این واکسن جدید از نانو ذرات پروتئینی حاوی یک چسب پروتئین برای اتصال بخشهای آنتیژنی پروتئینهای سنبله از هشت ویروس مختلف استفاده میکند.
از اوایل ژوئیه ۲۰۲۲، با ادامه ظهور جهشهای ویروس کرونا، عدم قطعیت واکسنهای رایج همچنان ادامه دارد.
محققان واکسن از دانشگاه آکسفورد و کلتک میگویند که نیاز آشکاری به راهبردهایی برای مقابله با انواع تهدیدات در حال ظهور و احتمالی آینده برای سلامت انسان وجود دارد.
کنسرسیوم جدیدی که در ۵ ژوئن ۲۰۲۲ راهاندازی شد، قصد دارد با انجام اولین کارآزمایی بالینی در انسان برای طراحی جدید واکسن، به این مسائل رسیدگی کند.
این کنسرسیوم، محققان دانشگاه آکسفورد و کلتک را گرد هم میآورد تا با سازمان نوآوری فناوری عمیق CPI و شرکت اینگنزا (Ingenza) همکاری کنند.
ائتلاف برای نوآوریهای آمادگی اپیدمی (CEPI) با این کنسرسیوم شریک خواهد شد و تا سقف ۳۰ میلیون دلار آمریکا را برای تامین مالی مطالعات پیش بالینی، تولید GMP و آزمایش فاز ۱ بر اساس این فناوری سرمایهگذاری خواهد کرد.
این واکسن هم ویروس کرونا و هم چندین ویروس دیگر موجود در بدن خفاش مرتبط که پتانسیل انتشار به انسان را دارند، هدف قرار خواهد داد. این واکسن مبتنی بر فناوریهای توسعهیافته توسط گروه ایمونولوژی مولکولی در دانشگاه آکسفورد و توسط گروه بیورکمن مستقر در کلتک به رهبری پروفسور آلن تاونسند در واحد ایمونولوژی انسانی MRC و پروفسور پاملا بیورکمن است.
برخلاف بسیاری از طرحهای واکسن موجود که از mRNA یا یک ناقل ویروسی برای ارائه بخشهایی از پروتئین اسپایک یک نوع ویروس به سیستم ایمنی استفاده میکنند، این واکسن جدید از نانوذرات پروتئینی حاوی یک چسب پروتئین برای اتصال بخشهای آنتیژنی پروتئینهای سنبله از هشت ویروس مختلف استفاده میکند. این نانوذرات پاسخهای ایمنی را برای هر نوع کروناویروس با یک واکسن منفرد ایجاد میکند.
شواهدی که توسط محققان در مجله Science منتشر شده است، نشان میدهد که فناوری این واکسن پاسخهای ایمنی محافظتی را در برابر ویروسهای مشابه SARS و همچنین در برابر برخی از کروناویروسهایی که در واکسنی برای آنها ارائه نشدهاند، ایجاد میکند. نتایج نشان میدهد که این فناوری میتواند در برابر انواع جدید ویروس کرونا و کروناویروسهای هنوز کشف نشده با پتانسیل سرایت از جمعیت حیوانات به انسان، محافظت کند.
آلن تاونسند، رهبر کنسرسیوم آکسفورد، پروفسور ایمونولوژی مولکولی در موسسه پزشکی مولکولی MRC Weatherall، دانشگاه آکسفورد، گفت: «این کنسرسیوم نمونهای از مشارکت در بهترین حالت است. ما تحت تأثیر قدرت این چسب برای چسباندن پروتئینها به یکدیگر قرار گرفته بودیم که توسط مارک هاوارث (بیوشیمیدان آکسفورد) ساخته شده بود و از تحقیقات علمی پایهای زیبای او در مورد باکتری استرپتوکوک پیوژنز به دست آمده بود. ما با هم از این فناوری برای ساختن نمونه اولیه واکسن نانوذرهای ضدکرونا استفاده کردیم که در مطالعات پیش بالینی واکنشهای بسیار قوی ایجاد کرد.»