطی نجات دهد.
این کارگران به مدت ده روز در اینجا کار می‌کنند و به ازای هر روز کار، ده کیلوگندم می‌گیرند، البته شامل شدن در این برنامه نیز کار آسانی نیست، کارگری می‌گفت که ده روز مرتب از اذان صبح به اینجا می‌آمده تا اینکه مسئول برنامه کار در برابر غذا، دلش سوخته و او را شامل برنامه ده روزه کرده است.
قرار است این کارگران، گندم خود را از سیلویی دریافت کنند که هنوز معلوم نیست در آن گندم ذخیره شده است یا خیر؟ زیرا در بیست سال اشغال افغانستان توسط آمریکا و شرکایش، گندم زار‌های افغانستان به محل کشت خشخاش تبدیل شده بود و گندم مورد نیاز مردم افغانستان از خارج خیرات می‌شد.
سازمان ملل متحد اخیرا گفته است نود و هفت درصد مردم افغانستان با فقر شدید و قحطی مواجه هستند، امروز از اشغالگرانی که مردم افغانستان را به این روز رسانده اند خبری نیست، ساعت کاری تمام می‌شود و برخی کارگران سر راه خود چند تکه چوب خشک جمع آوری می‌کنند تا برای سرما بسوزانند برف بر ارتفاعات کوه‌های اطراف کابل نشسته است مردم افغانستان امروز نمی‌دانند غم نان خورند یا سوز زمستان .