تحول در صنایعدستی موجب میشود اقتصاد از حالت اتکا مطلق به درآمدهای نفتی خارج و با ایجاد اشتغال پایدار منجر به ارزآوری و رونق کسب کار در جوامع محلی شود.
صنایعدستی همیشه بخش قابل توجهی از بازارهای سنتی در شهرهای مختلف در همه جای جهان را تشکیل میدهد و نشان دهنده ذوق هنری و اصالت یک ملت است، در ایران هم علاوه بر حضور پررنگ در این بازارها و بازارچهها، بخش مشخصی را در صادرات غیر نفتی به خود اختصاص داده است، نمونه آن فرش ایرانی است.
آثار صنایعدستی ایران از زیباترین آثار هنرمندانه جهان است و آثاری که قدمت و اصالت بیشتری دارند بیشتر مورد توجه و استقبال گردشگران قرار میگیرد.
بیشتر گردشگران قبل از سفر درباره آثار صنایعدستی مقصد تحقیق و مطالعه میکنند و هنگام بازگشت از آن مقصد با کنجکاوی حتی از شهری به شهر دیگر میروند تا نابترین و اصیلترین صنایعدستی آن سرزمین را به یادگار یا به سوغات خریداری کنند. هر چه این آثار از ساخت صنعتی دورتر باشند گرانبهاتر و هر چه طراحی و تولید آن با مواد اولیه از دل طبیعت محل زندگی هنرمند همگن و همگونتر باشد و از هنر ذهن و ذوق خلاق و ظرافت سرپنجه هنرمند تلالو و تجلی گرفته باشد، ارزش مادی و معنوی آن بیشتر خواهد شد.
گلیم و جاجیم، میناکاری و معرق، ملیله کاری و منبت نمونههایی از هنر ناب ایرانی است آثاری که در خانه آرایی و اجزا یک آپارتمان شهری هم میتواند کاربرد داشته باشد، این درحالی است که نباید بازاریابی و ورورد به بازاهای جهانی فراموش شود که لازمه آن توجه به کیفیت محصول، بستهبندی و رعایت استانداردهای جهانی در حوزه سلامت بهداشت یک کالا است.
بازارچههای مرزی، کارگاههای تولیدی، خانههای بومگردی و سایتهای فروش آنلاین، کسبوکارهای حوزه صنایعدستی و گردشگری است که شهرداریها و دهیاریها میتوانند با برگزاری همایش و جشنواره یا بازارهای روز (جمعه بازار و شنبه بازار و...) به معرفی و رونق این بخش کمک کنند تا علاوه بر تجاریسازی، مسیر کاربردیسازی محصولات هنرهای سنتی و صنایعدستی را تسهیل کنند.