خواجه حمدا... بن تاج الدین ابی بکر مستوفی قزوینی موسوم به حمدا... مستوفی از مورخان و شعرای معروف ایران در عهد ایلخانان مغول است.
به گزارش خبرگزاری صداوسیما مرکز قزوین، این مورخ جلیل القدر از شعرا و منشیان مطلع زبان فارسی و از علاقهمندان به وطن
از وی ۳ کتاب معتبر فارسی در تاریخ و جغرافیا و ادب فارسی (نظم و شعر) باقی مانده است.
اولین کتاب مهم وی تاریخ گزیده است که در سال ۷۳۰ قمری آن را به خواجه غیاث الدین محمد تقدیم و به نام وی تألیف کرد.
حمدا... مستوفی دومین شاهکار ادبی خود به نام ظفرنامه را که منظومهای در بحر متقارب مشتمل بر ۷۵ هزار بیت شعر است در سال ۷۳۶ ه. ق به پایان رسانید.
این ادیب نامورهمچنین در سال ۷۴۱ و در اواخر عمر آخرین کتاب بزرگ خود (نزهت القلوب) را در علم هیئت و جغرافیا به پایان رساند.
این ادیب وطنپرست به گونهای تلویحی به مقابله با اشغالگران مغول هم برخاسته و جنایات آنان را در کشور ایران تشریح کرده است.
حمدالله مستوفی در سال ۷۵۰ قمری وفات یافت، آرامگاه این عالم بزرگوار در شهر قزوین قرار دارد و از اماکن مورداحترام اهالی این شهر به حساب میآید.