«وقت عاشقی» نمایشنامهای از نصرالله قادری منتشر شد
«وقت عاشقی» عرض ارادت قادری به ساحت اباعبدالله حسین (ع) است.
قادری خود در مقدمه درباره خلق این اثر چنین گفته است: «وقت عاشقی» هنگامهای خلق شد که تصور کردم ندایی مرا میخواند: «کاری برای حسین فاطمه و علی نمینویسی؟» و من که بارها با توان اندکم سوی این واقعه رفته بودم جانم لرزید. نمیدانستم چه باید کرد؟ یقین داشتم که باید بنویسم، چون پیام رسیده است. سختی و صعوبت کار را میدانستم. پس به او توکل کردم و تفألی به قرآن نامه زدم، نیک آمد. بسیار نیک. امیدوار شدم و منتظر آن لحظه ناب نشستم. درد در رگانم پیچیده بود. بی تاب و آشوب بودم. بیاختیار سوی حضرت حافظ رفتم تا کمی آرام شوم. بی قصد تفأل دیوان را گشودم. غزل شماره ۹۴ مطلع صفحه بود. از شوق لرزیدم.
«رندان تشنه لب را آبی نمیدهد کس
گویی، ولی شناسان رفتند از این ولایت...»
قادری برای نوشتن از عاشورا به سنت کارهای دیگری به سراغ شخصیتی فرعی در ماجرای کربلا رفته است، او اینبار نیز از زاویه عشق به ماجرا ورود کرده و قهرمان داستانش را بانوی شهید کربلا انتخاب کرده است: ام وهب بنت عبد، همسر عبدالله بن عمیر کلبی. نخستین و تنها زنی که در واقعه کربلا به شهادت رسید.
قادری در «وقت عاشقی» تمام و کمال به حکایت همدلی و همپایی این شهیده را روایت میکند که همراه همسرش به نینوا رفت، مردی که دومین شهید کربلا در روز عاشورا بود.
نمایشنامه «وقت عاشقی» ماحصل همراهی قادری با قمر «ام وهب بنت عبد» است تا مظلومیت شهید کربلا، را از منظر او بگوید. به گفته قادری «وقت عاشقی» حکایت قمر است که در مصاف دشمن تا پای جان ایستاد و اولین شهید زن کربلا شد. روایتی بر پایه تقلید به علاوه تخیل؛ که از اسناد معتبر تاریخی بهره گرفته، اما بیتردید تخیل در این روایت نقشی اساسی دارد.
قادری مدعی است که او به بازنمایی تاریخ نپرداخته بلکه کارش نگریستن به واقعه است، که کاراکتر اصلی آن واقعیتی تاریخی دارد.
انتشارات نیستان نمایشنامه وقت عاشقی را در ۷۶ صفحه به قیمت ۴۰ هزار تومان منتشر و روانه بازار نشر کرده است.