از یک جمع پنج نفره دندانپزشک رسیده اند به یک گروه بزرگ پانصد نفره که حالا از همه تخصص های پزشکی در جمعشان هست؛ گروه جهادی منتظران ظهور که مدل انتظارشان نشستن و دست روی دست گذاشتن نیست
به گزارش خبرنگار خبرگزاری صدا وسیما، به مقصد که می رسند یا فضاهای غیردرمانی را تبدیل به درمانگاه می کنند و یا خودشان درمانگاه صحرایی می زنند. دندانپزشکان جوانی که سرنوشتشان با یک قول و قرار به هم گره خورده است. سید عباس علی نژاد یکی از این پزشکان جوان است که می گوید: از همان اول با خودم عهد بستم تا جایی که در توانم هست در این اردوها با جان و دل کار کنم.
مقصد اردوهایشان دورافتاده ترین نقاط کشور است؛ برای کار رایگان با استفاده از تخصصشان. شانزده سال پیش که گروهشان پا گرفت پنج دانشجوی جوان بیشتر نبودند؛ امروز اما تعداد اعضای گروهشان به 500 نفر رسیده. جلال عادلی دندانپزشک و مسئول گروه جهادی منتظران ظهور می گوید: ما از آموزش های ساده اولیه مثل آموزش بهداشت دهان و دندان به اهالی هر منطقه رسیدیم به ساخت پروتزهای دندانی، کاشت ایمپلنت در مناطق محروم وخدمات تخصصی دندانپزشکی مثل عصب کشی پرکردن و جراحی های دندان.
عادلی ادامه می دهد: مدل انتظار بچه هایی که در گروه هستند این نیست که بنشینند و منتظر اتفاقی باشند؛ خودشان آمده اند وسط میدان، شاخصه اصلی شان هم این است که نسبت به مردم احساس مسئولیت می کنند؛این بچه ها چون دندانپزشک هستند این راه را انتخاب کرده اند؛ امیدواریم بتوانیم اثرگذار باشیم.
برای اعضای این گروه، انتظار به معنای اثرگذاری در جامعه است؛ با هر آنچه در توانشان است. یاسین آزرمی یکی دیگر از دندانپزشکان فعال در این گروه جهادی می گوید: منتظر از نظر من مثل آدم تشنه می ماند؛ ادم تشنه هیچ وقت نمی نشیند تا کسی آب به او برساند، همیشه خودش به دنبال آب می رود و تلاش می کند برای به دست آوردن آب؛ منتظر هم هیچ وقت نمی نشیند تا آقا خودش بیاید؛ می رود و به مردمش خدمت می کند.
مسئول گروه جهادی منتظران ظهور توضیح می دهد: به گروه منتظران ظهور حالا یک جمع بیست نفره از چشم پزشکان و ده نفر از متخصصان جراحی هم اضافه شده اند؛ به اضافه تخصص های دیگری که از هر کدام چند پزشک در گروه ما هست.
او ادامه می دهد: تمام تلاشمان این است که هم محرومیت را از کشور رفع کنیم؛ در هر زمینه ای که بتوانیم با کم کردن محرومیت فضا را محیا کنیم حاضر می شویم. آنچه سرلوحه گروه است همین است؛ اینکه با خودسازی و تمرین در شرایط سختی مثل سیل و زلزله و بحران کرونا بتوانیم به سرمنزل مقصود نزدیک شویم.
در این مسیر می توان پای هر کار خیری بود؛ همان چیزی که سالهاست این دندانپزشکان جوان خودجوش و بی دعوت قبلی آن را تمرین می کنند.