همزمان با فشار همه گیری کرونا بر انگلیس، میلیونها نفر در این کشور با مشکلات سلامت روان یا «همه گیری دوم» دست به گریبانند.
پزشکان خدمات بهداشت ملی هشدار دادهاند اگر کابینه طرحی اضطراری برای مقابله با «همه گیری دوم» افسردگی، اضطراب، روان پریشی و اختلالهای خوردن در پیش نگیرد، میلیونها نفر از بیماران انگلیسی با انتظارهای طولانی مدت خطرناک برای دریافت مراقبت سلامت روان روبهرو خواهند شد.
به گفته کنفدراسیون NHS و کالج سلطنتی روانپزشکان، بحران کرونا منجر به افزایش شدید افراد درگیر با مشکلات روان شده است؛ یک میلیون و ۶۰۰ هزار نفری که در صف انتظار خدمات درمانی تخصصی هستند و ۸ میلیون نفری که نمیتوانند وارد فهرست انتظار شوند، اما از حمایت برخوردار خواهند شد.
در بعضی از بخشهای کشور، مراجعان خدمات تخصصی سلامت روان آنقدر زیادند که حتی اورژانسیترین بیماران مواجه با خطر ارتکاب به خودکشی، آسیب به خود و «خودگرسنگی» نیز باید دوباره به همان پزشک عمومی ارجاع داده شوند که بیمار را به خدمات تخصصی ارجاع داده بود. پزشکان هشدار دادهاند این مسئله میتواند به قیمت جان برخی از بیماران تمام شود.
سجاد جاوید، وزیر بهداشت انگلیس که خود اقرار کرده میزان شیوع افسردگی از زمان آغاز همه گیری تقریبا دو برابر شده است، زیر فشار قرار گرفته است تا هر چه سریعتر طرحی جامع برای پاسخ به تقاضای فزاینده برای مراقبت سلامت روان در کشور تهیه کند.
متیو تایلور مدیر عامل کنفدراسیون NHS گفت: آسیب سلامت روان، میراث فزاینده ویروس کرونا برای تعداد بسیار زیادی از مردم است؛ آنقدر زیاد که مراکز خدمات سلامت روان، توان پاسخ دهی به آن را ندارند.
متیو تایلور افزود: برآوردها نشان میدهد در ۳ تا ۵ سال آینده، ۱۰ میلیون انگلیسی از جمله یک میلیون و ۵۰۰ هزار کودک و نوجوان، نیازمند دریافت حمایتهای سلامت روان خواهند بود. برای همین، جای تعجب نیست که مسئولان نظام سلامت، آن را «همه گیری دوم» خوانده اند. یک بحران ملی در مقیاس نیازمند توجهی هدفمند و پایدار از سوی دولت است.
کنفدراسیون NHS خواهان گسترش بناهای NHS برای ارائه خدمات تخصصی سلامت روان و جذب نیروی گسترده، در قالب یک طرح اصلاحی شده است. از هر ۱۰ جایگاه مشاور روانپزشکی، یک جایگاه هنوز خالی است.
دکتر آدریان جیمز، رئیس کالج سلطنتی روانپزشکان انگلستان گفت: برای حصول اطمینان از اینکه هر فرد دچار بیماری روانی میتواند هر زمان که نیاز به کمک داشت کمک مورد نیازش را دریافت کند، به دو چیز نیاز داریم؛ یکم: طرح اضطراری اصلاح نظام سلامت روان که تأمین مالی شده باشد و دوم: یک طرح بلندمدت افزایش نیرو.
وی افزود: میلیونها کودک، جوان و بزرگسال خواستار دریافت کمک از بخش خدمات سلامت روان هستند؛ بخشی که بیش از ظرفیت خود به کار گرفته شده است و کمبود منابع دارد. اوضاع بحرانی است. دولت بیش از این نمیتواند اصلاح نظام سلامت روان را نادیده بگیرد.
مسئولان بهداشت و درمان نیز معتقدند یک عنصر کلیدی در یک چنین طرح اصلاحیای باید تمرکز بر ارائه حمایت سریع به کودکان و نوجوانانی باشد که از مشکلات سلامت روان رنج میبرند. در یک سال گذشته تعداد کودکان و نوجوانانی نیازمند حمایت فوری در زمینه ناهنجاریهای خوردن، ۷۲ درصد افزایش داشته است. موارد ارجاع اضطراری سنین زیر ۱۸ سال برای دریافت خدمات بحرانی نیز از ابتدای همه گیری، ۵۲ درصد بیشتر شده است.
اولی پارکر از خیریه «یانگ مایندز» گفت: تأثیر شدید همه گیری روی سلامت روان کم سن و سالها را نباید نادیده گرفت.
دکتر دیوید ترنر پزشک خانواده گفت: این وضع بسیار نگران کننده است.
ترنر افزود: من و بسیاری از پزشکان عمومی دیگر احساس میکنیم، این مسئله بسیار بحرانی شده است و سرعت واکنش ما تعیین میکند که مرگ کودکان ناشی از مشکلات سلامت روان، افزایش پیدا کند یا نکند.
دکتر فیل مور پزشک عمومی و رئیس گروه «سلامت روان، ناتوانی یادگیری و اوتیسم» کنفدراسیون NHS گفت: انباشته شدن مراقبتهای درمانی به تعویق افتاده، میتواند باعث وخامت حال بیماران تا حد بحرانی شود.
وی افزود: تعویق مراقبت درمانی، پیش از همه گیری کرونا نیز معضل بود، اما حالا خیلی بدتر شده است.