تحقیقات جدید نشان میدهد که آسیب عصبی یک عارضه جانبی رایج دیابت نوع ۲ است و ممکن است مدتها قبل از تشخیص بیماری در چشمها آغاز شود.
آنان به مطالعه حدود۳۵۰۰ نفر، ۲۱ درصد مبتلا به دیابت نوع دو، ۱۵درصد مبتلا به پیش دیابت و ۶۴درصد بدون هیچ کدام از این مشکلات، پرداختند و عصبهای قرنیه هر سه گروه را بررسی کردند.
محققان دریافتند که میزان آسیب به اعصاب قرنیه همزمان با میزان اختلال در متابولیسم گلوکز افزایش مییابد.
افراد مبتلا به پیش دیابت آسیب عصبی قرنیه را ۸ درصد بیشتر از افراد بدون دیابت داشتند؛ در همین حال، یافتهها نشان داد که افراد مبتلا به دیابت آسیب عصبی قرنیه داشتند که ۸ درصد بیشتر از افراد مبتلا به پیش دیابت و ۱۴ درصد بیشتر از کسانی بود که هیچ کدام از این بیماریها را نداشتند.
آسیب عصبی نیز با افزایش سطح قند خون و با مدت زمانی که فرد مبتلا به دیابت است، افزایش مییابد. این شرایط شامل میزان بالاتر HbA ۱ c (میانگین سطح قند خون طی چند ماه) و سطح قند خون دو ساعت پس از غذا بود.
«سارا مختار» سرپرست گروه تحقیق در مرکز پزشکی دانشگاه ماستریخت هلند، گفت: معمولاً ۳ تا ۵ سال طول میکشد تا پیش دیابت به دیابت نوع ۲ تبدیل شود؛ نتایج نشان میدهد که سطوح بالای قند خون میتواند به اعصاب قرنیه مدتها قبل از ابتلاء به دیابت نوع ۲ آسیب برساند.
اندازه گیری آسیب عصبی در قرنیه نسبتاً آسان است و راهی برای تشخیص آسیب عصبی در سایر نقاط بدن فراهم میکند.
سرپرست گروه تحقیق در مرکز پزشکی دانشگاه ماستریخت هلند افزود: «اگر بتوانیم آسیب عصبی را زود تشخیص دهیم، ممکن است بتوانیم آن و مشکلات ناشی از آن را به تأخیر بیندازیم یا از آن جلوگیری کنیم و بنابراین کیفیت زندگی را به میزان قابل توجهی بهبود دهیم.»
در حالی که آسیب عصبی میتواند موجب بروز مواردی از خشکی چشم تا از دست دادن بینایی در چشمها شود، همچنین میتواند باعث درد و بی حسی در پاها و دستها شود. دیابت همچنین میتواند باعث ایجاد مشکلات عضلانی شود.
برای اثبات اینکه سطح گلوکز بالاتر علت آسیب است و اینکه آیا کنترل زودهنگام قند خون ممکن است آن را به تأخیر بیندازد یا از آن پیشگیری کند، به تحقیقات بیشتری نیاز است.