الهام رمضانی کوهنورد ایرانی دومین زن ایرانی صعودکننده به قله اورست در گفتگویی تلفنی با برنامه «باشگاه بانوان» شبکه رادیویی ورزش ، از شرایط صعود خود به قله اورست گفت .
به گزارش خبرگزاری صداو سیما ، الهام رمضانی کوهنورد ایرانی و عضو سابق تیم ملی اسکواش و دومین زن ایرانی که توانسته است در سال جاری به قله اورست صعود کند، در گفتگویی تلفنی با برنامه «باشگاه بانوان» شبکه رادیویی ورزش درباره این افتخارآفرینی گفت : روز شنبه 31 اردیبهشت به شهر کاتماندو پایتخت نپال رسیدم.
وی افزود : من عضو سابق تیم ملی اسکواش بودم و در این رشته دو مرتبه دچار آسیبدیدگی از ناحیه زانو شدم و آن را جراحی کردم. پس از آن، دوره بسیار بدی را پشت سر گذاشتم چرا که ورزش را به تازگی شروع کرده بودم، ولی به دلیل اینکه نمیتوانستم به صورت هدفمند ورزش کنم و برنامهریزی خاصی نداشتم ، بسیار ناراحت بودم.
رمضانی گفت : یک سال پس از آسیبدیدگی و با وجود حالتهایی از افسردگی و ناامیدی و بعد از یک دوره طولانی از گذشت ورزش حرفهای، این انگیزه در من ایجاد شد و تصمیم گرفتم به قله دماوند صعود کنم و این اتفاق را به عنوان یک هدف برای خود قرار دادم.
وی با اشاره به حس هیجان انگیز ایستادن در بالاترین نقطه افزود : زمانی که به قله دماوند رسیدم در همانجا به خودم قول صعود به اورست را دادم. پرس و جو کردن از افراد متخصص در این حوزه را آغاز کردم. با توجه به اینکه من یک سابقه حرفهای در ورزش داشتم، که این امکان برای من وجود داشت. در واقع من در کوهنوردی تجربه زیادی را ندارم. این صعودها از نظر روانی هم حس خوبی را در من ایجاد میکند.
دومین زن ایرانی صعودکننده به قله اورست افزود: تقریبا دو سال است که به صورت مستمر و با برنامهریزی و زیر نظر مربی برای این رویداد در حال تمرین هستم. قدم گذاشتن در قلههای بلند نسبت به سایر کوهها که سختی کمتری دارد بسیار متفاوت است. ارتفاعات بالای ۸۰۰۰ متر را منطقه مرگ میگویند. چرا که اکسیژن در آنجا کم بوده و اندامهای بدن کارایی درستی را از خود نشان نمیدهند.
الهام رمضانی گفت : برای رسیدن به این شرایط باید از نظر روانی روی خود کار کرده تا بتوانید ادامه دهید. پس از به پایان رساندن آن چالش شما احساس میکنید که بر خودتان غلبه کرده و کمی خود را پرورش دادید. این حس بسیار خوبی است و به صورت مداوم دوست دارید که این اتفاق تکرار شود.
وی افزود : امیدوارم مجدد شانس این را داشته باشم تا ارتفاع ۸۰۰۰ متری دیگری را که هیچ بانوی ایرانی صعود نکرده باشد را فتح کنم تا افتخاری برای کشورم و به اهتزاز درآمدن پرچم ایران اسلامی باشم.