کتاب «آرمان یکپارچگی ایران» اثر منصور مهدوی از نشر حکمت اشراق منتشر شد.
کتاب حاضر نشان میدهد که انگلیس نقشی تعیینکننده در تجزیه و محدودسازی نفوذ ایران داشته است به طوری که به صورت مستقیم یا غیرمستقیم، بستر جداسازی بخشهای مهمی از ایران را فراهم کرده است.
سیاست انگلیس بر این بوده که نقش خود را در فرایند تجزیه ایران کمرنگ و یا پنهان کند. تا جایی که روند جدایی برخی بخشهای جنوبی ایران را از حافظه تاریخی ملت ایران پاک کرده است.
در ادامه بخشهای مختلف کتاب را مرور میکنیم
بخش اول به دوران قاجار پرداخته است و از زمان فتحعلی شاه قاجار تا دوران ناصرالدین شاه به فرایند تجزیه قفقاز و ارّان در عهدنامه گلستان و ترکمانچای، تجزیه مناطق جنوبی خلیج فارس در قرارداد صلح ۱۸۲۰، تجزیه افغانستان در عهدنامه پاریس، تجزیه مناطق ماوراءالنهر در عهدنامه آخال، تجزیه بلوچستان در عهدنامه گلداسمید۱، تجزیه سیستان در عهدنامه گلداسمید۲ و ... میپردازد.
بخش دوم به دوران پهلوی اختصاص دارد و تجزیه آرارات، مناطقی از غرب و شرق کشور در پیمان سعدآباد را بررسی میکند. سپس به فرایند تجزیه بحرین میپردازد.
بخش سوم هم ادله متعددی در ضرورت طرح دعاوی برای بازگشت بخشهای جداشده به ایران مطرح شده است. از آن جمله میتوان به مالکیت تاریخی، نژاد و تبار ایرانی بخشهای جداشده، دین مشترک، زبان عمومی فارسی، صفات و خصوصیات ایرانی، عرف جهانی و ... اشاره کرد.