روحالله سهرابی عضو هیات داوران آثار داستانی جشنواره فیلم کوتاه تهران در دوره سیونهم معتقد است فیلمهای امسال در مقایسه با سالهای قبل از لحاظ فرم و تکنیک جهشی تحسینبرانگیز داشتهاند.
سهرابی با اشاره به تنوع و تکثر فیلمهای کوتاه مطرح کرد: برخلاف اینکه تاکید شده این آثار در فضای ژانر تعریف و طراحی شود، تنوع در ذات این ژانرگرایی وجود دارد. درواقع اینطور نبوده که تکرار و رخوت داشته باشند. حسن این دوره از جشنواره و فیلمها این است که در عین ژانرگرایی، تنوع دارند نه لزوما در قالب و قاعده ژانر که موجب ایجاد محدودیت و به نوعی نگاه بازدارنده به فیلم و فیلمساز میشود. درواقع فیلمسازان فراتر از چیزی که من تصور میکردم، اثر تولید کردهاند، به گونهای که قصههای متنوع، زاویه دید پویا و خلاق از ویژگیهای بارز این آثار بود. البته معتقدم با این وجود هنوز با نقطه مطلوب فاصله داریم، اما امیدوارم حرکتی که در این دوره از جشنواره شروع شده است، ادامهدار باشد و فیلمهای کوتاه تعریف معین و مشخصی از سینمای کوتاه به ما بدهند. یکی از آسیبهای همیشگی فیلمهای کوتاه میل این سینما به سمت فیلم بلند ومستقل نبودن از فیلمهای بلند سینمایی بوده است، اما در این دوره فکر میکنم این تناسب کمی به هم خورده و تعداد آثاری که به معنای واقعی خود را با عنوان فیلم کوتاه مستقل مطرح میکنند، بیشتر شده است.
این عضو هیات داوران عنوان کرد: قبل از هر چیزی خلاقیت و «آن» نهفته در هر فیلم است که باعث درگیری مخاطب میشود و طبیعتا این ویژگیها در داوری اهمیت دارد، اینکه فیلمساز بتواند از کلیشههای مرسوم و معمول فاصله بگیرد مهم است و اگر بشود ضمن خلاقیت و نوآوری از روش، شکل و فضایی استفاده شود که مخاطب پای فیلم بنشیند و خسته و دلزده نشود، به نظرم فیلمساز جوابش را گرفته است که البته ما هم این موضوع را در میان فیلمها کم ندیدیم، این دوره واقعا فیلمهای درخشان و قابل اعتنای زیادی دیدیم.
مدیر کل نظارت بر عرضه و نمایش فیلمهای سینمایی در بخش دیگری از صحبتهایش توضیح داد: درباره اتفاقات اخیر و مسایل روز باید بگویم ذات یک سینماگر پویا و پیشرو، کنشگری و تکاپوی اوست. من از آن جهت نقدی به این دوستانی که انصراف دادند، وارد نمیدانم، اما معتقدم شناخت زمان و اولویت دادن به کیفیت رفتار بسیار مهم است به ویژه برای فیلمسازان جوان که قرار است سالهای سال در این عرصه فعالیت کنند. پس حتما باید به دور از فضای احساسی و هیجانی، تصمیماتی به این مهمی مثل حضور در یک جشنواره، دیده شدن و ادامه زیست حرفهای بگیرند. من خبر دارم این جشنواره با چه میزان انرژی و دغدغه برگزار شده است و مطمئنم بهانه و فرصت مناسبی برای همدلی، تعامل و همفکری است. اگرچه ممکن است در نگاهها، باورها و اعتقادات فاصلهای باشد، ذات سینمای کوتاه و جوهره این بخش از سینما رفاقت، همدلی و باهم بودن است. من این حال و هوا را در این جشنواره و بین صاحبان آثار میبینم و امیدوارم دبیر جشنواره و همه دستاندرکاران که تمام ایام زحمت کشیدند دستمزد زحمت خود را که همان همدلی است، بگیرند.