سال ۲۰۲۱ برای نویسندگان مطرح و محبوب، سالی فوقالعاده بود. اما با این وجود فهرست منتخب مجله تایم نشان از درخشش نویسندگان کتاباولی میدهد.
به گزارش گروه وب گردی خبرگزاری صدا و سيما، سال ۲۰۲۱ برای نویسندگان مطرح و محبوب، سالی فوقالعاده بود. این نویسندگان کتاباولی بودند که در سالی که گذشت به راستی درخشیدند. در صنعتی که مدتهاست به خاطر ممانعت از ورود تازهواردان مورد انتقاد است، گروهی از صداهای جدید و درخشان به جایگاه بالایی دست یافتند. این نویسندگان با داستانهایی شگفتانگیز خود را به جهان معرفی کرده و دیدگاههای ما را به چالش کشیدند. در ادامه به بررسی کتاب های داستانی برتر سال ۲۰۲۱ میپردازیم.
«کلارا و خورشید»، کازوئو ایشیگورو
هشتمین رمان نویسنده برنده جایزه نوبل، «کازوئو ایشیگورو»، که در فهرست بلند «بوکر» امسال جای داشت، داستان یک دوست مصنوعی ربات مانند به نام کلارا را دنبال میکند که در فروشگاهی نشسته و منتظر است تا کسی او را بخرد. هنگامی که کلارا همدم یک دختر ۱۴ ساله بیمار میشود، مشاهداتش از جهان را در بوته آزمایش قرار میدهد. «ایشیگورو» در روند بررسی رابطه میان این هوش مصنوعی و دختر نوجوان، روایتی خلق میکند که در آن پرسشهای تفکربرانگیزی درباره انسانیت، فنآوری و هدف مطرح کرده و نمایی روشن از آیندهای ارائه میدهد که شاید چندان هم دور نباشد.
«بعد از مهمانی»، آنتونی ویزنا سو
نخستین مجموعه پرشور «آنتونی ویزنا سو» شامل ۹ داستان است و پس از مرگ او در ۲۸ سالگی منتشر شد. کتاب تصویری از یک جامعه امریکایی کامبوجیایی در کالیفرنيا را ارائه میدهد و یکی از آنها داستان دو خواهر در مغازه دوناتفروشی ۲۴ساعته خانوادگیشان و افکار این دو درباره پدری که آنها را ترک کرده دنبال میکند. دیگری بر یک مربی بدمینتون دبیرستان تمرکز دارد که در گذشته گیر کرده است و امیدی به اینکه در مسابقه مقابل ستاره محلی نوجوان پیروز شود ندارد. روایات «سو» در کنار یکدیگر دیدگاهی تامل برانگیز از جامعهای که او را شکل داده ارائه میدهد و همانطور که تنشهای میان شخصیتهایش را با طنز و دقت توصیف میکند، بینشی فراگیر از مهاجرت و هویت ارائه میدهد.
«سرزمین ابر فاخته»، آنتونی دوئر
پنج شخصیت اصلی سومین رمان «آنتونی دوئر» که بهطرز چشمگیری ساخته شده، همگی در حاشیه جامعه زندگی میکنند و با داستانی از یونان باستان به یکدیگر ارتباط پیدا میکنند. در «سرزمین ابر فاخته»، فینالیست جایزه کتاب ملی، یک خط داستانی امروزی، روایتی فراگیر را به تصویر میکشد: یک اسیر جنگی سابق به همراه پنج دانشآموز در کتابخانهای در حال تمرین برای اقتباس تئاتری از یک داستان یونانی است و یک نوجوانِ تنها یک بمب را پنهان کرده است. «دوئر» از این لحظه «سرزمین ابر فاخته» را به جلو و عقب پرتاب میکند، از قسطنطنیه قرن پانزدهم تا یک کشتی میانستارهای و بعد بازگشت به آن کتابخانه غبارآلود در آیداهو، جایی که یک بحران در شرف وقوع است. جهانسازی چشمنواز و نثر خیرهکننده او، هنگامی که به ارزشهای داستانسرایی و قدرت تخیل تاکید میکند، رشتههای بهظاهر متفاوتی را به یکدیگر گره میزند.
«زندگی ذهن» کریستین اسمالوود
عرصه داستان معاصر مملو از قهرمانانی نظیر «دوروتیِ»، «کریستین اسمالوود» است: دوروتی که اشتیاق خود را نسبت به محیط آکادمیک از دست داده، در این فکر است که چطور اهدافی که زمانی دستیافتنی بودند حالا به نظر غیرممکن میرسند و پراکندهگوییهایش که هرگز آزاردهنده یا خستهکننده نیستند و در عوض طنزآمیز و عجیب هستند، جای خود را به راستیآزمایی لذتبخشی از جاهطلبی، آزادی و قدرت میدهند.
«مونتیچلوی من»، جاسلین نیکول جانسون
مجموعه داستان کوتاه درخشان «جاسلین نیکول جانسون» از آن دست مجموعه داستانهایی است که باید به ترتیب خوانده شود. روایات این کتاب آمریکای فعلی را تشریح میکند که به نظر میرسد به هیچ عنوان از گذشته خشونتآمیز این کشور جدا نیست. یکی از قطعات دلهرهآور داستان گروهی از همسایگاه را دنبال میکند که در فرار از سفیدپوستان برتریگرا به مزرعه توماس جفرسون پناه میبرند. راویِ جانسون دانشجوری کالج دانایشا، از نوادگان سیاهپوست جفرسون است که رابطهاش با این سرزمین را انکار میکند. داستان به همان اندازه که واقعگرایانه است، آخرالزمانی است. تصویری بهیادماندنی از جامعهای که در تلاش است تا در میان ملتی که دائما موجودیت او را تضعیف میکند، دوام بیاورد.
«دایره بزرگ»، مگی شیپستید
آغاز رمان مبهوتکننده «مگی شیپستید»، از فینالیستهای بوکر امسال، شامل مجموعهای از پایانهاست: دو هواپیما سقوط میکنند، یک کشتی غرق شده و چندین نفر مردهاند. بدشانسی زمانی ادامه پیدا میکند که یکی از بازماندگان جوان حادثه کشتی، ماریان، بزرگ شده و خلبان میشود، تا حین کار ناپدید شود. «شیپستید» گره روایتهای موازی، داستان ماریان و زن دیگری که زندگیاش با داستان ماریان عوض میشود، را با جزئیاتی تحسینبرانگیز باز میکند. هر شخصیت، چه یک بار و چه ۵۰ بار در داستان آمده باشد، حضوری ویژه و ضروری دارد. داستان این کتاب بیانتها و رضایتبخش است.
منبع: تایم