میلاد آیه‌های کرامت در نیمه ماه نور

به گزارش خبرگزاری صداو سیمای مرکز مازندران، پانزدهم رمضان، سالروز میلاد نخستین ثمره شجره بوستان نبوی، امام حسن مجتبی (ع)، والامقامی از نسل خوبان و آیینه تمام نمای کرامت و مهربانی است.
دومین امام شیعیان که در سال سوم هجرت، در شب نیمه ماه رمضان، بهترین ماه‌های خدا، خانه امیرالمؤمنین و فاطمه (س) را به قدوم مبارکش مزین کرد و با خود شادی به خانه وحی آورد.
اسوه‌ی اخلاقی که در مسیر عدالت و مبارزه با حکومت وقت گام برداشت و به حفظ نیرو‌های کارآمد، اصلح و تفسیر صحیح اسلام پرداخت.
شخصیت کریمانه این مولود شهر الرمضانی، تجلی آیه‌های روشن الهی در سیره ائمه است
وی شبیه‌ترین مردم در خلق و خوی و خلقت به پیامبر اکرم (ص) و در کمالات انسانى یادگار پدر و نمونه کامل جدّ بزرگوار خود بود.
سالروز میلاد امام حسن مجتبی (ع)، این کریم اهل بیت را به دلیل حمایت این امام همام از یتیمان و نیازمندان «روز اکرام» نامگذاری کردند تا فرصتی برای توجه بیش از پیش به مقوله احسان و بخشش و تلاش در مسیر زدودن چهره فقر از جامعه باشد.

طلوع کرامت در خانه نبوت و ولایت

امام حسن (ع)، مولود نیمه ماه مبارک رمضان سال سوم هجری قمری در مدینه است که مادر گرامیشان حضرت زهرای اطهر (س) در زمان تولد نخستین ثمره نبوی، دوازدهمین بهار زندگى بابرکت خویش را پشت سر نهاده بود.
پیامبر اکرم (ص)، کنیه امام حسن (ع) را از شدت علاقه به ایشان، «ابو محمد» نهاد و این تنها کنیه اوست. القاب امام حسن (ع) هم سبط، سید، زکی و مجتبی است که «مجتبی» معروف‌تر است.
امام حسن (ع) حدود بیش از ۷ سال، زمان جد بزرگوار خود را درک و در آغوش مهر آن حضرت (ص) به سر برد و پس از رحلت پیامبر (ص) که با شهادت مادر گرامیش حضرت فاطمه زهرا (س) دو یا سه ماه بیشتر فاصله نداشت، تحت تربیت پدر بزرگوار خود امام علی (ع) قرار گرفت.

امامت تا شهادت امام دوم شیعیان (ع):

امام حسن مجتبی (ع) در سن ۲۷ سالگی و پس از شهادت امام علی (ع) در ۲۱ رمضان سال ۴۰ هجری قمری، به امر خدا و طبق وصیت آن حضرت (ع) به مقام امامت رسید.
کریم آل طه (ع)، ۲۵ بار حج پیاده به جای آورد. سه نوبت دارایی اش را با خدا تقسیم کرد و دو نوبت از تمام مال خود برای خدا گذشت. در تمام مدت امامت خود که ۱۰ سال طول کشید، در نهایت اختناق زندگی کرد و حتی در خانه خود نیز در آرامش نبود.
سبط اکبر خاتم الانبیا (ص)، سرانجام در ۲۸ صفر سال ۵۰ هجری قمری و در سن ۴۷ سالگی، به اغواء و تحریک معاویه و به دست همسر خود (جعده)، بواسطه زهرمسموم شد و به شهادت رسید و پیکر مطهر آن امام همام (ع) به دلیل توطئه و مخالفت دشمنان برای دفن در مسجد پیامبر (ص) در مدینه، در قبرستان بقیع دفن شد.

جملاتی گهربار از امام حسن مجتبی (ع):

• 
  بر شما باد به تفکر، که تفکر مایه حیات قلب شخص بصیر و کلید در حکمت است.
  - هیچ گروهی با هم مشورت نکردند، مگر آن که به راه پیشرفت خود رهنمون شدند.
  - تمام کردن احسان، از آغاز کردن آن بهتر است.
  - هر کس احسان‌های خود را بر شمرد، بخشندگی خود را تباه کرده است.
  - هر که به حُسن اختیار خدا برای خود اعتماد کند، آرزو نمی‌کند که در حالتی جز آن چه خدا برایش اختیار کرده است، باشد؛ و خوش رفتاری با مردم، رأس خرد است.