زردچوبه دارای خواص ضد میکروبی، ضد انگلی و ضد ویروسی است و مصرف آن همراه با چای یا شیر داغ، نوعی درمانِ خانگی برای بهبود سرفه و سرماخوردگی به حساب می آید.
کورکومین، ماده موثر موجود در زردچوبه، دارای خواص داروییِ متعدد از جمله خواص آنتی اکسیدانی، ضد التهاب، ضد سرطان، کاهنده قند خون و بهبود دهنده سیستم ایمنی است.
زردچوبه از کبد در مقابل سموم محافظت می کند و کورکومین موجود در آن، آنزیم های کبد را که در بیماری های مختلف افزایش می یابند، به سطح طبیعی برمی گرداند. زردچوبه موجب افزایش تولید و دفع صفرا و ترکیبات موجود در آن از جمله کلسترول می شود.
به دلیل اینکه مصرف زردچوبه ممکن است موجب تحریک در ترشح و انقباض کیسه صفرا شود، مصرف آن در افراد مبتلا به سنگ کیسه صفرا، انسداد یا التهاب مجاری صفراوی توصیه نمی شود.
مصرف زردچوبه با غذا احتمالا به دلیل افزایش ترشح صفرا، موجب بهبود هضم غذا و کاهش نفخ معده می شود؛ بنابراین، مصرف آن به افرادی که دچار اختلالات گوارشی مزمن هستند یا بعد از صرف غذا دچار احساس خستگی می شوند، توصیه می شود.
مصرف زردچوبه ممکن است باعث کاهش ترشح اسید معده، مهار رشد هلیکوباکتر پیلوری در معده و بهبود زخم روده شود. علاوه بر این، مصرف زردچوبه باعث کاهش دردهای شکمی ناشی از بیماری التهابی روده می شود.
زردچوبه باعث پیشگیری و بهبود بیماری های قلبی عروقی، کاهش تجمع پلاکت و کاهش چربی خون می شود. افرادی که داروهای ضد انعقاد مانند وارفارین و هپارین مصرف میکنند، باید از مصرف زیاد زردچوبه اجتناب کنند.
میزان مصرف توصیه شده زردچوبه در طب سنتی تا ۷ گِرَم در روز است. مصرف بالای این گیاه در طولانی مدت موجب عوارض گوارشی می شود.
تماس با زردچوبه در افرادی که به گیاهان خانواده زنجبیل حساسیت دارند، موجب حساسیت پوستی می شود.