استفاده بهتر از منابع، کاهش هزینهها، افزایش کیفیت تولید و ایمنی و پایداری مهمترین اثراتی است که هوشمندسازی بر فرآیند تولید میگذارد.
کارشناسان ۵ شاخص کلیدی برای تولید هوشمند قائل هستند که شامل «اتصال»، «بهینه سازی»، «شفافیت»، «پیشگیری از مخاطرات» و «چابکی» میشود. طبق تعریف موسسه استاندارد و فناوری آمریکا تولید هوشمند مجموعه سامانه های است که با همگرا کردن فرآیندهای تولید، توانایی پاسخ به تغییرات و نیازها را در لحظه دارند.
هوش مصنوعی، رباتیک، حسگرها، اینترنت اشیا و یادگیری ماشینی کلان دادهها هم مهمترین ابزارهای توسعه پدیده تولید هوشمند هستند. این مدل تولید میتواند چالش نیروی کار را رفع کند. همچنین این کار به توسعه سریع فناوریهای نوین، تغییر نگرش به سمت شبکه سازی، افزایش رقابت و ضرورت چابک سازی و ظهور مفاهیم توسعه پایدار کمک میکند.
اما این مفهوم در دنیا با ۹ فناوری شاخص توسعه یافته است. رباتیک و خودروهای بی سرنشین، پهپاد، پرینتر سه بعدی، داده کاوی، پلتفرم برخط، هوش مصنوعی و یادگیری ماشین، اینترنت اشیا و سنسور، پردازش و ذخیره سازی ابری و اپلیکیشن موبایل و نرم افزار فناوریهای مطرحی هستند که به هوشمندسازی تولید کمک کردهاند.
تولید هوشمند به بهبود امنیت، کنترل و رصد فعالیتها و فرآیندهای کاری برای نیروی انسانی، بهبود فرآیندهای تصمیم گیری، پیش بینی آینده، استفاده بهتر از منابع و کاهش هزینهها و تلفات منجر میشود. این مفهوم میتواند به رونق تولید کمک کند و هدر رفت منابع و انرژی را به حداقل برساند.
ایران هم در تلاش است با استفاده از توان و ظرفیت دانشی و تخصصی موجود در شرکتهای دانشبنیان و خلاق به این مهم دست یابد و تولید را با کمک فناوریهای پیشر فته رونق دهد.