دعای روز هشتم ماه مبارک رمضان

به گزارش خبرگزاری صداوسیمای مرکز قم، متن دعا و تفسیر آن به شرح ذیل است:

اللهمّ ارْزُقنی فیهِ رحْمَةَ الأیتامِ وإطْعامِ الطّعامِ وإفْشاءِ السّلامِ وصُحْبَةِ الکِرامِ بِطَوْلِکَ یا ملجأ الآمِلین.

خدایا روزیم کن در آن ترحم بر یتیمان و طعام نمودن بر مردمان و افشاء سلام و مصاحبت کریمان به فضل خودت اى پناه آرزومندان

نکات کلیدی دعای روز هشتم ماه رمضان:
دعای روز هشتم شمال ۴ موضوع است: ۱- مهروزی به یتیمان ۲-اطعام و احسان ۳-آشکارا سلام کردن ۴-همنشینی با کریمان

تفسیر بخش دعا «اَللّهُمَّ ارْزُقْنی فیهِ رَحْمَةَ الاْیتامِ»
یتیم نوازی
خدایا در ماه رمضان مهرورزی نسبت به یتیمان را روزی‌ام گردان. اگر قلب ما زنگ بزند، از چه دوایی می‌توان برای رفع آن استفاده کرد. برای این کار باید سحر‌ها قرآن بخوانید تا قلبتان را جلا بدهید. همچنین جان انسان را استغفار سحر جلا می‌دهد و می‌توان با یتیم‌نوازی قلب را جلا داد. 

یتیم نوازی و ترحم بر یتیمان یکی از دستورات بزرگ اسلام می‌باشد که بر مسلمانان واجب است که در این امر مهم بسیار کوشا باشند چرا که یتیم به کسی گویند که در ظاهر سرپناه و سرپرستی برای خود نداشته باشند (یعنی هیچ کس نباشد که او را سرپرستی کند مثل پدر و مادر) به طوری که فقط خداوند حامی و سرپناه او باشد که خداوند حقوق چنین افرادی را بسیار محترم داشته و بر ترحم به آنان تاکید می‌ فرماید.
چنانچه حضرت امیرمؤمنان علی (علیه‌السلام) در وصیت نامه خویش می‌فرماید: الله، الله بالایتام، فلا تغبوا افواههم و لا یضیعوا بحضرتکم: خدا را! خدا را! درباره یتیمان، نکند که آنان گاهی سیر و گاه گرسنه بمانند و حقوقشان ضایع گردد!

شخص ثروتمند تنها با دست کشیدن بر سر یتیم قلبش جلا پیدا نمی‌کند و باید یتیمان را از نظر مادی تامین کند و مشکلات مالی آن‌ها را برطرف کند. پس یادتان باشد که رحم کردن به یتیم با خلوص نیت قلب را جلا می‌دهد

تفسیر بخش دوم دعا «وَاِطْعامَ اْلطَّعامِ» 
در ماه مبارک رمضان یکی از چیز‌هایی که بسیار اهمیت دارد اطعام و سفره میهمانی پهن کردن برای فقیران و مستمندان در راه رضای خداوند است که از ثواب و منزلت بسیار بالایی برخوردار است. تا آنجایی که نبی مکرم اسلام در خطبه شعبانیه که در روز‌های پایانی ماه شعبان در رابطه با فضائل و اعمال ماه مبارک رمضان ایراد فرمودند در ارتباط پاداش افطاری دادن به روزه داران در ماه رمضان فرمودند:
هرکس در این ماه مبارک روزه داری را طعام و افطاری دهد، روز قیامت که قدم‌ها بر صراط می‌لغزد قدم او نخواهد لغزید. در این هنگام یکی از مسلمانان سؤال کرد: یا رسول الله اگر چنانچه کسی این توانایی را نداشته باشد که دیگران را مهمان کند و به آنان طعام داده، آن‌ها را سیر کند چه کند؟ حضرت فرمودند: حتی اگر می‌تواند که به نصف خرما یا جرعه آبی دیگران را مهمان کند برای دوری از آتش جهنم، انجام دهد.
در ماه مبارک رمضان یکی از چیز‌هایی که بسیار اهمیت دارد اطعام کردن و سفره میهمانی پهن کردن برای فقیران و مستمندان در راه رضای خداوند است که از ثواب و منزلت بسیار بالایی برخوردار است.

تفسیر بخش سوم دعا: وَاِفْشآءَ السَّلامِ
خدایا روزی کن با صدای بلند سلام کنم. برخی سختشان است که اول سلام کنند؛ اما هستند برخی که در سلام کردن با صدای بلند پیش دستی می‌کند.

همچنین سلام کردن مستحب و جواب سلام دادن واجب است.
کلمه سلام بیش از ۴۰ (چهل) مرتبه در قرآن کریم بکار رفته است. در آیه‌ای خداوند می‌فرماید: «فاذا دخلتم بیوتا فسلموا علی انفسکم تحیه من عندالله مبارکه طیبه؛ هنگامی که وارد خانه که می‌شوید سلام کنید «فسلموا علی انفسکم» مفسران فرموده‌اند که این آیه از مواردی است که همه مؤمنین به منزله یکدیگر حساب شده‌اند؛ و سلام کردن به دیگران سلام کردن به خود تلقی شده است و بعضی گفته‌اند که از این آیه استفاده می‌شود که اگر کسی هم در خانه نباشد بر خودتان سلام کنید. 

آنچه در این دعا بر آن تاکید شده و از خدا در خواست شده تنها توفیق سلام کردن نیست بلکه افشاء سلام یعنی بلند و آشکار سلام کردن می‌باشد.

در روایتی از امام باقر (علیه‌السلام) وارد شده که حضرت فرمودند:ان الله عزوجل یحب افشاء السلام: خداوند عزوجل آشکارا سلام کردن را دوست می‌دارد.

تفسیر بخش چهارم دعا: صُحْبَةِ الکِرامِ

در فراز آخر دعااز خدا درخواست می‌کنیم: خدایا! همنشینی نیکان را روزیم گردان.

انسان به جهت سرشت اجتماعی خویش، به معاشرت و همنشینی با دوستان نیاز دارد. شایسته است انسان افراد نیکواندیش را به هم نشینی برگزیند واز مصاحبت با بَدان بپرهیزد.

از معصومین علیهم السلام نقل شده که فرموده اند: اگر کسی را می‌خواهید بشناسید، به دوستان و همنشینان او بنگرید که چه کسانی هستند.

همنشین تو از تو بِه باید

تا تو را عقل و دین بیافزاید

همنشینی با صالحان و نیکان، نعمت بزرگی است که انسان را از ابتذال و پوچی نجات می‌دهد، با ارزش‌های متعالی آشنا می‌کند و سبب قرب به خدا می‌شود.

امروزه یکی از مسایل خطرناک برای جوانان و نوجوانان ما، مسأله‌ی دوستی‌ها و هم نشینان آنان است. فساد و فحشا، جنایت، خودکشی و لاابالی گری همه از پیامد‌های بی توجهی اولیا و مربیان به دوستی‌های این دوره است.

درباره‌ی همنشین بد، امام هشتم علیه السلام خطاب به شخصی فرمود: «چرا با عَبدُالرَّحمن بنِ یَعقوب معاشرت می‌کنی؟» عرض کرد: «او دایی من است» حضرت فرمود: «او درباره خدا سخنان نادرستی می‌گوید! پس یا با او معاشرت کن و ما را واگذار و یا با ما همنشین باش و او را ترک کن» آن مرد عرض کرد: «او هرچه می‌خواهد بگوید، به من چه زیانی دارد وقتی از عقیده‌ی او تبعیت نکنم؟! حضرت فرمود: «آیا نمی‌ترسی از این که عذابی بر او نازل شود و تو را هم فرا گیرد؟» آیا داستان آن شخص را که خود از یاران حضرت موسی علیه السلام بود و پدرش از یاران فرعون، نشنیده ای؟ هنگامی که لشکر فرعون در کنار دریا به موسی علیه السلام و یارانش رسید، آن پسر از موسی علیه السلام جدا شد تا پدرش را نصیحت کند، در حالی که پدر به راه خود به دنبال فرعون می‌رفت وقتی هردو به کنار دریا رسیدند و لشکر فرعون غرق شد، آن دو نیز با هم غرق شدند! خبر به موسی علیه السلام رسید. فرمود: «او در رحمت خداست، ولی، چون عذاب نازل شد از ان که نزدیک گناهکار است دفاعی نشود.»

در فرازی از دعای روز هشتم، از معاشرت با دوستان خوب و پرهیز از دوستان بد سخن گفتیم.

امام صادق علیه السلام درباره‌ی معاشرت با بدعت گذاران در دین چنین فرمودند: با بدعت گذاران مصاحبت نکنید و همنشین نگردید؛ زیرا در نظر مردم یکی از آنان خواهید بود. رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم فرموده اند: انسان بر دین دوست خود خواهد بود.

امام باقر علیه السلام، درباره‌ی مصاحبت و همنشینی با افراد چنین می‌فرمایند: از کسی که تو را می‌گریاند و اندرز می‌دهد، پیروی کن نه آن که تو را بخنداند و گولت زند. به زودی همه بر خدا وارد می‌شوید، پس آگاه باشید!

این فرمایش امام علیه السلام می‌تواند ملاک خوبی در شناسایی، ارزیابی و انتخاب دوست خوب باشد وگرنه هرگونه بی توجهی موجب پشیمانی در هردو جهان خواهد شد. خداوند متعال می‌فرماید: در انتخاب دوست مراقب باشید، و به هرکس و به هرچیز دل نبندید وگرنه روزی خواهد آمد که در آن روز می‌گویید: وای بر من،‌ای کاش من فلان شخص را دوست نمی‌گرفتم و خود را به عنوان دوست به او معرفی نمی‌کردم، وای کاش منزلش نمی‌رفتم و او هم به منزلم نمی‌آمد که عمرم را هدر دهد.