در طول سی سال گذشته، دانشمندان تقریباً پنج هزار سیاره را کشف کردهاند و اعتقاد بر این است که صدها میلیون جهان بالقوه مسکونی در کهکشان ما وجود دارد.
به گزارش گروه وب گردی خبرگزاری صدا و سيما، اسپوتنیک خلاصهای از امکان زندگی بر سیارات دیگر بر اساس مطالعه کیهان شناسان بین المللی تهیه کرده است، امروزه تعداد سیارههایی که خارج از منظومه شمسی میشناسیم هر روز در حال افزایش است: در طول سی سال گذشته، دانشمندان تقریباً پنج هزار سیاره را کشف کردهاند. اعتقاد بر این است که صدها میلیون جهان بالقوه مسکونی در کهکشان ما وجود دارد. چندین شاخص را امروز بررسی خواهیم کرد.
شواهد غیر قابل انکار:
آب مایع یک عامل بسيار مهم و کلیدی در پیدایش و توسعه حیات در زمین است. یک سیاره مسکونی باید سنگ آهن داشته باشد و وزن آن از یک دهم تا ده برابر زمین باشد تا قابل سکونت باشد و باید ستارهای در نزدیکی ان وجود داشته باشد. اگر این ستاره چندین برابر خورشید باشد، زیست بر روی سیاره به سادگی امکان پذیر نیست. اگر ستاره بسیار نزدیک به سیاره فرضی ما باشد، سیاره درگیر جزر و مد نمیشوند: هیچ تغییری در روز و شب و همچنین فصلها وجود ندارد. علاوه بر این، باد ستارهای و تابش فرابنفش بر موجودات زنده تأثیر منفی میگذارد و باعث از بین رفتن جو این سیاره میشود. حفاظت میدان مغناطیسی نیز بر روی سیاره بسیار مهم است. علاوه بر این، ماه نقش مهمی دارد. اگر این سیاره از نظر جرم و شعاع شبیه به زمین باشد و در نزدیکی ان یک ستاره قرار داشته باشد، میتوانید شروع به جستجوی آثار حیات و نشانگرهای زیستی کنید.
نشانگرهای اصلی زیستی عبارتند از: اکسیژن، ازن، آب، متان و دی اکسید کربن. علاوه بر این، اکسید نیتروژن، آمونیاک، دی متیل سولفید، دی متیل دی سولفید، کلرومتان و فسفین نیز مورد نیاز است. به طور جداگانه، این مواد در سیارات خالی از سکنه نیز ظاهر میشوند. اما اگر با هم باشند، شانس حیات بر روی این کره را افزایش میدهد.
اکسیژن حیات بخش: اکسیژن روی زمین از فتوسنتز به دست میآید و حدود ۲۰ درصد جو را اشغال میکند. تشخیص این گاز آسان است، زیرا تابش مادون قرمز را به شدت جذب میکند. اکنون امیدها به تلسکوپ فضایی «جیمز وب» بسته شده است که در ۲۴ دسامبر شد. دانشمندان آمریکایی نشان داده اند که اين تلسکوپ فضایی میتواند اکسیژن را در جو سیارات فراخورشیدی سیستم TRAPPIST-۱ در غلظتهایی که به طور غیرمستقیم وجود حیات را نشان میدهد، تشخیص دهد.
دانشمندان در زهره و همچنان در سیارات منظومه شمسی به دنبال نشانههای حیات میگردند:
غوغای واقعی زمانی شروع شد که در سپتامبر ۲۰۲۰، گروهی از دانشمندان دانشگاه کاردیف نتایج مشاهدات پوشش گازی زهره را با تلسکوپ زمینی ماکسول و مجموعه تلسکوپ رادیویی ALMA در مجله "نیچر" منتشر کردند. اخترشناسان ردپایی از فسفین، یکی از نشانههای زیستی بالقوه را کشف کردهاند. در زمین، این عنصر توسط باکتریهای بی هوازی ایجاد میشود. دانشمندان خاطرنشان کردند که غلظت فسفین در جو زهره بسیار زیاد است و عمدتاً در منطقه استوایی در ارتفاع ۵۰ تا ۶۰ کیلومتری یافت میشود.
در شرایط سخت موجود بر ناهید، این مولکول به طور متوسط حدود یک ربع ساعت دوام میآورد. این بدان معنی است که چیزی (یا شخصی) دائماً آن را در مقادیر زیاد سنتز میکند. تابستان امسال، کارشناسان دانشگاه کرنل گزارش دادند که فسفین موجود در جو زهره به احتمال زیاد منشا آتشفشانی دارد. با این حال، کار آنها ارزیابی است؛ بنابراین بحث زندگی بر روی سیارات دیگر نیز حتی در مورد نزدیکترین سیاره همسایه ما وجود و ادامه دارد. در مورد صدها میلیون سیاره دور چه میتوانیم بگوییم و حدس میزنیم که میلیونها سیاره قابل سکونت برای انسانها وجود دارد.