۱۲۹ ساختمان بسیار پرخطر در تهران داریم

مشکل تو همین کمسیونهای تخصصی پزشکی عمران و نظام مهندسی و خود نظارت عالیه شهرداری است. سازنده میشه شهردار .شورای شهر میشه سازنده .شهرداری میشه دریافت کننده ماده صد.ناظر میشه مجری مجری میشه ....به طور کلی افلاطون میگه عدالت یعنی هرکسی کار خودش رو به نحوه احسن انجام بده. هیچ اتفاقی هم با این هشدارا نمیافته والا چه معنا داره دویست هزار نفر در جاده کشته و زخمی بشن شش درصد جی دی پی خرج تصادف .خانه آپارتمانی سقف بالای سر ه نه محل زیست و آرامش.به راستی کدوم مهندس عمران و وزارت شهر سازی دنبال این هستن که مثل قدیم خانه ای بسازن که با کمترین قیمت یک خانه که محل ارامش هست بسازن.خوب حداقل بافتهای فرسوده رو بسازن که هرمتر ایجاد زیرساختش حداقل یک میلیون تومانه نه اینکه در بسیاری شهرها دهها و صدهها هکتار زمین زیر ساخت ایجاد میکنن و بافتهای فرسوده قدیمی رو غیر قابل زیست و سکونت.من میگم این کار مهندسان معمارانه و وزارت شهر سازی که با همین بافتهای فرسود خانه دارای فضای سبز و قابل زیست بسازن اصلا کی به فکر این حرفها است.و این کار شدنی است یعنی خانه قابل زیست در فضاهایی مثل بافت فرسوده منتها کمی برنامه ریزی میخواد و علم اینو من به شما قول میدم حتی با سبک امروزی .خیابان ما بهترین وزیبانرین خیابان شهرمون اراکه اما کلکسیون قوانین در دویست متر شده و این قوانین شهرداری بوده که به اجبار به مردم تحمیل کرده است بیش از ده جور قانون رو اجرا کنن در پنجاه سال یکی یک طبقه با زیر زمین یکی دو طبقه یکی چهار طبقه یکی پنج طبقه یکی حیاط وسط یکی حیاط جلو یکی از دیگری دو سه متر جلوتر یکی جیاط وسط فقط در یک خیابان دویست متری.یکی هم زورش رسیده خیابان رو بن بست کرده دیگری فضای سبز رو خراب ولی نماها هم مختلفه ولی قبلا یک جور بودن راستی چرا رییس جمهور که میگه هیچ کلنگی نمیزنه پس چرا کلنگ چند میلیونی مسکن رو میزنه هزینش رو کی میده شاید بهتر باشه بافتهای فرسوده رو بسازن و با املاک دولتی تهران رو خانه های استیجاری کنن بدن شهرداری. مثل آلمان واروپا تا این چهار میلیون وعده رو بسازن اکثرا راحتترین راه بدترین راه است.درد دلی بود از سوز دل که امید اثر کند و سرمایه اصلی مادی مملکت به باد نرود.چون بارها در طول تاریخ بسیاری از شهرهای ایران خراب شده اند مثل نیشابور قم و ری و هم اکنون نیز در برخی شهرها آثارش دیده میشود