رزمندگان اسلام بیست و نهم تیر ماه سال ۱۳۶۲ با اجرای عملیات والفجر ۲، مناطق غربی کشور را از لوث وجود گروههای معاند و ضدانقلاب پاک کردند.
اجرای دقیق این عملیات یکی از شگردهای صدام در آن دوران در استفاده از گروههای معاند و ضدانقلاب در مناطق غربی کشور برای ضربه زدن به جمهوری اسلامی ایران را نقش برآب کرد. با اجرای این عملیات علیه محل استقرار گروههای ضد انقلاب در منطقه پیرانشهر و ارتفاعات اطراف ، علاوه بر خارج کردن شهرهای کردنشین از زیر آتش دشمن، ارتفاعات مهم منطقه آزاد و راه ضد انقلاب مسدود شد. از دیگر نتایج عملیات والفجر ۲ ، ایجاد تسهیلات و پشتیبانی از هموطنان کرد ، زمینهسازی برای اجرای عملیاتهای نامنظم در خاک عراق، حفظ پیرانشهر و نزدیکی به شهر و تأسیسات نفتی کرکوک بود.در بین اهداف در نظر گرفته شده برای اجرای این عملیات، تسلط بر پادگان حاج عمران بود، چراکه موقعیت این پادگان بهدلیل اشراف به مناطق مختلف بسیار حائز اهمیت بود و اگر این پادگان به دست نیروهای خودی میافتاد، رزمندگان به راحتی قادر به زیر نظر گرفتن تحرکات احتمالی دشمن بودند. عملیات والفجر ۲ با رمز «یا الله» در ۲۹ تیر ماه سال ۱۳۶۲ اجرا شد و رزمندگان تا حدودی به اهداف از پیش تعیین شده خود دست یافتند و از طرفی چهار هزار نیروی بعثی کشته و زخمی شدند و ۲۰۰ نفر نیز به اسارت درآمدند. انهدام ۵۰ پایگاه نظامی عراق و به غنیمت گرفتن چندین تانک، نفربر و تجهیزات نظامی دیگر، از جمله نتایج این عملیات بود. همچنین به دلیل اینکه رزمندگان تا قبل از اجرای عملیات والفجر ۲ از این منطقه برای انجام عملیات استفاده نکرده بودند، نقش جهاد سازندگی برای فراهم کردن راههای ارتباطی به مواضع دشمن بعثی تأثیرگذار بود، بهطوری که اگر نیروهای جهاد سازندگی نبودند چه بسا رزمندگان در اجرای این عملیات با مشکل مواجه میشدند.