مردم افغانستان به ویژه آوارگان در سرمای استخوان سوز زمستان روزهای دشواری را سپری میکنند.
به گزارش بهنام یزدانی خبرنگار خبرگزاری صداوسیما از کابل، در فصل زمستان، همچنان جمعیت زیادی از جمله آوارگان غرب افغانستان در چادرها شب را به روز میرسانند. سوز سرمای شبهای هرات را میتوان در وجود کودکان آواره در این شهر مشاهده کرد. آوارگان زیادی از استانهای بادغیس و غور در شهر هرات بسر میبرند.
«صفورا» یکی از این آوارگان است که به همراه تعدادی از نوه هایش به هرات آواره شده است. صفورا و سایر آوارگان مستقر، وضعیت زندگی خود را وخیم و نابسامان میدانند و میگویند؛ مواد غذایی برای خوردن ندارند و به دلیل نبود تجهیزات گرمایشی، مجبورند سرمای آزار دهنده زمستان را تحمل میکنند.
این آوارگان نه کاری دارند و نه پولی، آوارگان به امید اینکه دستی به کمک آنها بشتابد به هرات آمده اند، آنها علت آوارگی خود را جنگ، خشکسالی و فقر میدانند. این خانوادهها، آوارگان چند ماه گذشته افغانستان نیستند، این میراثی است که پس از بیست سال جنگ اشغالگران برای مردم این کشور برجای مانده است.
افغانها امیدوارند آمریکا داراییهای خارجی آنها را آزاد کند و گشایشی در کار و زندگی مردم ایجاد شود، اما آمریکاییها هیچ گاه برای مردم افغانستان دلسوزی نکرده اند همان طور که در بیست سال گذشته، بمب بر سر مردم پرتاب کردند.
اما دولتی دارند که از عراق و یمن و سوریه حمایت می کند
یعنی
دذولت ضد مردمی دارند