به اعتقاد پژوهشگران، پیاده روی، ورزشی مناسب برای همه سنین به شمار می آید؛ اما دویدن برای سالخوردگان خطرناک است و برای مبتلایان به بیماری قلبی مناسب نیست.
هنگام راه رفتن ، عضلات همانند تلمبه کار می کنند و خون به راحتی در قلب جریان می یابد.
در ورزش، ران ها و ساق های پا نسبت به سایر اعضای بدن نقش مهم تری دارند. اگر حرکت این اندام ضعیف و سست باشد، قوه محرکه بدن برای انتقال خون به قلب کافی نیست؛ بنابراین، پیاده روی سریع به مراتب بهتر از دویدن است.
پیاده روی سریع به گردش بهتر خون کمک کرده و برای افزایش مصرف اکسیژن مناسب است و بر شدت ضربان قلب می افزاید.
پژوهشگران معتقدند هنگام راه رفتنِ سریع باید طی 10 دقیقه، حدود یک کیلومتر راه رفت. البته برای سالخوردگان و افراد ضعیف تر این مسافت کمتر است.
افرادی که چاق هستند و ورزش می کنند، به تدریج باید سرعتِ راه رفتن را بیشتر کنند، طوری که در هر دقیقه، تقریبا 70 متر راه بروند.
بسیاری از افراد، هنگام صبح پیاده روی می کنند و حدود 15 دقیقه این کار را انجام می دهند. پیاده روی روی اشتها و کیفیت خواب تاثیر مثبتی دارد.
نکات مهم در پیاده روی سریع:
پژوهشگران توصیه می کنند که در پیاده روی سریع باید به چند نکته مهم توجه کرد:
- هنگام راه رفتن باید سر را بالا نگه داشت؛
- سینه را جلو و دست ها را تا حد امکان باز و بسته کرد.
- گام ها باید بلند برداشته شود و سرعت آن باید سریع تر گردد.
- مرکز ثقل کمر باید بر روی گام های بلند باشد.
- هنگام راه رفتن باید از همه عضلات بدن استفاده کرد.
- این راه رفتن برای کاهش دردهای کمر و شانه و بهبود کارایی اعضای داخلی بدن مفید است.
- این پیاده روی باید مستمر باشد و همیشه ادامه یابد.
- با این حال نباید در این زمینه افراط کرد. به ویژه سالخوردگان مبتلا به بیماری های قلبی در پیاده روی باید بر اساس توانایی خود عمل کنند و بیش از حد از نیروی بدنی خود استفاده نکنند.